Κατηγορίες
All NWO ΒΙΒΛΙΑ

Το ΜΕΓΑ ΕΝ ΤΩ ΜΙΚΡΩ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΗΣΤΟΣ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΣ!

  • 2025.03.17
  • Χρήστος παπάς .

Οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας είναι απόλυτα προσχεδιασμένο. Μπορεί να σας φαίνεται μεγάλο είναι όμως ένα μικροσκοπικό κομμάτι ενός τεράστιου σχεδίου που κατευθύνεται από μία ολιγομελή ομάδα.

Το σχέδιο τους στοχεύει στη κατάλληλη διαμόρφωση του κόσμου, σε πολιτικό, οικονομικό, θρησκευτικό, επίπεδο ώστε να προκύψει μια κοινωνία πολυπολιτισμική χωρίς ιστορική μνήμη. Μια κοινωνία με κατεστραμμένες τις παραδοσιακές δομές της οικογένειας, απόλυτα εξαρτημένη από αυτούς έτσι ώστε να είναι δυνατός και ο απόλυτος έλεγχος πάνω της.

Κάθε φορά δημιουργούν και ένα φανταστικό εχθρό και τον χρησιμοποιούν για δικαιολογήσουν τις ενέργειες τους. Χθες ήταν ο Κουμμουνισμός, και ο Φασισμός λίγο πριν η Τρομοκρατία, σήμερα η Κλιματική αλλαγή και το ΙΣΛΑΜ αύριο ίσως ….. κάποια απειλή από το διάστημα.

Αυτοί που καθοδηγούν τα νήματα έχουν διαβρώσει τις δομές των κοινωνιών τοποθετώντας ανθρώπους τους σε θέσεις κλειδιά. Έχουν διαβρωθεί τόσο οι δομές, που οι ηγέτες των κρατών, μικροί και μεγάλοι ή δεν μπορούν να αντιδράσουν και συμπορεύονται πλέον μαζί τους ή είναι απλά υπάλληλοι τους.

Ο Αντίχριστος ή ο διάβολος δεν είναι κάτι το υπερφυσικό, είναι άνθρωποι με σάρκα και οστά που συγκέντρωσαν στις οικογένειές τους με επίμονες προσπάθειες αιώνων αφύσικα τεράστιο πλούτο και πολιτική δύναμη. Νομίζουν τώρα πως είναι θεοί και ότι έχουν το δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω μας.


Τίτλος : Το Μέγα εν τω Μικρώ και ο Αντίχριστος ως πολιτική δυνατότης

«Το Μέγα εν τω Μικρώ και ο Αντίχριστος ως πολιτική δυνατότης» είναι ένα από τα σημαντικότερα και πλέον αινιγματικά έργα του Έλληνα φιλοσόφου και θεολόγου Χρήστου Γιανναρά. Το βιβλίο αυτό συνδυάζει θεολογική, πολιτική και φιλοσοφική σκέψη με έναν βαθιά ποιητικό και στοχαστικό λόγο.

Ο τίτλος μπορεί να ερμηνευτεί σε δύο επίπεδα:

  1. «Το Μέγα εν τω Μικρώ»:
    • Πρόκειται για αναφορά στη θεολογική έννοια της ενσάρκωσης, όπου το άπειρο και άκτιστο (ο Θεός) χωρεί στο πεπερασμένο και μικρό (τον άνθρωπο ή την ιστορία).
    • Παράλληλα, λειτουργεί ως έκφραση για τη δυνατότητα μεγάλης πολιτισμικής ή υπαρξιακής μεταμόρφωσης μέσα από μικρές, φαινομενικά ασήμαντες κινήσεις.
  2. «Ο Αντίχριστος ως πολιτική δυνατότης»:
    • Εδώ, ο Γιανναράς δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε μια αποκάλυπτική φιγούρα, αλλά στην πολιτική οντολογία του κακού, στον τρόπο που η πολιτική μπορεί να εναντιώνεται στην ελευθερία και την αλήθεια, με αντιχριστιανικά χαρακτηριστικά.
    • Ο «Αντίχριστος» γίνεται σύμβολο αποπροσωποποίησης του ανθρώπου από τις δυνάμεις εξουσίας, ιδεολογίας ή μαζικοποίησης.
Κατηγορίες
All ΒΙΒΛΙΑ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑΣ

  • 2025.05.24
  • Πέτρος Παράσχου

Ήδη από τον 16ο αιώνα, ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης πολιτικής φιλοσοφίας στην Γαλλία, ο συγγραφέας και δικαστής Ετιέν ντε Λα Μποεσί, αναρωτιόταν στο «Περί Εθελοδουλείας» έργο του: «Πώς συμβαίνει αυτή η επίμονη προθυμία προς υποταγή να έχει τόσο βαθιά ριζώσει σ’ ένα έθνος, ώστε η ίδια η αγάπη για την ελευθερία να φαίνεται τώρα αφύσικη;» Το ίδιο ερώτημα πρέπει να απευθύνουμε αυτοκριτικά στους εαυτούς μας. Κι αυτό γιατί ο ίδιος στοχαστής μας θυμίζει ότι ένας τύραννος αντλεί την δύναμή του είτε κληρονομικώ δικαίω, είτε με τα όπλα, είτε μέσω της εκλογής του από το λαό!

