Anonymous computer hacker over abstract digital background. Obscured dark face in mask and hood. Data thief, internet attack,
2025.08.02
Ομάδα Memniso
Μια είδηση από το Ρeuters στις 5/3/2024, που δεν είδε ευρεία δημοσιότητα στην Ελλάδα με θέμα :
U.S. slaps sanctions on Greek spyware vendor, says it targeted U.S. officials
WASHINGTON – March 5 (Reuters) – The U.S. government announced a “first-of-its-kind” sanctions package on Tuesday morning against Greece-based spyware vendor Intellexa and its leadership after the company was involved in targeting U.S. government officials…… διαβάστε όλο το άρθρο στην Αγγλική εδώ.
Σε περίληψη ανακοίνωση του Υπ. Οικονομικών ΗΠΑ :
Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις σε ελληνική εταιρεία spyware — Στοχοποιήθηκαν Αμερικανοί αξιωματούχοι. Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, ανακοίνωσε την επιβολή κυρώσεων κατά της Intellexa και της Cytrox, εταιρειών που εδρεύουν στην Ελλάδα και συνδέονται με την εμπορική εκμετάλλευση του λογισμικού κατασκοπείας Predator.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, Το Predator χρησιμοποιήθηκε για την παρακολούθηση Αμερικανών δημοσιογράφων, αξιωματούχων και ακτιβιστών. Το spyware διακινήθηκε μέσω ελληνικών εταιρειών, όπως η Intellexa A.E. και η Cytrox Holdings. Οι εταιρείες αυτές συνειδητά πωλούσαν τεχνολογία παρακολούθησης σε αυταρχικά καθεστώτα, ενώ ταυτόχρονα στοχοποιούσαν πολιτικά πρόσωπα στις ΗΠΑ.
Ποιες είναι οι συνέπειες των κυρώσεων;
Παγώνουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών αυτών στις ΗΠΑ.
Απαγορεύεται σε Αμερικανούς πολίτες και επιχειρήσεις να συναλλάσσονται μαζί τους.
Κυρώσεις επιβάλλονται και σε 4 φυσικά πρόσωπα (Tal Dilian και συνεργάτες του).
Επιπλέον εταιρείες συνδεδεμένες, όπως Cytrox AD (Βόρεια Μακεδονία), Cytrox Holdings ZRT (Ουγγαρία), Intellexa Limited, Thalestris Limited κ.ά. The Hacker News+4Wikipedia+4AP News+4
Η Intellexa είχε ήδη εμπλακεί στο σκάνδαλο Predator στην Ελλάδα, ενώ διερευνάται και από την Εισαγγελία της Ε.Ε.
Το Σκανδαλο Predator στην Ελλάδα
Το λεγόμενο «Predatorgate» (ή «Greek Watergate») αναφέρεται στο εκτεταμένο σκάνδαλο παρακολουθήσεων στην Ελλάδα, όπου το εμπορικό spyware Predator, διανεμόμενο από την Intellexa (εταιρεία στην Ελλάδα & Κύπρο), εντοπίστηκε σε κινητά πολιτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών.
Το καλοκαίρι του 2022, ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης διαπίστωσε ότι το κινητό του ήταν μολυσμένο με Predator μετά από ανάλυση της Citizen Lab του Πανεπιστημίου του Τορόντο Business & Human Rights Resource Centre+8Wikipedia+8ICIJ+8.
Λίγο αργότερα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης αποκάλυψε προσπάθεια παρόμοιου hack στο τηλέφωνό του, πυροδοτώντας πολιτικό σεισμό στην Ελλάδα.
Παραιτήθηκαν ο διευθυντής της ΕΥΠ, Παναγιώτης Κοντολέων, και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης, μετά τις αποκαλύψεις για προσπάθεια αποσιώπησης του σκανδάλου και διασύνδεσή τους με Intellexa ReutersWikipediaWikipedia. Παραμένουν έντονες υποψίες για συγκάλυψη και πιέσεις ώστε να “θαφτεί” η υπόθεση – ειδικά μετά την απόφαση της Δικαιοσύνης να αθωώσει την ΕΥΠ, παρά το δημοσιογραφικό υλικό και μαρτυρίες rsf.orgPOLITICOIndex on Censorship.
Ρωτήθηκε σχετικά η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) και μας έδωσε την παρακάτω απάντηση – ονόματα στόχων του Predator στην Ελλάδα :
ΑΙ – Ακολουθούν επιβεβαιωμένα ή πολύ ισχυρά τεκμηριωμένα ονόματα Ελλήνων που ήταν στόχοι παρακολούθησης μέσω του spyware Predator στην υπόθεση του ελληνικού σκανδάλου (2021–2023), όπως τεκμηριώθηκαν από Citizen Lab, Reporters United, Inside Story, Documento και διεθνή δίκτυα (Amnesty, Meta/Facebook Threat Report, Google TAG):
Νίκος Ανδρουλάκης – Πρόεδρος ΠΑΣΟΚ – απόπειρα παγίδευσης το 2021 μέσω SMS.
Κωστής Χατζηδάκης – Υπουργός Εργασίας (τότε), παρακολουθείτο και από την ΕΥΠ.
Χαράλαμπος Αθανασίου – Βουλευτής ΝΔ, πρώην Υπ. Δικαιοσύνης.
Αντώνης Σαμαράς – Πρώην Πρωθυπουργός (σύμφωνα με δημοσιεύματα Documento, όχι τεχνικά επιβεβαιωμένο).
Δημήτρης Αβραμόπουλος – Πρώην Επίτροπος ΕΕ, βουλευτής.
Κυριάκος Πιερρακάκης – Πρώην Υπ. Ψηφιακής Διακυβέρνησης (φερόμενος στόχος).
Θανάσης Κουκάκης – Ερευνητής δημοσιογράφος για οικονομικά και τραπεζικά.
Τάσος Τέλλογλου – Ερευνητής δημοσιογράφος, αποκάλυψε τμήμα του σκανδάλου.
Ελίζα Τριανταφύλλου – Inside Story, αποκάλυψε την υπόθεση Ανδρουλάκη.
Γιάννης Κουρτάκης – Εκδότης “Παραπολιτικά”.
Μανώλης Κοττάκης – Δημοσιογράφος και διευθυντής εφημερίδας.
Αλέξης Παπαχελάς – (σύμφωνα με Documento).
Κώστας Βαξεβάνης – Εκδότης Documento, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ήταν στόχος.
Διοικητής ΕΥΠ Π. Κοντολέων – παραιτήθηκε, ελέγχεται για εμπλοκή.
Υπάλληλοι Υπουργείου Εξωτερικών, ΕΥΠ και ΑΑΔΕ – πολυάριθμοι στόχοι.
Στην Γαλλία με διαφορά. Στα μέσα Ιουνίου του 2021 -κι ενώ στην Ελλάδα το Predator βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη παγιδεύοντας ευαίσθητους στόχους- ο Σαλιές και άλλα στελέχη της Nexa θα συλληφθούν από τις γαλλικές αρχές. Την έρευνα σε βάρος τους αναλαμβάνει η Ειδική Υπηρεσία για Εγκλήματα Πολέμου και Εναντίον της Ανθρωπότητας, καθώς ο Σαλιές και οι συνεργοί του, υψηλόβαθμα στελέχη της Nexa, κατηγορούνται για «συνέργεια σε βασανιστήρια» λόγω της πώλησης εξοπλισμού παρακολουθήσεων σε αυταρχικά καθεστώτα. Δείτε όλο το σχετικό άρθρο με τίτλο Predator Files
Το Predator δεν αφήνει εύκολα ίχνη, μόνο με τεχνικές αναλύσεις (Citizen Lab, Amnesty, Google, Meta) επιβεβαιώθηκαν περιπτώσεις. Τα SMS-payloads ήταν καμουφλαρισμένα ως links για δήθεν τράπεζες, έγγραφα, παραγγελίες, κ.ά.
Άρα ίσως κινδυνεύει και η ασφάλεια της χώρας, αν έχουν μολυνθεί ή εύκολα μπορούν να μολυνθούν κινητά τηλέφωνα στελεχών της Κυβέρνησης ή των Ενόπλων Δυνάμεων κτλ.
Η Λάουρα Κοβέσι γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1973 στο Σφάντου Γκεόργκε της Τρανσυλβανίας στην Ρουμανία, ως Λάσα Λάσκου (Lascu). Ήταν παίκτρια της εθνικής ομάδας μπάσκετ νέων και στέφθηκε υποπρωταθλήτρια Ευρώπης το 1989. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Babeș‑Bolyai (Κλουζ-Ναπόκα) και απέκτησε διδακτορικό με θέμα την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος στό Δυτικό Πανεπιστήμιο του Τιμισοάρα (Ρουμανία). Πηγή
Το διάστημα 15 Σεπτεμβρίου 1995 και 1 Μαΐου 1999, η Κοβεσί ήταν εισαγγελέας στο Δικαστήριο του Σίμπιου και στην συνέχεια (1999-20120 ηγήθηκε του τμήματος της Διεύθυνσης για την Καταπολέμηση του Οργανωμένου Εγκλήματος και της Τρομοκρατίας (DIICOT) στον νομό Σίμπιου.
Διαδέχτηκε στις 2 Οκτωβρίου 2012, τον Ίλιε Μποτός ως Εισαγγελέας του Γραφείου του Εισαγγελέα που υπάγεται στο Ανώτατο Δικαστήριο Ακυρώσεων και Δικαιοσύνης.
Διορίστηκε το 2006–2012 ως Γενική Εισαγγελέας Ρουμανίας σε ηλικία μόλις 33 ετών, ως η πρώτη γυναίκα και η νεότερη στην ιστορία της Ρουμανίας.
Στον πόλεμο κατά της δiαφθοράς
2013–2018 διορίζεται επικεφαλής της Εθνικής Διεύθυνσης Καταπολέμησης της Διαφθοράς – “Direcția Națională Anticorupție” (DNA). Πρόκειται για μια ειδική εισαγγελική υπηρεσία στη Ρουμανία, υπαγόμενη στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, που ιδρύθηκε το 2002, με στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς υψηλού επιπέδου. Από τον Μάιο 2013 έως τις 9 Ιουλίου 2018, ηγήθηκε της πλέον επιθετικής εκστρατείας κατά της διαφθοράς στη Ρουμανία ΤΟ ΗΜΑ+3Βικιπαίδεια+3Κίνημα Υπέρβαση+3. Κατά τη θητεία της, εισήχθησαν υποθέσεις κατά πολιτικών επιπέδου υπουργών και πρώην πρωθυπουργών, με ποσοστό καταδίκης άνω του 90% Κίνημα Υπέρβαση. Απολύθηκε από το DNA. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε στις 5 Μαΐου 2020 ότι η απόλυσή της από το DNA, το 2018, παραβίαζε τα δικαιώματά της, επιβεβαιώνοντας την αδικία της αντιμετώπισής της ΒικιπαίδειαPOLITICO.
Ευρωπαία Αρχιεισαγγελέας (European Chief Prosecutor, EPPO, από Οκτώβριο 2019)
Ορίστηκε ως η πρώτη Ευρωπαία επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Γραφείου Εισαγγελίας (EPPO), για την καταπολέμηση απάτης και διαφθοράς που επηρεάζουν τον προϋπολογισμό της ΕΕ €10 εκατ. και άνω ΒικιπαίδειαEuropean CommissionIMF. Η θητεία της άρχισε επίσημα στις 31 Οκτωβρίου 2019 ΒικιπαίδειαEuropean Commission.
