2025.08.04
Αφορμή για την παρουσίαση του Κεμάλ, είναι συζήτηση για τα κακώς κείμενα στην χώρα μας, το κουβάρι διαπλοκής πολιτικής, δικαστικής εξουσίας, οικονομικών παραγόντων. Καταλήξαμε ότι δεν μπορούμε σαν μεμονωμένα άτομα να παλέψουμε την λερναία ύδρα της διαπλοκής. Κλείνοντας την συζήτηση ο συνομιλητής μου Νίκος.Π, με καληνύχτησε λέγοντας “Καληνύχτα Κεμάλ”.
Ο «Κεμάλ», θεωρείται και είναι ένα από τα αριστουργήματα που δημιούργησε η μουσική ιδιοφυΐα του Μάνου Χατζιδάκι και ο εμβληματικός ποιητικός λόγος του Νίκου Γκάτσου. Ο Μιχάλης Κωνσταντής, με την πάντοτε ευαίσθητη και πολύπλευρη ματιά και πένα του, παραθέτει όλα όσα θα θέλαμε να γνωρίζουμε για το «Άσμα Ασμάτων», όπως χαρακτηρίζει το «Κεμάλ». Ένα μανιφέστο της ανθρώπινης μοίρας, ένας ‘’κατασταλτικός’’ λίβελλος για τους ισχυρούς της γης, τους ‘’χαλίφηδες’’ όλου του κόσμου, που παίζουν στα ζάρια τις ανθρώπινες ζωές.
Ένα βαθύτατα ανθρώπινο τραγούδι που ξετυλίγει μέσα από τη μουσική και τους στίχους του την ατελέσφορη, την αδυσώπητη μοίρα πολλών ανθρώπων που θέλησαν ν’ αλλάξουν τον κόσμο και αντίκρισαν ‘’ικριώματα’’. Ένα πολιτικό μανιφέστο για την πολυτάραχη περιοχή της Μέσης Ανατολής που δυστυχώς παραμένει επίκαιρο, αφού το μαρτύριο και η ιδιότυπη γενοκτονία συνεχίζονται, καθόσον «αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ». Αλλά και ένας διαχρονικός ύμνος αφύπνισης, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης για όσους, παρά τις αντιξοότητες, επιμένουν να σηκώνουν κεφάλι, προσπαθώντας να τον αλλάξουν… ακούστε τον Κεμάλ από τον Μάριο Φραγκούλη εδώ
Πηγή «Κεμάλ» (Μάνος Χατζιδάκις – Νίκος Γκάτσος) : Η αληθινή ιστορία του Πρίγκηπα της Ανατολής – Του Μιχάλη Κωνσταντή
Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
Ενός νεαρού πρίγκιπα της ανατολής.
Απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού.
Που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
Στης ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό.
Ήταν άδειο το κεμέρι μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσσούλη τη Βασσόρα στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτάν οι βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά,
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά,
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό,
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό
Πέφτουν πάνω του τα στίφη σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο Χαλίφη να του βάλει την θηλιά.
Μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
Πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο Προφήτης καρτερεί
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ’ ένα μήνα, σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
Που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ
Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί.
Καληνύχτα Κεμάλ αυτός ο Κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ..
Καληνύχτα