Όταν λοιπόν η λαϊκή ετυμηγορία εξαντλείται με την αποχώρηση του πολίτη από το εκλογικό κέντρο, τότε η εξουσία νοιώθει ότι «δικαιούται» πλέον να διαχειρίζεται υπηκόους, ανθρώπους δηλαδή χωρίς ζήλο και θέληση για μάχη και αντίσταση. «Φτωχοί, εξαθλιωμένοι και χαζοί άνθρωποι, έθνη αποφασισμένα για την ίδια σας την δυστυχία και τυφλά στο δικό σας καλό! Αφήνεστε να στερείστε, μπροστά στα ίδια σας τα μάτια, το καλύτερο μέρος των εσόδων σας, τα χωράφια σας λεηλατούνται, τα σπίτια σας ληστεύονται, τα οικογενειακά σας κειμήλια αφαιρούνται».

Πέντε αιώνες μετά, δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Οι μέθοδοι μπορεί να έχουν διαφοροποιηθεί, αλλά ο στόχος μένει ο ίδιος: Η επιβολή της λαϊκής δουλικότητας και η καταδυνάστευση της εθνικής ψυχής.

Πηγή : Η εθελοδουλεία ως βίωμα, απόσπασμα από άρθρο του Γιάννη Κουριαννίδη εδώ


Εκείνος που έτσι σας καταδυναστεύει έχει μόνο δύο μάτια, μόνο δύο χέρια, μόνο ένα σώμα, τίποτα παραπάνω από όσα διαθέτει και ο τελευταίος άνθρωπος ανάμεσα στους αμέτρητους που κατοικούν στις πόλεις σας.

Στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα παραπάνω για να σας καταστρέψει, από την εξουσία που εσείς του απονείματε.

Πού βρήκε αρκετά μάτια για να σας κατασκοπεύσει εάν δεν του τα δώσατε οι ίδιοι;

Πώς μπορεί να έχει τόσα πολλά χέρια για να σας χτυπά, εάν δεν τα δανείστηκε από εσάς;

Τα πόδια με τα οποία ποδοπατά τις πόλεις σας, πού τα βρήκε εάν δεν είναι τα δικά σας;

Πώς έχει οποιαδήποτε εξουσία πάνω σας, εκτός μέσα από εσάς;

Πώς θα τολμούσε να σας επιτεθεί εάν δεν είχε τη συνεργασία σας;

Tί θα μπορούσε να σας κάνει εάν εσείς οι ίδιοι δε συνεργούσατε με τον κλέφτη που σας ρημάζει, εάν δεν ήσασταν συμμέτοχοι με τον εγκληματία που σας σκοτώνει, εάν εσείς οι ίδιοι δεν προδίδατε τους εαυτούς σας;

Etienne De La Boetie, Πραγματεία Περί Εθελοδουλείας, μτφρ.: Παν. Καλαμαράς, εκδόσεις Πανοπτικόν. Πηγή “The Clown” εδώ


Ο Étienne de La BoétieEstienne de La Boétie, όπως γραφόταν επίσης την εποχή του) ήταν ένας Γάλλος λόγιος, πολιτικός φιλόσοφος και φίλος του Michel de Montaigne. Είναι κυρίως γνωστός για το έργο του Discours de la servitude volontaireΛόγος περί εκούσιας δουλείας»), ένα από τα πιο εντυπωσιακά πολιτικά κείμενα του 16ου αιώνα.

  • Όνομα: Étienne (ή Estienne) de La Boétie
  • Χρονολογία γέννησης: 1 Νοεμβρίου 1530
  • Τόπος γέννησης: Σαρλαλά (Sarlat), Γαλλία
  • Θάνατος: 18 Αυγούστου 1563, στο Μπορντό
  • Επάγγελμα: Νομικός, συγγραφέας, πολιτικός φιλόσοφος

Ο La Boétie σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Ορλεάνης και σε ηλικία μόλις 22 ετών διορίστηκε δικαστής στο Parlement του Μπορντό — κάτι ασυνήθιστο για την εποχή, δείγμα της ευφυΐας και του κύρους του.

Έγινε στενός φίλος του Michel de Montaigne, ο οποίος τον τίμησε με συγκινητικά λόγια στα Δοκίμιά του. Η φιλία τους θεωρείται μία από τις πιο διάσημες της δυτικής φιλοσοφίας.

Το πιο γνωστό του έργο είναι ο Λόγος περί εκούσιας δουλείας — ένα επαναστατικό δοκίμιο που έγραψε όταν ήταν περίπου 18 ετών. Σε αυτό, ο La Boétie διερευνά το ερώτημα:

Γιατί οι άνθρωποι υποτάσσονται σε τυραννίες, ενώ είναι περισσότεροι από τον τύραννο;

Ο La Boétie υποστηρίζει ότι η τυραννία υπάρχει επειδή οι άνθρωποι τη δέχονται και συνεργούν σε αυτή. Η δύναμη του δυνάστη δεν είναι παρά η δύναμη που του παραχωρούν οι υπήκοοι.