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ η EPPO ασχολείται με :
1. Απάτη στα Ευρωπαϊκά Αγροτικά Επιδόματα (Υπηρεσία OPEKEPE)
Το EPPO, υπό την ηγεσία της Κοβεσί, ερευνά συντονισμένη απάτη με την πλαστογράφηση δηλώσεων ότι δήθεν αποτελούσαν νέοι ή μικροκαλλιεργητές, για να λάβουν επιδότηση σε βοσκοτόπια που δεν κατείχαν ούτε νοίκιαζαν πραγματικά eucrim.eu+12Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο+12tovima.com+12.
Στις αντίστοιχες έρευνες, κατηγορήθηκαν δεκάδες άτομα: 64 ενημερώθηκαν ως πραγματικοί υπόπτου από το Φεβρουάριο του 2025 (σύνολο ζημίας άνω των €2.9 εκατ.) και άλλες 22 και 14 υποθέσεις αναμένονται στο δικαστήριο για Μάρτιο–Μάιο 2025 Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Για συνταγματικούς λόγους, το EPPO δεν μπορεί να διώξει άμεσα ενεργούς ή πρώην υπουργούς στην Ελλάδα· αυτά τα περιστατικά παραπέμπονται στη Βουλή και δεν διερευνώνται αυτόνομα από ευρωπαϊκό φορέα, κάτι που έχει εγείρει ζητήματα σύγκρουσης μεταξύ εθνικού και ευρωπαϊκού δικαίου Ευρωπαϊκή Εισαγγελίαeualive.net.
3. Αντιδράσεις & Εκφοβισμός
Η Κοβεσί καταδίκασε δημόσια τις «επιθέσεις» και την «εκφοβιστική συμπεριφορά» εναντίον των ευρωπαίων εισαγγελέων από την ελληνική διοίκηση, υπογραμμίζοντας ότι αυτές οι πρακτικές αποσκοπούν στην απόσπαση της κοινής γνώμης από την ουσία του σκανδάλου eKathimeriniPOLITICOspotmedia.ro.
Παρά την πίεση, δηλώνει ότι το EPPO θα συνεχίσει «αμερόληπτα και με επιμέλεια» μέχρι να αποκαλυφθεί η αλήθεια eKathimeriniBrussels Watch.
4. Διεύρυνση των Ερευνών
Οι έρευνες στην Ελλάδα δεν περιορίζονται πλέον στον αγροτικό τομέα. Νέοι φάκελοι αφορούν τη χρήση κονδυλίων από κοινοτικά προγράμματα ESIF/ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης (Recovery & Resilience), με πιθανή εμπλοκή άλλων φορέων όπως η AADE tovima.comΕυρωπαϊκή Εισαγγελίαen.protothema.gr.
Μέχρι τον Ιούλιο 2025, έχουν καταγραφεί περίπου 84 ενεργές υποθέσεις στην Ελλάδα με συνολική εκτιμώμενη ζημιά €1.71 δισ., εκ των οποίων μόνο 25 αφορούν προγράμματα αγροτικών επιδοτήσεων en.protothema.gr.
Σήμερα για τους Έλληνες η Laura Codruţa Kövesi αποτελεί την τελευταία ελπίδα, μήπως και πολεμηθεί η διαφθορά στην Ελλάδα που την κατάντησε κράτος παρία.
Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΕΚΕΠΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Η Βουλή υπερψήφισε στις 29 Ιουλίου 2025 πρόταση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής με 166 θετικές ψήφους, που αφορά συνολική έρευνα για τα προβλήματα στο σύστημα αγροτικών επιδοτήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ) από το 1998 έως σήμερα ΤΟ ΒΗΜΑ+15News 24/7+15ΤΟ ΒΗΜΑ+15.
Ωστόσο, απορρίφθηκαν οι προτάσεις για Προανακριτική Επιτροπή ειδικά σε βάρος του Βορίδη και του Αυγενάκη για το ενδεχόμενο ποινικής ευθύνης ΤΟ ΒΗΜΑ+3LiFO+3LiFO+3.
Τι αναφέρει η δικογραφία
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) έχει διαβιβάσει στη Βουλή φάκελο συνολικού όγκου περίπου 3.000 σελίδων, με συμπληρωματικό κείμενο 34 σελίδων από την εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου. Καταγράφονται ενδείξεις συνεργασίας σε απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ με ζημία άνω των €120.000 και για τους δύο πρώην υπουργούς ProtoThema.
Βορίδης & Αυγενάκης: Αρνήσεις και Δικαιολογίες
Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε ποινικά επιλήψιμη πράξη:
Ο Μ. Βορίδης δηλώνει ότι δεν υπάρχει στοιχείο εναντίον του, ενώ αποδίδει την εμπλοκή του σε υπουργική απόφαση του 2019 που εφάρμοζε πολιτική από το 2015 ΤΟ ΒΗΜΑ+3in.gr+3ProtoThema+3ProtoThema+1fyi.news+1.
Ο Λ. Αυγενάκης ισχυρίζεται ότι εκτέλεσε τα καθήκοντά του «με διαφάνεια και ευσυνειδησία», επισημαίνοντας ότι η δικογραφία δεν εμπεριέχει κατηγορητήρια ή εκτίμηση ποινικών ευθυνών News 24/7+3in.gr+3ProtoThema+3.
Βορίδης και Αυγενάκης άλληλο συγχαίρονται για την αθώωσή τους μετά την ψηφοφορία στην Βουλή.
Πολιτικό πλαίσιο & αντιπαραθέσεις
Η αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά) ζήτησε Προανακριτική Επιτροπή, προβλέποντας κίνδυνο παραγραφής ή «αμνηστείας» με τη σημερινή πρόταση για Εξεταστική fyi.news+1ProtoThema+1.
Η ΝΔ αντέτεινε ότι δεν προκύπτουν ποινικές ευθύνες από τη δικογραφία, και υπερασπίστηκε τη σύσταση Εξεταστικής για την περίοδο από το 1998, ως μέτρο καθολικής διαφάνειας fyi.news.
Κατά την ονομαστική ψηφοφορία, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αποχώρησαν, ισχυριζόμενα έλλειψη απαρτίας και νομιμότητας στις διαδικασίες LiFO.
«Δεν ήρθα στην πολιτική για να πλουτίσω, αλλά για να υπηρετήσω.»
«Όποιος βλέπει να καταστρέφεται η Πατρίδα και μένει αδρανής, είναι σαν να την καταστρέφει ο ίδιος».
«… Τίποτε δεν με τρομάζει περισσότερον δια το μέλλον της Ελλάδος όσον η διαστροφή του χαρακτήρος και η ελαστικότης της συνειδήσεως των Ρωμηών…».
Ο ‘‘Μαύρος Καβαλάρης” από το Βούνεσι (σημερινό Μορφοβούνι Καρδίτσας), ήταν ένας σεμνός και αδέκαρος, στρατιώτης-πρωθυπουργός. Δείτε την βιογραφία του ORTHODOXIANEWSAGENCY.GRεδώ και στο
Ένας πολιτικός έντιμος στο έπακρον, που πέθανε δίχως, να κληροδοτήσει τίποτα στους απογόνους του ενώ ο αδερφός του απασχολούνταν ως εργάτης χωρίς να επικαλείται το όνομα του πρωθυπουργού – αδερφού του. Τι αντίθεση με την σημερινή οικογενειοκρατία.
Έφυγε χτυπημένος από αλλεπάλληλα καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια και από τη φυματίωση.
Κατοικούσε στο Μετς, στο Παναθηναικό στάδιο όπου πέθανε πάμφτωχος και απόδειξη είναι ότι μέχρι το τέλος κοιμόταν σε στρατιωτικό ράντζο.
Τον έντυσαν με κουστούμι νεκρικό που αγόρασε ο προσωπικός φίλος του Διονύσιος Καρρέρ, γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε απόρους και ορφανά. Τι αντίθεση με τους σύγχρονους πρωθυπουργούς.
Ο γιατρός που υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου μέτρησε 27 σπαθιές και 9 σημάδια, από βλήματα στο νεκρό σώμα του!!!
Όταν πέθανε ο Πλαστήρας, δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!»
Στα ατομικά του είδη βρέθηκαν ένα στρατιωτικο χρεωστικό, ΣΥΠ.108,για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στην Μ. Ασία και 8 δραχμές με την σημείωση να καταβληθούν στο Δημόσιο !
Αυτός ο τσεκουράτος στρατηγός και αδέκαστος πολιτικός, ο σταθερά προσκολλημένος στα δημοκρατικά ιδεώδη ~λεγόταν Νικόλαος Πλαστήρας!!!~
Ήταν ο θρυλικός, Μαύρος Καβαλάρης αρχηγός των Ευζώνων, Της Μικρασιατικής εκστρατείας!!!.
Μαζί με τον υπουργό Οικονομίας κατάφερε να μηδενίσει το χρέος της χώρας και ως επιβράβευση, έχασε τις επόμενες εκλογές από τον Γ. Παπανδρέου. ΣΣ Είμαστε άξιοι της μοίρας μας..
Αθάνατος και Άξιος, να τον θυμόμαστε, και να τον τιμάμε ες αεί!!!
“Aπο τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην Ελληνική Ιστορία”: 29 Ιανουαρίου 1965, εισάγεται για συζήτηση στη Βουλή η πρόταση της ΕΔΑ για παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και πρώην υπουργών για το σκάνδαλο της “Πεσινέ”.
Το 1960, με πρωτοβουλία του “εθνάρχη” και επιχείρημα την “προσέλκυση επενδύσεων“, είχε υπογραφεί η σύμβαση του Ελληνικού δημοσίου με την Γαλλική “Πεσινέ”. Ήταν η σημαντικότερη προώθηση Γαλλικού κεφαλαίου στην Ελλάδα και προέβλεπε κατασκευή βιομηχανίας αλουμίνας με ετήσια δυναμικότητα επεξεργασίας 200.000 τόννων.
Για την εκτέλεση του έργου συστήθηκε ανώνυμη εταιρεία στην οποία συμμετείχαν και ντόπια κεφάλαια (Νιάρχος) και Αμερικάνικα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση της ΕΡΕ επέμεινε στην επικύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή..αυθημερόν, γεγονός που προκάλεσε αποχώρηση σύσσωμης της αντιπολίτευσης.
Ένας από τους πιο σκανδαλώδεις όρους της συμφωνίας αφορούσε προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος σε εξευτελιστική τιμή από τη ΔΕΗ στην “Πεσινέ”.
Βάσει της συμφωνίας, το Ελληνικό κράτος όφειλε να κάνει επενδύσεις ύψους 125 εκατομμυρίων δολαρίων για την ηλεκτροδότηση της “Πεσινέ”, ενώ η επένδυση της ίδιας της εταιρίας δεν ξεπερνούσε τα 25 εκατομμύρια δολάρια! Οριζόταν επίσης ότι η “Πεσινέ” θα πληρώνει την κιλοβατώρα με τιμή κάτω από το κόστος παραγωγής της από τη ΔΕΗ!
