- 2025.03.17
- Χρήστος παπάς .
Οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας είναι απόλυτα προσχεδιασμένο. Μπορεί να σας φαίνεται μεγάλο είναι όμως ένα μικροσκοπικό κομμάτι ενός τεράστιου σχεδίου που κατευθύνεται από μία ολιγομελή ομάδα.
Το σχέδιο τους στοχεύει στη κατάλληλη διαμόρφωση του κόσμου, σε πολιτικό, οικονομικό, θρησκευτικό, επίπεδο ώστε να προκύψει μια κοινωνία πολυπολιτισμική χωρίς ιστορική μνήμη. Μια κοινωνία με κατεστραμμένες τις παραδοσιακές δομές της οικογένειας, απόλυτα εξαρτημένη από αυτούς έτσι ώστε να είναι δυνατός και ο απόλυτος έλεγχος πάνω της.
Κάθε φορά δημιουργούν και ένα φανταστικό εχθρό και τον χρησιμοποιούν για δικαιολογήσουν τις ενέργειες τους. Χθες ήταν ο Κουμμουνισμός, και ο Φασισμός λίγο πριν η Τρομοκρατία, σήμερα η Κλιματική αλλαγή και το ΙΣΛΑΜ αύριο ίσως ….. κάποια απειλή από το διάστημα.
Αυτοί που καθοδηγούν τα νήματα έχουν διαβρώσει τις δομές των κοινωνιών τοποθετώντας ανθρώπους τους σε θέσεις κλειδιά. Έχουν διαβρωθεί τόσο οι δομές, που οι ηγέτες των κρατών, μικροί και μεγάλοι ή δεν μπορούν να αντιδράσουν και συμπορεύονται πλέον μαζί τους ή είναι απλά υπάλληλοι τους.
Ο Αντίχριστος ή ο διάβολος δεν είναι κάτι το υπερφυσικό, είναι άνθρωποι με σάρκα και οστά που συγκέντρωσαν στις οικογένειές τους με επίμονες προσπάθειες αιώνων αφύσικα τεράστιο πλούτο και πολιτική δύναμη. Νομίζουν τώρα πως είναι θεοί και ότι έχουν το δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω μας.
Τίτλος : Το Μέγα εν τω Μικρώ και ο Αντίχριστος ως πολιτική δυνατότης
«Το Μέγα εν τω Μικρώ και ο Αντίχριστος ως πολιτική δυνατότης» είναι ένα από τα σημαντικότερα και πλέον αινιγματικά έργα του Έλληνα φιλοσόφου και θεολόγου Χρήστου Γιανναρά. Το βιβλίο αυτό συνδυάζει θεολογική, πολιτική και φιλοσοφική σκέψη με έναν βαθιά ποιητικό και στοχαστικό λόγο.
Ο τίτλος μπορεί να ερμηνευτεί σε δύο επίπεδα:
- «Το Μέγα εν τω Μικρώ»:
- Πρόκειται για αναφορά στη θεολογική έννοια της ενσάρκωσης, όπου το άπειρο και άκτιστο (ο Θεός) χωρεί στο πεπερασμένο και μικρό (τον άνθρωπο ή την ιστορία).
- Παράλληλα, λειτουργεί ως έκφραση για τη δυνατότητα μεγάλης πολιτισμικής ή υπαρξιακής μεταμόρφωσης μέσα από μικρές, φαινομενικά ασήμαντες κινήσεις.
- «Ο Αντίχριστος ως πολιτική δυνατότης»:
- Εδώ, ο Γιανναράς δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε μια αποκάλυπτική φιγούρα, αλλά στην πολιτική οντολογία του κακού, στον τρόπο που η πολιτική μπορεί να εναντιώνεται στην ελευθερία και την αλήθεια, με αντιχριστιανικά χαρακτηριστικά.
- Ο «Αντίχριστος» γίνεται σύμβολο αποπροσωποποίησης του ανθρώπου από τις δυνάμεις εξουσίας, ιδεολογίας ή μαζικοποίησης.