Πρόκειται για ένα πρώιμο, σχεδόν προ-αναρχικό, έργο που επηρέασε στοχαστές όπως ο Ρουσσώ, ο Τολστόι και αναρχικούς όπως ο Kροπότκιν.

Η εξουσία βασίζεται στην συναίνεση των υπηκόων.

  • Η εθελούσια δουλεία είναι ψυχολογικό και κοινωνικό φαινόμενο, όχι μόνο πολιτικό.
  • Η ελευθερία είναι φυσική στον άνθρωπο – η υποταγή είναι επίκτητη.

Αν και πέθανε νέος (στα 32 του), η επιρροή του La Boétie υπήρξε διαχρονική. Το έργο του συνεχίζει να μελετάται στη σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία, ιδιαίτερα στους τομείς της ανυπακοής, της πολιτικής εξουσίας και της ελευθερίας.

Πηγή : ΑΙ

Κατηγορίες
All ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

  • 2020.09.30
  • Παρουσίαση Βιβλίου

Από το οπισθόφιλο του Βιβλίου

Για τον περίφημο όρο “ρατσισμός” που έχει επιβάλει στο καθημερινό λεξιλόγιό μας η παγκοσμιοποίηση, υπάρχουν αναφορές σε όλες τις ιστορικές περιόδους εκτός από την περίοδο της τουρκοκρατίας. Και αυτό γιατί τότε τα θύματα του ρατσισμού ήταν οι Χριστιανοί κάτοικοι και μόνον αυτοί.

Διαρκώς αποκρύπτεται το γεγονός ότι το ισλαμικό κράτος που πήρε τη θέση του ελληνικού κράτους, δεν ενδιαφέρθηκε για την ισονομία και την ισοπολιτεία των κατοίκων του, καθώς πάντοτε αυτοί διαχωρίζονταν σε δύο τάξεις, ανάλογα με τη θρησκεία τους και η τάξη των απίστων εθεωρείτο κατά πολύ υποδεέστερη….
Ποτέ συμφορά δεν έπληξεν έθνος, όσον έπληξεν η τουρκική δουλεία την Ελλάδα. Οι Έλληνες εσφάγησαν ή επωλήθησαν ως δούλοι ή εξηναγκάσθησαν να γίνουν μωαμεθανοί. Ο ελληνικός πληθυσμός ωλιγόστευσε πολύ. Η ελληνική γλώσσα δεν ωμιλείτο πλέον από τα εκατομμύρια των ανθρώπων της Ασίας και της Αφρικής.
Αι ελληνικαί περιουσίαι αφηρέθησαν. Τα καλύτερα και τα ευφορώτερα κτήματα έγιναν τουρκικά. Ο σουλτάνος τα εχάρισεν εις τους στρατιωτικούς αρχηγούς. Έπρεπε να ζουν καλά με αυτά και να διατηρούν στρατόν. Άλλα πάλιν από αυτά εδόθησαν εις τα τζαμιά και ωνομάσθησαν “βακούφια”. Εις τους Έλληνας απέμεινε να καλλιεργούν τα κτήματα των Τούρκων και να λαμβάνουν από τα εισοδήματα τα απαραίτητα διά μίαν αθλίαν ζωήν. Ημπορούσαν ακόμη να καλλιεργούν τα απόμερα και άγονα ορεινά μέρη. Αλλά και από αυτά έπρεπε να πληρώνουν την “δεκάτην”.
Με “φιρμάνι” του σουλτάνου απηγορεύθη εις τους σκλάβους να φορούν πολυτελείς ενδυμασίας, να έχουν ευσταλή εμφάνισιν και αρχοντικόν παράστημα. Ολόκληρος ο Ελληνικός λαός ήτο ενδεδυμένος με χρωματιστά και ομοιόμορφα ενδύματα. Κατ’ αυτόν τον τρόπον διεκρίνετο ο δούλος από τον αφέντην του.
Δικαιοσύνην ποτέ δεν εύρισκαν οι Έλληνες. Οι Τούρκοι δικασταί εδικαίωναν πάντοτε τους Τούρκους. Πολιτικά δικαιώματα δεν είχον. Εθεωρούντο ζώα (ραγιάδες) και ωνομάζοντο άπιστοι (γκιαούρηδες). Με την παραμικράν αφορμήν έπρεπε να θανατώνονται οι πρόκριτοι και οι αρχιερείς των, δια να μένουν ακέφαλοι.” (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ISBN139789605225963
ΕκδότηςΠΕΛΑΣΓΟΣ
Σειρά
Χρονολογία ΈκδοσηςΣεπτέμβριος 2020
Αριθμός σελίδων402
Διαστάσεις24×17
Κωδικός Πολιτείας3360-0444