Το αποτέλεσμα ήταν μια ληστεία δισεκατομμυρίων απο το δημόσιο. Η “Πεσινέ”, βιομηχανία αλουμινίου, ήταν από τις πλέον ηλεκτροβόρους βιομηχανίες της χώρας. Η συμφωνία, λοιπόν, παραχωρούσε τεράστια κέρδη στην εταιρεία και συσσώρευε τεράστιες ζημιές στη ΔΕΗ, τις οποίες πλήρωνε και πληρώνει ακόμη ο ελληνικός λαός.
Η συζήτηση της πρότασης της ΕΔΑ διήρκεσε έως την 6η του Φλεβάρη 1965. Λίγο πριν από την ψηφοφορία ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, ζητάει από τους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου να ψηφίσουν “κατά συνείδηση”. Αξιοσημείωτη επίσης είναι η απουσία του Ανδρέα Παπανδρέου από την ψηφοφορία.
Τελικά, οι Καραμανλής, Παπαληγούρας και Μάρτης παραπέμπονται με 146, 147 και 144 ψήφους αντίστοιχα. Όταν όμως το πόρισμα φτάνει στην Βουλή (λίγους μήνες μετά, καλοκαίρι 1965) ο Γ. Παπανδρέου τάσσεται υπέρ της παραγραφής.
Η υπόθεση δεν εκδικάστηκε ποτέ. Η σύμβαση είχε διάρκεια για δεκαετίες και τηρήθηκε απο όλες τις επόμενες κυβερνήσεις ( και την χούντα και τις εκλεγμένες). Όταν έληξε, το 1993, ο Κ.Μητσοτάκης, ενώ η κυβέρνηση του ήταν υπό κατάρρευση, έτρεξε να την ανανεώσει για άλλα 14 χρόνια.
Με πρόχειρους υπολογισμούς η συσσωρευμένη ζημιά δεκαετιών που προκάλεσε το σκάνδαλο στη χώρα, μόνο στην προ ευρώ εποχή, ξεπερνά τα 100 δισ. δραχμές.
Το ίδιο καθεστώς-στην ουσία-συνεχίστηκε και όταν η “Πεσινέ” αγοράστηκε απο τον όμιλο Μυτηλιναίου και έγινε “Αλουμίνιον Ελλάδος” και εξασφάλισε πρόσβαση σε φτηνό φυσικό αέριο, ευνοϊκές ρυθμίσεις υπέρ της συμπαραγωγής, ακόμη και ενσωμάτωση μέσα σε καθεστώς ΑΠΕ, παρά τις αντίθετες οδηγίες της ΕΕ Liberal+3info-war.gr+3Παραθυρο στον Κοσμο+3. Αυτά μείωναν τα έσοδα της ΔΕΗ και συνέβαλαν σε γενικότερη αφαίμαξη πόρων από τους καταναλωτές .
Η πολιτική της “προσέλκυσης επενδύσεων !!!” συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Πέρασαν κυβερνήσεις και διοικητές στη ΔΕΗ όλων των χρωμάτων, αλλά ουδείς ποτέ δεν τόλμησε να πειράξει την αποικιοκρατική σύμβαση της ΠΕΣΙΝΕ. Ούτε και τα αμύθητα κέρδη της. Από τη δεκαετία του ’60 όλα γίνονταν κατά το δόγμα και τις επιθυμίες της πολυεθνικής.
1. Επιπτώσεις στο κράτος (Δημόσιο / ΔΕΗ)
➤ Χαμένα έσοδα
Η ΠΕΣΙΝΕ (και μετέπειτα η Αλουμίνιον της Ελλάδος) για δεκαετίες αγόραζε ηλεκτρική ενέργεια από τη ΔΕΗ σε τιμές κάτω του κόστους, με αποτέλεσμα:
Τεράστιες ζημιές για τη ΔΕΗ, που καλύπτονταν είτε από το Δημόσιο είτε με αυξήσεις στα τιμολόγια άλλων πελατών.
Το Δημόσιο δεν εισέπραξε ποτέ φόρους επί των πραγματικών εμπορικών τιμών ενέργειας, αλλά επί τεχνητά χαμηλών.
➤ Υποδομές χωρίς ανταποδοτικότητα
Το κράτος επένδυσε σε φράγματα και μονάδες παραγωγής (Καστράκι, Κρεμαστά κ.ά.) που εξυπηρετούσαν κατά προτεραιότητα την ΠΕΣΙΝΕ. Το κόστος τους δεν αντανακλάται στα έσοδα από την πώληση ρεύματος.
➤ Δικαστικές περιπέτειες / συμβιβασμοί
Το 2006 η ΔΕΗ κατήγγειλε μονομερώς τη χαμηλή τιμή.
Ακολούθησαν πολυετείς προσφυγές και προσφυγές στη Διαιτησία.
Ο συμβιβασμός του 2013 (επί κυβέρνησης Σαμαρά–Βενιζέλου) προέβλεψε:
Τιμή ~40€/MWh ως «οριστική και δίκαιη».
Η ΔΕΗ επέστρεψε και ρεύμα και χρήμα: ζημιά πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ.
💸 2. Επιπτώσεις στους καταναλωτές
➤ Σταυροειδείς επιδοτήσεις
Οι χαμηλές τιμές στην ΠΕΣΙΝΕ καλύπτονταν με αυξήσεις στα τιμολόγια αγροτών, μικρών επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
Αυτό σήμαινε έμμεση φορολόγηση των καταναλωτών υπέρ μιας ιδιωτικής εταιρείας.
➤ Ακριβότερη ενέργεια μακροπρόθεσμα
Οι στρεβλώσεις στην αγορά αποθάρρυναν τον ανταγωνισμό και καθυστέρησαν την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.
Η ΔΕΗ μπήκε σε κύκλο ζημιών και δανεισμού, που τελικά οδήγησε σε ιδιωτικοποίηση με ζημίες.
🧨 3. Στρέβλωση της αγοράς και νομοθετικές παρεμβάσεις
➤ Καθεστώς «Αλουμινίου» ως Ανανεώσιμη Πηγή Ενέργειας (ΑΠΕ) παρά την χρήση φυσικού αερίου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας !!!
Από το 2010–2014, η επιχείρηση εντάχθηκε στο σύστημα επιδοτούμενης Συμπαραγωγής – δηλαδή απολάμβανε αποζημιώσεις σχεδόν όπως οι ΑΠΕ, παρά την εκπομπή CO₂.
Αυτή η εξαίρεση προκάλεσε παρέμβαση της ΕΕ, αφού συνιστούσε παράνομη κρατική ενίσχυση.
➤ Μονοπωλιακή επιρροή
Λόγω αυτής της ισχύος, η Αλουμίνιον Ελλάδος (σήμερα Μυτιληναίος) διαπραγματεύεται απευθείας με τη ΡΑΕ, το ΥΠΕΝ και τη ΔΕΗ, με όρους που μικρότερες επιχειρήσεις δεν έχουν καν πρόσβαση να διαπραγματευτούν.
📊 Ενδεικτικοί αριθμοί:
Έτος
Τιμή ρεύματος για Αλουμίνιο (€/MWh)
Εκτιμώμενη ζημιά για ΔΕΗ
2000–2006
~23–30 €
> 200 εκ. €
2013 (συμβιβασμός)
40,7 €
~100 εκ. €
Για αγρότες (ίδια εποχή)
65–80 €
—
✅ Συμπερασματικά:
Το «σκάνδαλο ΠΕΣΙΝΕ» δεν είναι απλώς ιστορικό, αλλά ένα διαρκές μοντέλο παρασκηνιακής εξυπηρέτησης ιδιωτών από το κράτος, που συνεχίζεται με διαφορετικές μορφές (εκπτώσεις, ενισχύσεις, ειδικά τιμολόγια).
Οι πολίτες πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος, είτε ως καταναλωτές είτε μέσω του προϋπολογισμού.
Το σκάνδαλο ΠΕΣΙΝΕ αποτελεί ένα ιστορικό παράδειγμα όπου κρατικές υποδομές (ΔΕΗ) έδωσαν τεράστια υπεραξία σε ιδιωτική επιχείρηση μέσω εσωτερικών συμφωνιών, χωρίς ουσιαστικό όφελος για το δημόσιο. Η υπόθεση άφησε αποτύπωμα στην πολιτική ζωή και στον κλάδο της ενέργειας, με διαχρονικές επιπτώσεις μέχρι και σήμερα. Το «σκάνδαλο ΠΕΣΙΝΕ» δεν είναι απλώς ιστορικό, αλλά ένα διαρκές μοντέλο παρασκηνιακής εξυπηρέτησης ιδιωτών από το κράτος, που συνεχίζεται με διαφορετικές μορφές (εκπτώσεις, ενισχύσεις, ειδικά τιμολόγια).
Ενώ οι Ελληνικές Κυβερνήσεις κατά κανόνα αδιαφορούν για τις Ελληνικές Βιομηχανίες που τελικά τις οδηγούν σε πτώχευση, στην περίπτωση της ΠΕΣΙΝΕ και στα διάδοχα σχήματα διαχρονικά την στηρίζουν σκανδαλωδώς.
Σήμερα
Προνομιακές ενεργειακές ρυθμίσεις: Τι ισχύει σήμερα
Στις 2 Οκτώβρη 2019 ο Μητσοτάκης, παραβρέθηκε στην τελετή έναρξης της κατασκευής της νέας μονάδας του ομίλου Μυτιληναίου. Πρόκειται για μια μονάδα παραγωγής ενέργειας από φυσικό αέριο, δυναμικότητας 826 MW, η οποία προβλέπεται να μπει σε λειτουργία το 2021. Πηγή εδώ
Από το 2013, η Αλουμίνιον της Ελλάδος πωλεί στην ΔΕΗ ρεύμα σε περίπου 130 €/MWh, ενώ το αγοράζει με μόλις 36,6 €/MWhReddit+12E-Prologos+12Kathimerini+12. (Αξίζει τον κόπο να το δείτε.)
Η εταιρεία επιδοτήθηκε με 33 εκατ. € για την κατασκευή της δικής της μονάδας παραγωγής · αρχικά είχε άδεια αυτοπαραγωγού (ΣΗΘ), αλλά το Υπ. Ανάπτυξης μετατρέψτε σε άδεια ανεξάρτητης παραγωγής, ώστε να πωλεί στην χονδρική αγορά E-Prologos.
Με νομοθετικές παρεμβάσεις (2011–2013) το παραχθέν ρεύμα από φυσικό αέριο θεωρήθηκε ως ΑΠΕ, δικαιώνοντας την εταιρεία να λαμβάνει επιδοτήσεις και επιλεκτικά τιμολόγια σαν ΑΠΕ .
📉 Επιπτώσεις στο κράτος & τη ΔΕΗ
Η ΔΕΗ πωλεί ενέργεια σε εξευτελιστικές τιμές στην Αλουμίνιον, με τεράστιες απώλειες εσόδων:
Η ΔΕΗ έχει ασκήσει έντονες ενστάσεις στη ΡΑΕ και κατέθεσε έφεση κατά δικαστικών αποφάσεων που τη φέρνουν να ηλεκτροδοτεί την εταιρεία κάτω του κόστους Kathimerini.
Το δημόσιο επιβαρύνεται όχι μόνο με μειωμένα έσοδα, αλλά και με μεγάλες επιδοτήσεις για την κατασκευή υποδομών και μονάδων ενέργειας για λογαριασμό της.
🏠 Επιπτώσεις για τους καταναλωτές
Η επιβολή αυτών των ιδιαίτερων τιμολογίων έχει αντίκτυπο στην τελική τιμή ρεύματος στη χονδρική αγορά, η οποία μετακύλιεται μέσω του συστήματος «month‑ahead» στους τελικούς καταναλωτές, προκαλώντας υψηλά επιτόκια χωρίς καμία σχέση με το κόστος παραγωγής .
Οι πολίτες επιδοτούνται δυσανάλογα από τον προϋπολογισμό, ειδικά όταν οι χρεώσεις λιανικής είναι 3–4 φορές πάνω από τη χονδρική (π.χ. 190 €/MWh αγορά, 470 €/MWh χρεώνουν οι πάροχοι) .
Παράλληλα, η Ελλάδα πληρώνει από τις υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, με αντίστοιχες επιδοτήσεις για να συγκρατηθεί η τιμή προς τους καταναλωτές .
📉 Στρέβλωση αγοράς & αθέμιτος ανταγωνισμός
Η Αλουμίνιον ασκεί πλέον μονοπωλιακή διαπραγματευτική ισχύ στη ΡΑΕ και το ΥΠΕΝ, λαμβάνοντας όρους που άλλες εταιρείες δεν επωφελούνται Kathimerini+1Reddit+1.
Ο χαρακτηρισμός της μονάδας παραγωγής ως «ΑΠΕ» έδωσε πρόσβαση σε επιδοτήσεις και αγορές με ευνοϊκότερες ρυθμίσεις, παρά την χρήση φυσικού αερίου και όχι ανανεώσιμων πηγών Reddit+1Reddit+1.
Οι δικαστικές προσφυγές της εταιρείας πέτυχαν επανακατηγοριοποιήσεις, ώστε να τιμολογείται στη χονδρική ενώ να συνεχίζει να αγοράζει σε παλιές τιμές – δηλαδή διπλό όφελος.
📊 Επενδύσεις & οικονομικά οφέλη
Παρά την κριτική, η εταιρεία έχει επενδύσει σημαντικά: περισσότερο από €600 εκατ. στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής, και επιπλέον ~110 εκ. € σε νέες μονάδες μεταλλουργίας και αλουμινίου Kathimerini+1Kathimerini+1.
Σχεδιάζονται νέες επενδύσεις ύψους 63,5 εκ. € (Οινόφυτα) και ~400 εκ. $ για τη διεύρυνση της παραγωγικής δυναμικότητας στα Ασπρα Σπίτια, δημιουργώντας εκατοντάδες θέσεις εργασίας
Το θέμα δεν εξαντλήθηκε, δείτε το και στους αναγραφόμενους συνδέσμους.
Είμαστε στην αρχή της εποχής της Τεχνικής Νοημοσύνης (ΑΙ – Artificial Inteligent). Δώσαμε στην ΑΙ το ερώτημα : “Υπάρχει Παγκόσμια Κυβέρνηση ? “. Η απάντησή της είναι ενδιαφέρουσα, Βασικά η ΑΙ αρνείται την επιβεβαιωμένη ύπαρξή της, αλλά τα στοιχεία που παραθέτει σύμφωνα με την δική μας “Περιορισμένη Νοημοσύνη” οδηγούν σε άλλα συμπεράσματα. Θα παραθέσουμε όλη την συζήτηση μαζί της. Τα δικά μας σχόλια και κριτική θα είναι ευδιάκριτα με την ένδειξη “ΣΣ” Σημείωση Συντάκτη.
Υπάρχει Παγκόσμια Κυβέρνηση ?
ΑΙ – Η ιδέα ύπαρξης μιας παγκόσμιας μυστικής κυβέρνησης (γνωστής και ως παγκόσμια ελίτ, σκιώδης κυβέρνηση, Νέα Τάξη Πραγμάτων) κυκλοφορεί ευρέως σε θεωρίες συνωμοσίας. Αυτές υποστηρίζουν πως μια μικρή ομάδα ισχυρών ανθρώπων (τραπεζιτών, πολιτικών, βασιλικών οικογενειών, επιχειρηματιών, ΜΚΟ, οργανώσεων όπως η Bilderberg, CFR, Trilateral κ.ά.) ελέγχουν ή επηρεάζουν παρασκηνιακά την παγκόσμια πολιτική, οικονομία και ΜΜΕ.
Τι ισχύει πραγματικά;
1. Δεν υπάρχουν αποδείξεις για “μυστική παγκόσμια κυβέρνηση” όπως περιγράφεται στις θεωρίες συνωμοσίας. Δεν έχει εντοπιστεί συγκεκριμένος και επαληθεύσιμος μηχανισμός μέσω του οποίου κάποια ενιαία ομάδα να ελέγχει συντονισμένα όλες τις κυβερνήσεις ή εξελίξεις παγκοσμίως.
2. Υπάρχει όντως συγκέντρωση ισχύος σε υπερεθνικά κέντρα; Ναι. Υπάρχουν οργανισμοί και δομές που συγκεντρώνουν επιρροή:
Πολυεθνικές επιχειρήσεις και τράπεζες (π.χ. BlackRock, Vanguard).
Ομάδες όπως το World Economic Forum (WEF), η Λέσχη Bilderberg, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα
Δίκτυα πολιτικής και οικονομικής ελίτ
Αυτές ασκούν μεγάλη επιρροή στη διαμόρφωση πολιτικών, ειδικά σε παγκόσμια ζητήματα (κλιματική πολιτική, ψηφιακός έλεγχος, πανδημίες, διεθνές εμπόριο).
3. Μυστικότητα υπάρχει; Σε κάποιο βαθμό, ναι. Συνεδριάσεις όπως αυτές της Λέσχης Bilderberg ή οι διαπραγματεύσεις εμπορικών συμφωνιών (TTIP, CETA) συχνά γίνονται χωρίς δημόσια διαφάνεια.
Συμπέρασμα:
Δεν υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη ύπαρξης ενιαίας “παγκόσμιας μυστικής κυβέρνησης”.
Υπάρχουν όμως συγκεντρωμένες δομές εξουσίας, επιρροής και συνεργασίας μεταξύ ελίτ που λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό παρασκηνιακά και με περιορισμένο δημοκρατικό έλεγχο.
ΣΣ : Πως αυτές οι “Δομές εξουσίας” συντονίζονται μεταξύ τους, πως καταφέρνουν, να έχουν ενιαία άποψη στα θέματα κλειδιά όπως η μετανάστευση, η Κλιματική Αλλαγή κ.α
ΑΙ : Αν θέλεις, μπορώ να σου παραθέσω παραδείγματα με πρόσωπα ή οργανισμούς που θεωρούνται μέρος τέτοιων δομών.
Ορίστε μερικά παραδείγματα προσώπων και οργανισμών που συνδέονται συχνά —ορθά ή αμφιλεγόμενα— με την έννοια της παγκόσμιας “ελίτ” ή με θεωρίες περί «παρασκηνιακής διακυβέρνησης»:
🔹 Οργανισμοί & Δίκτυα Επιρροής
Λέσχη Bilderberg
Ιδρύθηκε το 1954.
Ετήσιες συναντήσεις με ~120 άτομα (πολιτικοί, βασιλιάδες, τραπεζίτες, διευθύνοντες σύμβουλοι, δημοσιογράφοι).
Δεν κρατούνται πρακτικά και δεν επιτρέπεται η δημοσιοποίηση όσων συζητούνται.
Έχουν συμμετάσχει: Χ. Κίσινγκερ, Β. Ροκφέλερ, Μαρκ Ζούκερμπεργκ και από την Ελλάδα Γιώργος Παπανδρέου. Υπουργός Εξωτερικών / Πρωθυπουργός 1995, 1998, 2000 Ντόρα Μπακογιάννη : Υπουργός Εξωτερικών / Δήμαρχος Αθηνών 1996, 2003, 2009 Λουκάς Παπαδήμος : Τράπεζα Ελλάδος / Πρωθυπουργός 2008, 2010 Γιώργος Αλογοσκούφης : Υπουργός Οικονομικών, 2005 Αντώνης Σαμαράς : Πρωθυπουργός, 2012 (ανεπιβεβαίωτο, έχει αναφερθεί σε εναλλακτικά μέσα) Κατερίνα Σακελλαροπούλου : Πρόεδρος ΣτΕ (λίγο πριν εκλεγεί ΠτΔ) 2019 (αναφορά σε ανεπίσημες λίστες) Γιώργος Πιτσιλής : Διοικητής ΑΑΔΕ, 2018 Αλέξης Παπαχελάς : Διευθυντής Καθημερινής, Πολλαπλές χρονιές (2008–2023) Λουκάς Τσούκαλης : Καθηγητής, ΕΛΙΑΜΕΠ, Πολλαπλές, χρονιές Θάνος Βερέμης : Καθηγητής, ΕΛΙΑΜΕΠ, 2000s Γιάννης Στουρνάρας : Διοικητής Τράπεζας Ελλάδος (μη επιβεβαιωμένη συμμετοχή, φημολογούμενη για 2014–2015)
World Economic Forum (WEF) – Νταβός
Ιδρυτής: Klaus Schwab.
Πρόγραμμα: «Great Reset» (επανεκκίνηση του καπιταλισμού μετά την πανδημία).
Μέλη: CEO μεγάλων εταιρειών, πολιτικοί, εκπρόσωποι ΜΜΕ.
Council on Foreign Relations (CFR) – ΗΠΑ
Think tank που επηρεάζει την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Ιδρυτικά μέλη: Μόργκαν, Ροκφέλερ, κ.ά.
Trilateral Commission
Ίδρυση: 1973 από τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι και τον Ντέιβιντ Ροκφέλερ.
Μέλη από ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία. Έμφαση στην οικονομική και πολιτική παγκοσμιοποίηση.
Οργανισμοί παγκόσμιας χρηματοδότησης:
ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών).
ΣΣ. Ασφαλώς σκοπός τους δεν είναι η απλή ανταλλαγή απόψεων. Προς τι η μυστικότητα; Προς τι η παρουσία πολιτικών από διάφορες χώρες; Εμείς λέμε ότι σκοπός τους είναι η υλοποίηση – καθοδήγηση – προγραμματισμός των δράσεων της Νέας Τάξης και το δόσιμο οδηγιών στα θλιβερά πιόνια δηλαδή ηγετικές φυσιογνωμίες διαφόρων χωρών. Δεν πιστεύουμε ότι δρουν ανεξάρτητα, κάπου υπάρχει κεντρική καθοδήγηση.
🔹 Πρόσωπα με ισχυρή επιρροή (συχνά στο στόχαστρο θεωριών)
Τζορτζ Σόρος
Ιδρυτής των Open Society Foundations.
Κατηγορείται (κυρίως από δεξιούς κύκλους) ότι προωθεί παγκοσμιοποίηση, μεταναστευτικά κύματα, έλεγχο κοινωνιών μέσω ΜΚΟ.
Κλάους Σβαμπ
Ιδρυτής του WEF.
Συνδέεται με την ιδέα της «4ης Βιομηχανικής Επανάστασης» και «Great Reset».
Φράσεις όπως «You’ll own nothing and you’ll be happy» έγιναν viral και παρερμηνεύτηκαν ως απειλή.
ΣΣ: Μετάφραση “Δεν θα έχεις τίποτα στην κατοχή σου και θα είσαι ευτυχισμένος“. Μείωση μισθών και συντάξεων, οικονομικές κρίσεις, πολλαπλή φορολογία ακίνητης περιουσίας οδηγούν στην κατάργηση της ιδιωτικής περιουσίας και ο “πολίτης του κόσμου” θα είναι τελείως εξαρτώμενος από ΑΥΤΟΥΣ”
Χένρυ Κίσινγκερ(†)
Πρώην ΥΠΕΞ ΗΠΑ, βαθύς γνώστης γεωπολιτικής.
Θεωρείται “αρχιτέκτονας” γεωπολιτικών ισορροπιών και παρασκηνιακών επεμβάσεων.
ΣΣ. Εβραίος και τόσο βαθύς γνώστης γεωπολιτικής που μεθόδευσε την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο που είναι το φυσικό “μετόπισθεν του Ισραήλ”. Αν είχε η Τουρκία όλη την Κύπρο .. τι θα έκανε το Ισραήλ στον τρέχοντα πόλεμο.
Ντέιβιντ Ροκφέλερ (†)
Επικεφαλής της οικογένειας Ροκφέλερ, με τεράστια επιρροή σε τράπεζες, φιλανθρωπικά ιδρύματα και διεθνείς οργανισμούς.
Bill Gates
Εκτός από τεχνολογία (Microsoft), εμπλέκεται σε παγκόσμια υγεία (εμβόλια, πανδημίες), γεωργία, τεχνητό κρέας.
Κατηγορήθηκε (συχνά αβάσιμα) ότι θέλει να «ελέγξει τον παγκόσμιο πληθυσμό».
🔹 Θεσμοί και Μηχανισμοί με Παγκόσμια Επίδραση
ΟΗΕ και Υπο-Οργανισμοί: Π.χ. WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), UNESCO, UNHCR.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΕΚΤ: πολλές φορές κατηγορούνται ότι λειτουργούν έξω από τη δημοκρατική βούληση των ευρωπαϊκών λαών.
Τι λένε οι επικριτές;
Αυτά τα δίκτυα επιρροής δεν εκλέγονται από λαούς.
Διαμορφώνουν πολιτικές μέσω πίεσης, προγραμμάτων, χρηματοδοτήσεων και ιδεολογικών πλαισίων.
Συχνά δεν υπάρχει δημοκρατική διαφάνεια ή λογοδοσία.
Αν θες, μπορώ να σου γράψω και ενδεικτικές δηλώσεις αυτών των προσώπων που έχουν προκαλέσει συζητήσεις, ή να δούμε πιο «συγκρουσιακά» παραδείγματα επιρροής (π.χ. πανδημία, πόλεμοι, μεταναστευτικό). Θες;
AI – Ωραία. Ακολουθούν συγκεκριμένα παραδείγματα δηλώσεων, γεγονότων ή σχεδίων που έχουν προκαλέσει έντονη συζήτηση, καθώς θεωρούνται ενδεικτικά για την ύπαρξη μιας “παγκόσμιας ατζέντας ελίτ”. Αυτά είτε πραγματικά ειπώθηκαν, είτε παρερμηνεύτηκαν – αλλά πάντως ενισχύουν την υποψία ότι κάποιοι επιδιώκουν να διαμορφώσουν το μέλλον χωρίς ευρεία συναίνεση των λαών.
🔹 1. Klaus Schwab – World Economic Forum (WEF)
✅ Δήλωση:
“The pandemic represents a rare but narrow window of opportunity to reflect, reimagine, and reset our world.” – Klaus Schwab, 2020
📘 Από το βιβλίο του COVID-19: The Great Reset 🟡 Ερμηνεία: Πολλοί θεώρησαν ότι η πανδημία χρησιμοποιείται ως εργαλείο παγκόσμιας “επανεκκίνησης”, με μέτρα περιοριστικά, ψηφιοποίηση, έλεγχο πληθυσμού, μείωση ιδιοκτησίας.
🔹 2. WEF (Νταβός) – “You’ll own nothing and you’ll be happy”
✅ Από βίντεο του WEF (2016)
🔸 “You’ll own nothing. And you’ll be happy.” 🔸 “Whatever you want, you’ll rent. And it’ll be delivered by drone.”
🟡 Ερμηνεία: Επισήμως θεωρήθηκε προβοκατόρικη φουτουριστική πρόβλεψη. Όμως χρησιμοποιήθηκε από πολλούς ως ένδειξη ότι προωθείται ένα μοντέλο ολικής αποϊδιοκτησίας και εξάρτησης από ψηφιακές υποδομές.
🔹 3. Bill Gates – Πανδημίες και Εμβόλια
✅ Δήλωση (2010, TED Talk):
“If we do a really great job on new vaccines, health care, reproductive health services, we could lower [the population] by perhaps 10 or 15 percent.”
“Αν κάνουμε πραγματικά εξαιρετική δουλειά με τα νέα εμβόλια, την υγειονομική περίθαλψη, τις υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας, θα μπορούσαμε να μειώσουμε [τον πληθυσμό] κατά ίσως 10 ή 15 τοις εκατό.“
🟡 Ερμηνεία: Αναφερόταν σε μείωση της αύξησης του πληθυσμού λόγω καλύτερης υγείας. Όμως πολλοί το θεώρησαν ως παραδοχή επιθυμίας για μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού μέσω εμβολίων. 📌 Η δήλωση υπάρχει και είναι επαληθεύσιμη, αλλά συχνά παρερμηνεύεται.
🔹 4. Χένρυ Κίσινγκερ – Έλεγχος μέσω τροφής και ενέργειας
✅ Απόδοση δήλωσης (1974):
“Control oil and you control nations; control food and you control the people.”
"Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγξετε τα έθνη· ελέγξτε τα τρόφιμα και θα ελέγξετε τους ανθρώπους."
📘 Από σχετικές σημειώσεις μελετών του Κίσινγκερ (National Security Study Memorandum 200 – NSSM 200). 🟡 Πολλοί βλέπουν σε αυτήν τη φράση τη λογική πίσω από παγκόσμια χειραγώγηση, π.χ. μέσω κρίσεων τροφίμων ή ενεργειακής εξάρτησης.
🔹 5. George Soros – Ανοιχτές Κοινωνίες
Ο Σόρος προωθεί με τις ΜΚΟ του πολιτικές για:
Ανοιχτά σύνορα
Δικαιώματα μεταναστών και προσφύγων
Αποδόμηση εθνικών ταυτοτήτων (κατά τους επικριτές)
🟡 Κριτική: Θεωρείται από εθνικιστικούς και πατριωτικούς κύκλους ότι προωθεί πληθυσμιακή αλλοίωση, παγκοσμιοποίηση και διάλυση εθνών–κρατών.
ΣΣ: Υπάρχει κάποιος, που αμφιβάλει; Ο Σόρος αποκαλείται “φιλάνθρωπος” μόνο που η φιλανθρωπία του εξαντλείται στην υποστήριξη της λαθρομετανάστευσης.
🔹 6. Παράδειγμα Πρακτικής: Event 201
Πραγματοποιήθηκε Οκτώβριο 2019 από WEF + Gates Foundation + Johns Hopkins.
Προσομοίωση παγκόσμιας πανδημίας από κορονοϊό (!) λίγους μήνες πριν εμφανιστεί η COVID-19.
🟡 Ερμηνεία: Πολλοί υποπτεύονται ότι “ήξεραν” ή ότι χρησιμοποίησαν την πανδημία για έλεγχο, πιστοποιητικά, ψηφιακές ταυτότητες, υποχρεωτικότητα εμβολίων.
🔹 7. Ψηφιακή Ταυτότητα / CBDC (ψηφιακό χρήμα)
Παγκόσμιες κεντρικές τράπεζες (FED, ECB) προωθούν την ιδέα Central Bank Digital Currency (CBDC).
Συνδέεται με δυνατότητα ελέγχου κάθε συναλλαγής, περιορισμών σε αγορές, ή ακόμα και “κατάσχεση” από απόσταση.
🟡 Κριτική: Προωθεί ένα σύστημα ελέγχου και συμμόρφωσης, όπου δεν έχεις φυσικά μετρητά και μπορεί να σου “παγώσουν” χρήματα.
🔹 2. Δηλώσεις / Θέσεις για το Great Reset & Παγκοσμιοποίηση
📌 Klaus Schwab (ιδρυτής WEF)
🔸 “The Great Reset is not a conspiracy. It is an opportunity.”
🔹 3. Σημαντικά παγκόσμια σχέδια ή αποφάσεις που προκαλούν ανησυχία
🌍 ΟΗΕ – “Ατζέντα 2030”
Δημοσίως παρουσιάζεται ως πρόγραμμα για «βιώσιμη ανάπτυξη». Περιλαμβάνει 17 στόχους.
🟡 Κριτική: Ορισμένοι στόχοι (π.χ. “Global Governance”, “Gender Identity Education”, “Zero Emissions”) χρησιμοποιούνται ως εργαλεία ελέγχου, φορολογίας, ιδεολογικής επιβολής.
🧾 Ψηφιακή Ταυτότητα & Πιστοποιητικά
Ε.Ε. (2021–2023): Πιστοποιητικό Εμβολιασμού – λειτουργούσε ως εργαλείο κοινωνικού αποκλεισμού.
EU Digital Identity Wallet (2024-25): Ηλεκτρονικό πορτοφόλι που συνδέει ταυτότητα, άδειες, πληρωμές.
🟡 Κριτική: Κίνδυνος δημιουργίας ψηφιακού κοινωνικού πιστωτικού συστήματος τύπου Κίνας (China Social Credit System).
🏦 CBDC – Ψηφιακό Χρήμα από Κεντρικές Τράπεζες
ECB (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα): “Ψηφιακό Ευρώ” σε πιλοτική φάση.
Θα είναι προγραμματιζόμενο χρήμα. Μπορεί να:
Έχει ημερομηνία λήξης
Περιορίζει αγορές ανάλογα με το «αποτύπωμά σου»
Συνδέεται με πιστοποιητικά/συμπεριφορές
🔹 4. Αποφάσεις/Κείμενα με ελληνική εμπλοκή που δημιουργούν υποψίες
✅ Σύνοδος Μαρακές – 2018
Global Compact for Migration (ΟΗΕ – Μαρόκο).
Υπεγράφη και από την Ελλάδα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι νομικά δεσμευτικό, αλλά εισάγει “δικαίωμα στη μετανάστευση” και προτρέπει σε “επαναδιαμόρφωση δημόσιου λόγου για τη μετανάστευση”.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΡΩΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ. 3.000.000 σήμερα {7/2025) λαθρομετανάστες περιμένουν στην Λιβύη, να περάσουν στην Ελλάδα. Έχουν πληρώσει 3.500-5.000 Ε (που τα βρήκαν?), μόνο νεαροί άνδρες μουσουλμάνοι (γιατί? και ο Δημοτικός Σύμβουλος ορίεται σε συγκέντρωση πακιστανών στην Αθήνα “Είμαστε όλοι Πακιστανοί” εδώ
🟡 Κριτική: Αντιμεταναστευτικοί κύκλοι θεωρούν ότι νομιμοποιεί μαζική μετανάστευση, δυσφημεί κριτική ως “ρατσιστική”.
✅ Δήλωση Μπακογιάννη (2009)
“Η παγκοσμιοποίηση είναι μία αμετάκλητη πραγματικότητα και πρέπει να μάθουμε να λειτουργούμε μέσα σε αυτή.”
🟡 Ερμηνεία: Δείχνει αποδοχή ενός παγκόσμιου μοντέλου διακυβέρνησης χωρίς εθνική κυριαρχία ως βάση.
epa08338448 Firefighters in full protective gear after returning from a transportation of a patient infected with coronavirus disease (COVID-19) at an improvised car-wash site to disinfect ambulances and personnel in Brussels , Belgium, 02 April 2020. Countries around the world are taking increased measures to stem the widespread of the SARS-CoV-2 coronavirus which causes the Covid-19 disease. EPA/OLIVIER HOSLET
2025.0716
Γεώργιος Κοσμάς
18 Οκτωβρίου 2019 (δηλαδή 2 μήνες πριν αναφερθούν τα πρώτα κρούσματα στην Κίνα) στην Νέα Υόρκη, Johns Hopkins Center for Health Security. Πραγματοποιήθηκε μια υψηλού επιπέδου άσκηση προσομοίωσης πανδημίας με συμμετοχή από:
Παγκόσμιους φορείς δημόσιας υγείας
Εκπροσώπους επιχειρήσεων και τραπεζών
Μέσα ενημέρωσης
Στελέχη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF)
Στην άσκηση προσομοίωσαν την εξάπλωση ενός νέου κορονοϊού (ονομάστηκε “CAPS”)
Προερχόταν από νυχτερίδες στην Βραζιλία
Μεταδιδόταν μέσω χοίρων στους ανθρώπους
Προκαλούσε πνευμονία, υψηλή θνησιμότητα και παγκόσμιο χάος
Το αποτέλεσμα της προσομοίωσης ήταν:
65 εκατομμύρια νεκροί
Κατάρρευση εφοδιαστικής αλυσίδας
Πληροφοριακό χάος
Μαζική λογοκρισία fake news
Ανάγκη για συνεργασία κρατών & φαρμακευτικών
Συμμετείχαν;
Bill & Melinda Gates Foundation
World Economic Forum (WEF)
Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health
Εκπρόσωποι από CDC, Johnson & Johnson, UPS, Lufthansa, Bloomberg κ.ά.
Πολλοί σχολιαστές (π.χ. στο alt-media, YouTube, Twitter) θεωρούν ύποπτο:
Ότι μια τέτοια σχεδόν ταυτόσημη προσομοίωση έγινε λίγο πριν την πραγματική πανδημία.
Ότι οι ίδιοι οργανισμοί πρωτοστάτησαν και στην πραγματική πανδημία (π.χ. Gates Foundation, WHO, WEF)
Πολλοί οργανισμοί από τους παραπάνω θεωρούνται ότι σχετίζονται ή αποτελούν την Νέα Τάξη Πραγμάτων.
⚠️ Οι οργανωτές το αρνήθηκαν κατηγορηματικά:
“Δεν προβλέψαμε την COVID-19. Η άσκηση βασίστηκε σε υποθετικό σενάριο και δεν συνδέεται με κανένα πραγματικό ιό.”
Συμπέρασμα
🔹 Το Event 201 είναι πραγματικό. 🔹 Έγινε με σενάριο που ομοιάζει εξαιρετικά με την COVID-19. 🔹 Συμμετείχαν οργανισμοί που είχαν και πρωταγωνιστικό ρόλο στην πανδημία. 🔹 Προκάλεσε απορίες και ερωτηματικά για συμπτώσεις, σχέσεις, σκοπιμότητες.
Αδύνατο να παρακολουθείσουμε τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στο ξέσπασμα της πανδημίας και για το ποιός ευθύνεται για αυτό. Έτσι παρουσιάζουμε ένα μόνο προσφατο δημοσίευμα.
Η Κίνα δήλωσε ότι το σενάριο ο κορωνοϊός να προήλθε από εργαστήριο της Γουχάν, που έχει υιοθετήσει η αμερικανική κυβέρνηση, είναι «εξαιρετικά απίθανο». «Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που υποδεικνύουν ότι η Covid-19 ίσως εμφανίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες νωρίτερα από την επίσημη ημερομηνία που δηλώθηκε, και νωρίτερα από την επιδημία στην Κίνα», αναφέρεται.
Στις 18 Απριλίου, ο Λευκός Οίκος παρουσίασε ιστοσελίδα για την Covid-19, στην οποία υποστήριξε ότι ο κορωνοϊός προήλθε από εργαστηριακή διαρροή στην Κίνα, ενώ άσκησε κριτική στον πρώην πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, στον πρώην επικεφαλής των υγειονομικών υπηρεσιών Άντονι Φάουτσι, καθώς και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).
Η αποβιομηχάνιση της Ελλάδας είναι ένα από τα πιο σύνθετα και κρίσιμα ζητήματα της σύγχρονης ελληνικής οικονομικής ιστορίας. Πρόκειται για μια διαδικασία που ξεκίνησε με αργούς ρυθμούς τη δεκαετία του 1980 και επιταχύνθηκε τις επόμενες δεκαετίες, με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του βιομηχανικού τομέα, τόσο ως προς την παραγωγή όσο και ως προς την απασχόληση.
Η αποβιομηχάνιση είναι η μείωση της συμβολής της βιομηχανίας στο ΑΕΠ και στην απασχόληση μιας χώρας. Δεν σημαίνει μόνο το κλείσιμο εργοστασίων, αλλά και τη μετατόπιση της παραγωγικής δραστηριότητας σε άλλους τομείς (π.χ. υπηρεσίες) ή χώρες. Φθάσαμε στο σημείο να μην παράγουμε ούτε “καρφίτσα”.
Η βαρειά βιομηχανία της Ελλάδος είναι πλέον ο Τουρισμός. Ο Τουρισμός όμως δεν είναι λύση Μια φυσική καταστροφή, ένας πόλεμος, μια πανδημία και ο Τουρισμός θα καταρρεύσει, μαζί και τα έσοδα της χώρας.
Ποιος είναι υπεύθυνος για την αποβιομηχάνιση. Σίγουρα η κακοδιοίκηση, ο κρατισμός, η ένταξή μας στην ΕΕ, ο υπερδιογκωμένος δημόσιος τομέας, πελατειακές σχέσεις, κακή χρήση των δανείων.
Αλλά η κατάρα του Έθνους είναι ότι οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν σαν αρχή “πρώτα το κόμμα“. Με απλά λόγια κάποιοι κατέστρεψαν και καταστρέφουν την Ελλάδα.
Πολλές βιομηχανικές και άλλες επιχειρήσεις κρατικοποιήθηκαν στη δεκαετία του 1980 (π.χ. Πειραϊκή-Πατραϊκή, ΧΡΩΠΕΙ, Ολυμπιακή Αεροπορία), αλλά χωρίς αποτελεσματική διοίκηση, αθρόες και μη αναγκαίες προσλήψεις με τελικό αποτέλεσμα το κλείσιμο ή το ξεπούλημα για ένα κομμάτι ψωμί.
Η κοινή αίσθηση είναι ότι η αποβιομηχάνιση είναι μια κατευθυνόμενη πολιτικά διαδικασία, προκειμένου η Ελλάδα οικονομικά αδύνατη, να συρθεί στα μνημόνια και στο ΔΝΤ.
Ότι παράγει πλούτο για την χώρα πρέπει αφού τεχνηέντως απαξιωθεί να πωληθεί για ένα κομμάτι ψωμί.
Τέχνικα Σ. Μαλκότσης Α.Ε. —ή απλά Μαλκότσης
Η Μαλκότσης ήταν κορυφαία εταιρεία βαρέων μηχανών —άνθιση, καινοτομία κι αξιοπιστία— που πάντως δεν κατάφερε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές προκλήσεις και την απροθυμία κρατικής υποστήριξης, με αποτέλεσμα να κλείσει στις αρχές της δεκαετίας ’60. Παρά το τέλος της, τα προιόντα της ζουν, και η ιστορία της αποτελεί σύμβολο βιομηχανικής υπερηφάνειας.
Ιδρύθηκε το 1934 στον Πειραιά από τον Σωκράτη Μαλκότση, μηχανολόγο–μηχανικό από το ΕΜΠ και τη Λιέγη, με την υποστήριξη της Τράπεζας Χίου. Αρχικά κατασκεύαζε εξαρτήματα για σιδηρόδρομο, άντλιες, μηχανουργικά εργαλεία και μηχανήματα μαρμάρων. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο, είχε συνεργασία με το Ναυτικό και το Πυριτιδοποιείο Μποδοσάκη για βλήματα, ενώ οι Γερμανοί επιτάξαν τη χρήση του εργοστασίου.
Μεταπολεμική άνθιση. Το εργοστάσιο επεκτάθηκε, χρηματοδοτήθηκε από το Σχέδιο Μάρσαλ (1949), και ανέπτυξε σειρές πετρελαιοκινητήρων (τετράχρονοι, δικύλινδροι, μονοκύλινδροι ΕΜ-1/ΕΜ). Παρήγαγε πάνω από 30.000 ανθεκτικούς κινητήρες, για τρακτέρ, καΐκια, γεννήτριες και αντλητικά συστήματα. . Στις 1950–’60 παρουσίασε το πρώτο ελληνικό τρακτέρ (μοντέλο ΕΜ-4, ΕΜ-2), με κινητήρες ΕΜ («Έλσα Μαλκότση»).
Σύμφωνα με αναφορές το Eλληνικό Δημόσιο ήταν εκείνο που χρεοκόπησε επί της ουσίας την εταιρεία του Σωκράτη Μαλκότση που μέχρι τότε αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Το πρώτο «χτύπημα» ήρθε από την νεοσύστατη τότε ΕΛΒΟ που παράγγειλε από τη βιομηχανία του Μαλκότση 1.000 κινητήρες. Για να βρει τα απαραίτητα κεφάλαια για την κατασκευή τους ο Μαλκότσης πήρε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα που άνηκεεπίσης στο κράτος. Έπειτα όμως ακολούθησε ένα ακόμη «απίστευτο κι όμως ελληνικό» συμβάν: η ΕΛΒΟ δεν πλήρωνε τη βιομηχανική επιχείρηση του Μαλκότση για τους κινητήρες που είχε παραλάβει και η Εθνική Τράπεζα ζητούσε επιτακτικά το δάνειο που του είχε καταβάλλει. Η Κυβέρνηση σφύριζε αδιάφορα, ενώ με μια παρεμβασή της θα είχε λύσει το θέμα,
Με τον ανταγωνισμό από το εξωτερικό να έχει δυναμώσει σημαντικά και φτάνοντας μπροστά σε αυτό το οικονομικό αδιέξοδο, ακολούθησε η κατάσχεση της εταιρείας από την τράπεζα, κάτι που σύμφωνα με τις αναφορές, έστειλε στην ανεργία περί τους 3.000 εργαζόμενους. Μαζί με αυτούς δόθηκε ένα οριστικό τέλος και στο Ελληνικό τρακτέρ και στους Ελληνικούς κινητήρες. (πηγη : info.gr)
ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΟΥΡΑΝΙΟΥ
Υπήρξε δραστηριότητα που σχετίζεται με την εξόρυξη και επεξεργασία ουρανιού στην Ανατολική Μακεδονία, και συγκεκριμένα στην περιοχή του Νεοχωρίου Κομοτηνής, καθώς και πλησίον της Δράμας και της Καβάλας. Οι σημαντικότερες αναφορές σχετίζονται με τη δεκαετία του 1950-1970, και υπάρχουν ενδείξεις ότι ορισμένες δραστηριότητες συνεχίστηκαν και μετά το 1967.
Ελληνικοί Μεταλλευτικοί Πόροι Ουρανίου εντοπίστηκαν από το ΙΓΜΕ (πρώην ΙΓΕΥ), κυρίως στη Δράμα, το Παγγαίο, και τη Θάσο. Το ΙΓΕΥ/ΙΓΜΕ πραγματοποίησε εκτεταμένες γεωλογικές, γεωφυσικές και ραδιολογικές έρευνες από τα μέσα του ’50. Το μεταλλείο στην περιοχή Περάματος ή Καβάλα – Παγγαίο λέγεται ότι είχε μικρή παραγωγή ουρανιού, η οποία επεξεργαζόταν σε πιλοτική μονάδα ή αποστελλόταν εκτός.
Ορισμένες αναφορές κάνουν λόγο για δοκιμαστικές μονάδες εμπλουτισμού ή επεξεργασίας ουρανιού στη Νεοχωρούδα (Θεσσαλονίκη) ή στην Ανατολική Μακεδονία, πιθανώς με συνεργασία ΗΠΑ – Ελλάδας επί χούντας.
Κατά τη διάρκεια της Χούντας, είναι γνωστό ότι υπήρξε στενότερη συνεργασία της Ελλάδας με τις ΗΠΑ στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας. Είναι πιθανό ότι εγκαταστάσεις πιλοτικού χαρακτήρα ή συλλογής και αποστολής πυρηνικών υλικών λειτούργησαν υπό στρατιωτική επίβλεψη. Δεν υπήρξε βιομηχανία μεγάλης κλίμακας επεξεργασίας ουρανίου, αλλά μάλλον μικρής ή ερευνητικής κλίμακας δραστηριότητες. Ωστόσο, πολλά στοιχεία είναι απόρρητα ή δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
Στη μέση της δεκαετίας του 1980, το ΙΓΜΕ εγκατέστησε πιλοτική μονάδα παραγωγής yellowcake (κίτρινου συμπυκνώματος ουρανίου) στην περιοχή Αρχοντοβούνι–Παρανέστι της Δράμας. Η μονάδα θεωρήθηκε τεχνικά επιτυχημένη.
Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1981–1989) φαίνεται πως διέκοψε οριστικά τη λειτουργία αυτών των εγκαταστάσεων, πιθανώς ως μέρος μιας στρατηγικής υπαναχώρησης από την πυρηνική πολιτική (γεγονός που ταιριάζει με ευρύτερη αποβιομηχάνιση της περιόδου).
Ο ΟΣΕ
Τα αμαρτωλά τραίνα της SIEMENES, μια αποτυχιμένη κοστοβόρα επένδυση.
Το 2017, η κρατική TrainOSE (επιβατική & εμπορευματική δραστηριότητα) πωλήθηκε στην ιταλική Ferrovie dello Stato Italiane (FS) έναντι 45 εκατ. € (τα πήρε δάνειο από Ελληνική Τράπεζα). Ποσό ευτελές μια που είναι συγκρίσιμο με την απόκτηση παίκτη ποδοσφαίρου).
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, η Ferrovie dello Stato Italiane (FS) – Hellenic Train επιδοτείται, από το Ελληνικό Δημόσιο (Νέα συμβόλαια 2022), με αποζημιώσεις (50–62 εκατ. €/έτος) για τις άγονες γραμμές, με σημαντική μείωση δεσμεύσεων για επενδύσεις εκ μέρους της Hellenic Train. Δηλαδή τους πληρώνουμε και από επάνω χωρίς αντίστοιχη υποχρέωση επενδύσεων.
Αλλά και αυτό : Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ είχε συνολικά χρέη περίπου 700 –800 εκατ. €, Για να πωληθεί, καθαρή η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τα 800 εκ διαγράφηκαν, δηλαδή πέρασαν στον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή τα πλήρωσε ο Έλληνας φορολογούμενος (διαφορετικά θα έπρεπε ως παράνομες επιδοτήσεις να τα επιστρέψουμε στην ΕΕ).
Χρόνια κακοδιαχείρηση, άσχετοι Διοικητές κομματικοί εγκάθετοι, κανένας σεβασμός στο δημόσιο χρήμα, χαριστικές συμβάσεις, παράλογες προσλήψεις. Το αποτέλεσμα, χαρίσαμε τον ΟΣΕ και πληρώνουμε από πάνω σε αυτούς που τον χαρίσαμε!!!
Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ
Η Ολυμπιακή ιδρύθηκε όταν ο εφοπλιστής Αριστοτέλης Ωνάσης ανέλαβε, με συμφωνία με το ελληνικό κράτος, τις τρεις τότε αεροπορικές εταιρείες που υπήρχαν (ΤΑΕ, ΕΛΛΑΣ, Αιγαίον). Η νέα εταιρεία ονομάστηκε Ολυμπιακή Αεροπορία και παρουσιάστηκε με αίγλη, πολυτέλεια και πρότυπα που δεν είχαν προηγούμενο για την Ελλάδα.
Η “χρυσή εποχή” (1960–1974)
Η Ολυμπιακή έγινε συνώνυμο της πολυτέλειας, της αξιοπιστίας και της εθνικής υπερηφάνειας. Διέθετε σύγχρονα αεροσκάφη (Caravelle, Boeing 707, 727, 747), εντυπωσιακές στολές από τον Pierre Cardin, και πλήρωμα υψηλού επιπέδου. Πραγματοποίησε πτήσεις σε 5 ηπείρους, με σταθμούς σε Νέα Υόρκη, Αφρική, Ασία, Ευρώπη και Αυστραλία.
1975 – Μετά τον θάνατο του Αριστοτέλη Ωνάση, η εταιρεία περιήλθε στο Ελληνικό δημόσιο. Από τότε άρχισε να παρατηρείται σταδιακά:
Κακοδιαχείριση και κομματικές παρεμβάσεις.
Υπερβολικές προσλήψεις (κυρίως ρουσφετολογικές). Το 1981 η δύναμη της δημόσιας επιχείρησης ήταν 3.900 άτομα ενώ το 1986 άγγιζε τα 9.859 άτομα εκ των οποίων τα 900 λειτουργούσαν στο εξωτερικό.
Έλλειψη επενδύσεων σε νέο στόλο και υποδομές.
Συνδικαλιστικά προβλήματα και συχνές απεργίες. Ατελείωτες και μακροχρόνιες απεργίες δίνουν την χαριστική βολή.
Η Απαξίωση (1980–2000). Καθώς οι άλλες ευρωπαϊκές εταιρείες (π.χ. Lufthansa, Air France) εκσυγχρονίζονταν, η Ολυμπιακή αντιμετώπιζε.
Τεράστια χρέη (έως και 2 δισ. ευρώ).
Καθυστέρηση δρομολογίων, ακυρώσεις, χαμηλό επίπεδο εξυπηρέτησης.
Κατηγορίες για σπατάλη, διαφθορά και πελατειακές σχέσεις.
Το κράτος προσπάθησε με αναδιαρθρώσεις (διάσπαση σε Ολυμπιακή Αεροπορία και Ολυμπιακή Αερογραμμές) και με ενέσεις κρατικής χρηματοδότησης — όμως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (λόγω κανόνων κρατικών ενισχύσεων) επέβαλε περιορισμούς και απαιτούσε επιστροφή ενισχύσεων.
Το Τέλος της Ιστορικής Ολυμπιακής
2009 – Πώληση στην MIG του Βγενόπουλου. Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες ιδιωτικοποίησης από το 2004 έως το 2008, η κυβέρνηση Καραμανλή ολοκλήρωσε τη μεταβίβαση της Ολυμπιακής στην Marfin Investment Group (MIG) του Ανδρέα Βγενόπουλου. Η νέα εταιρεία λειτούργησε ως Olympic Air, με διαφορετικό καθεστώς, περιορισμένο στόλο και προσωπικό.
Όταν η Ολυμπιακή Αεροπορία πουλήθηκε το 2009, τα τεράστια χρέη της (άνω των 2 δισ. ευρώ)δεν μεταβιβάστηκαν στον ιδιώτη επενδυτή αλλά έμειναν στο Ελληνικό Δημόσιο – δηλαδή, τα πλήρωσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι, Όπως πάντα.
2013 – Εξαγορά από την Aegean. Η Olympic Air εξαγοράστηκε από την Aegean Airlines, η οποία διατήρησε το εμπορικό σήμα για εσωτερικές πτήσεις, αλλά ενσωμάτωσε πλήρως τις δραστηριότητες.
Συνοπτικά: Αίτια Πτώσης
Κακοδιαχείριση & υπερκομματισμός
Συνδικαλιστική υπερβολή
Αδυναμία εκσυγχρονισμού
Κρατικές επιχορηγήσεις χωρίς σχέδιο
Πίεση από ΕΕ & απώλεια ανταγωνιστικότητας
Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΠΕΙΡΑΪΚΗ–ΠΑΤΡΑΪΚΗ – κλωστοϋφαντουργία (έκλεισε τη δεκαετία του 1990).
ΧΡΩΠΕΙ – χημικά και φάρμακα (έκλεισε το 1990).
ΙΖΟΛΑ – ηλεκτρικές συσκευές (χρεοκόπησε τη δεκαετία του 1980).
ΕΛΒΟ – κρατική βιομηχανία οχημάτων (παρήκμασε, πέρασε σε ιδιώτες).
ΒΙΑΜΑΞ – λεωφορεία/φορτηγά Mercedes (έκλεισε το 1991).
ΠΙΤΣΟΣ – λευκές συσκευές (παράγεται πλέον στο εξωτερικό).
ΒΙΑΜΥΛ – ζυμαρικά και τρόφιμα (παύση δραστηριότητας).
Σκαραμαγκάς / Ελευσίνα – ναυπηγεία με απολύσεις και μαρασμό.
Η αποβιομηχάνιση της χώρας, η τεράστια σπατάλη πόρων του Δημοσίου που ανέλαβε το βάρος των χρεών επιχειρήσεων. Οι αλόγιστες προσλήψεις, Το τεράστιο κόστος των Ολυμπιακών αγώνων, τελικά μας έφεραν στα μνημόνια. Είχε επιτευχθεί ο σκοπός τους, να οικειοποιηθούν την πλούσια χώρα μας.
Τώρα πλέον μέσω της τρόικα αρχικά και μετά με το ΤΑΥΠΕΔ μπορούσαν να βάζουν χέρι μέσω των ιδιωτικοποιήσεων στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας. Παράδειγμα ο ΟΠΑΠ, Αεροδρόμια, Λιμάνια και συνεχίζουμε.
ΟΠΑΠ
Ο ΟΠΑΠ ήταν εξαιρετικά κερδοφόρος, με μερίσματα εκατοντάδων εκατομμυρίων τον χρόνο. Π.χ., το 2012 απέδωσε πλέον των 200 εκατ. ευρώ σε μέρισμα στο Δημόσιο.
Η πώληση έγινε με χαμηλό τίμημα σε σχέση με τη δυναμική και τη μονοπωλιακή θέση του ΟΠΑΠ τότε (είχε αποκλειστικότητα μέχρι το 2030).
Από την πώληση και μετά:
Ο νέος ιδιοκτήτης έβγαλε υπερπολλαπλάσια κέρδη (π.χ. πάνω από 300 εκατ. € το 2022).
Το Δημόσιο έχασε ετήσια έσοδα από μερίσματα και ελέγχει μόνο μέσω φόρων.
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι επρόκειτο για ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας λόγω των πιέσεων της Τρόικας.
Συνολική εκτίμηση (οικονομική και πολιτική)
Κριτήριο
Αξιολόγηση
Βραχυπρόθεσμα
Έσοδο 652 εκατ. € = θετική ανάσα.
Μακροπρόθεσμα
Χάθηκαν πολλαπλάσια έσοδα από μερίσματα.
Στρατηγικός έλεγχος
Έχασε το Δημόσιο την κυριότητα του μονοπωλίου.
Διαφάνεια / Τίμημα
Αμφισβητήθηκαν από οικονομολόγους και αντιπολίτευση.
Συμπέρασμα:
Οικονομικά, η πώληση του ΟΠΑΠ δεν αποδείχθηκε επωφελής μακροπρόθεσμα. Το Δημόσιο κέρδισε ένα άμεσο ποσό, αλλά έχασε ένα σταθερό, υψηλό εισόδημα για δεκαετίες. Ήταν μια «λύση ανάγκης» στη συγκυρία της κρίσης, όχι μια στρατηγική επένδυση.
ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Για να μην μείνει τίποτα όρθιο, αντί ο πακτωλός χρημάτων της ΕΕ να χρησιμοποιηθεί για την αναδιάρθρωση της γεωργίας να την αναβαθμίσει, χρησιμοποιήθηκε χωρίς έλεγχο, τα χρήματα έγιναν σπίτια, βίλες, ΙΧ αυτοκίνητα, σπατάλη. Θυμηθείτε τα διώροφα χωράφια στην Θεσσαλία τότε και τα εκατομμύρια πρόβατα στην Κρήτη σήμερα.
ΠΟΙΟΙ ΦΤΑΙΝΕ
ΕΜΕΙΣ !
Εμείς ψηφίζουμε και ανεχόμαστε τους πολιτικούς μας και μερικοί από εμάς τους ωθούν ζητώντας “ρουσφέτια”.
Εάν άνομα έχουμε όφελος το κατανοώ, αν όμως, όπως είναι η πλειοψηφία του λαού, είμαστε απλοί νομοταγείς πολίτες γιατί να τους ταΐζουμε και να τους ανεχόμαστε.
“Και σε εσάς, αναγνώστες και μελλοντικοί πατριώτες, απευθύνομαι: να είστε άγρυπνοι, να κρίνετε με προσοχή το αληθινό από το ψεύτικο. Γιατί σήμερα, όσοι κατέχουν την τύχη της πατρίδας μας στα χέρια τους, θεωρούν τιμή και δόξα να τους λες ότι πρόδωσαν, ότι έκλεψαν, ότι έφεραν τόσα δεινά στην Ελλάδα.“
Η ΛΑΡΚΟ δεν είναι απλώς μια μεταλλευτική εταιρεία. Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα του πώς η Ελλάδα διαχειρίστηκε – και τελικά έχασε – το στοίχημα της βαριάς βιομηχανίας. Από την ίδρυσή της έως την εκκαθάρισή της, η ΛΑΡΚΟ υπήρξε πεδίο ελπίδων, αντιφάσεων, εργατικών αγώνων, και τελικά απογοήτευσης.
Από τον Μποδοσάκη στο Δημόσιο
Η ΛΑΡΚΟ ιδρύθηκε το 1963 από τον οραματιστή βιομήχανο Πρόδρομο Μποδοσάκη, με στόχο την αξιοποίηση των λατεριτικών κοιτασμάτων νικελίου – ενός από τα πλουσιότερα στην Ευρώπη. Το εργοστάσιο της Λάρυμνας και τα μεταλλεία στην Εύβοια, την Καστοριά και αλλού αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής μεταλλουργίας.
Το 1977, υπό το βάρος οικονομικών προβλημάτων, η εταιρεία πέρασε στον έλεγχο του Δημοσίου. Από εκεί και πέρα άρχισε να εγκαθίσταται ένας επικίνδυνος μηχανισμός: κρατικός έλεγχος χωρίς επενδύσεις, διορισμοί χωρίς αξιοκρατία, υπερχρεώσεις χωρίς στρατηγική.
Ένας βιομηχανικός γίγαντας με πήλινα πόδια
Η ΛΑΡΚΟ είχε τα πάντα για να πετύχει: εξαγώγιμο προϊόν, στρατηγικό ρόλο, τεχνογνωσία, εργατικό δυναμικό. Και όμως, βούλιαξε. Γιατί;
Το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας: Το εργοστάσιο κατανάλωνε τεράστια ποσά ρεύματος. Οι οφειλές προς τη ΔΕΗ ξεπέρασαν τα 300 εκατομμύρια ευρώ.
Η έλλειψη επενδύσεων και εκσυγχρονισμού: Οι εγκαταστάσεις παρέμειναν απαρχαιωμένες, ενώ το διεθνές περιβάλλον απαιτούσε καινοτομία.
Οι πελατειακές σχέσεις: Η ΛΑΡΚΟ έγινε για δεκαετίες μια “δεξαμενή” προσλήψεων και ρουσφετιών.
Η διεθνής αγορά νικελίου: Οι διακυμάνσεις των τιμών και η παγκοσμιοποίηση πίεσαν τις χαμηλής ανταγωνιστικότητας μονάδες.
Δυστυχώς η Λάρκο πολεμήθηκε όσο λίγες ιδιωτικές επιχειρήσεις από την Αριστερά, τα συνδικάτα και τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης και ιδιαίτερα του Ανδρέα Παπανδρέου με αποτέλεσμα να κρατικοποιηθεί και να εξελιχθεί έκτοτε στο πιο σκανδαλώδες πρυτανείο εργαζομένων και μη εργαζομένων.
Με μέσο κόστος ανά εργαζόμενο 44.000 ευρώ ετησίως, στους 1.080 που απάρτιζαν το προσωπικό της παρέχονται δωρεάν σπίτια με φως, νερό, τηλέφωνο, όχι μόνο στους πράγματι εργαζομένους, αλλά και σε εργολάβους και πρώην υπαλλήλους που εξακολουθούν να παραμένουν σε αυτά τα σπίτια με το έτσι θέλω.
Πέρα από το προκλητικό τους μισθολόγιο, τα πριμ παραγωγικότητας ακόμα και για ζημιογόνες περιόδους και τα επιδόματα ετοιμότητας, εφαρμόζει και γενναιόδωρο στεγαστικό πρόγραμμα, ενώ παρέχεται ακόμα και ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων σε ιδιωτική εταιρεία για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Οι γενναιόδωρες Διοικήσεις της ΛΑΡΚΟ, διορισμένες από τις κυβερνήσεις ΠαΣοΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έφτασαν να παρέχουν στέγαση και σε τρίτους, όπως εργαζομένους εργολάβων και εργολάβους. Περιττό να σημειωθεί ότι η χρεοκοπημένη εταιρεία δεν πληρώνει το ρεύμα της ΔΕΗ χάρη στο οποίο λειτουργούν οι βιομηχανικές μονάδες της, ούτε τα ασφάλιστρα στα ασφαλιστικά ταμεία χωρίς να συγκινείται κανείς αρμόδιος. Αντίθετα ακόμη και σήμερα παρέχονται αυξήσεις αποδοχών σε μια ουσιαστικά χρεοκοπημένη επιχείρηση. Η ΛΑΡΚΟ, παρά τα τεράστια οικονομικά της προβλήματα (αν ήταν ιδιωτική θα είχε πτωχεύσει και κλείσει προ πολλού και οι διοικήσεις της θα είχαν βρεθεί ενδεχομένως και στη φυλακή), συνέχισε έως το 2009 να φορτώνεται με νέο προσωπικό, αφού πάνω από 600 εργαζόμενοι προσελήφθησαν από την εταιρεία τα τελευταία χρόνια με ετήσιο κόστος 31.000 ευρώ ανά εργαζόμενο.
Η Ευρώπη πιέζει – Το Κράτος υποχωρεί
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ως παράνομες τις κρατικές ενισχύσεις στη ΛΑΡΚΟ και απαίτησε την επιστροφή τους. Η απάντηση της ελληνικής πολιτείας ήταν να προχωρήσει στην εκκαθάριση εν λειτουργία. Ένα σχήμα “λύσης” που σημαίνει: σταδιακή διάλυση της παλιάς εταιρείας και παραχώρηση περιουσιακών στοιχείων σε νέους επενδυτές.
Το 2023, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ σε κοινοπραξία με την AD Holdings απέκτησε το εργοστάσιο και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι έμειναν εκτός. Οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές.
Μια πληγή για την τοπική κοινωνία
Για την περιοχή της Λάρυμνας, η ΛΑΡΚΟ δεν ήταν απλώς ένας εργοδότης. Ήταν τρόπος ζωής, οικογένειες, σχολεία, κοινότητες. Το κλείσιμο και η εκκαθάριση συνιστούν οικονομική και κοινωνική ερημοποίηση.
Οι εργαζόμενοι βρέθηκαν να διεκδικούν τα αυτονόητα, συχνά ακούγοντας χλευαστικά σχόλια περί “τεμπέληδων” ή “ρετιρέ του δημοσίου”. Η αλήθεια είναι πως δούλεψαν σε σκληρές και επικίνδυνες συνθήκες για δεκαετίες.
ΛΑΡΚΟ: Μια χαμένη ευκαιρία;
Η ΛΑΡΚΟ θα μπορούσε να είναι το ελληνικό success story στην πράσινη μετάβαση: νικέλιο για ηλεκτρικές μπαταρίες, στρατηγική αυτονομία για την Ευρώπη, νέες τεχνολογίες.
Αντ’ αυτού, αποτελεί παράδειγμα πώς ένας εθνικός πλούτος απαξιώνεται μέσα από την ανευθυνότητα, τη γραφειοκρατία και την πολιτική αδράνεια και σύμφωνα με τις θεωρίες συνωμοσίας από εσκεμμένη απαξίωση.
Και τώρα τι;
Η επόμενη μέρα ανήκει στους ιδιώτες. Μένει να φανεί αν θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, αν θα υπάρξει κοινωνική ανταπόδοση και κυρίως: αν αυτή η νέα ΛΑΡΚΟ θα πάψει να είναι φάντασμα του παρελθόντος και θα γίνει υπόδειγμα βιομηχανικής αναγέννησης.
Τα χρέη της ΛΑΡΚΟ (κυρίως προς τη ΔΕΗ, αλλά και προς ασφαλιστικά ταμεία, προμηθευτές, τράπεζες και το Δημόσιο) δεν καλύφθηκαν από τον νέο επενδυτή. Αντιθέτως, έμειναν στο “παλιό νομικό πρόσωπο” της ΛΑΡΚΟ που οδηγήθηκε σε εκκαθάριση. Αυτό σημαίνει ότι τα χρέη:
✅ Τα πλήρωσε ουσιαστικά το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή… οι φορολογούμενοι για ακόμη μια φορά.
Μια χώρα χωρίς παραγωγή, χωρίς βιομηχανία και χωρίς εργατική τάξη, είναι χώρα ευάλωτη. Και η ΛΑΡΚΟ, μας υπενθυμίζει ακριβώς αυτό. Η περίπτωση της απαξίωσης της Λάρκο και πολυάριθμων άλλων επιχειρήσεων μας οδήγησαν τελικά στα “Μνημόνια”.
Το πολιτικό μας σύστημα πιστό στις αρχές του “πρώτα το κόμμα”
Πηγή του κειμένου είναι ο Λεωνίδας Κουμάκης, Έλληνας νομικός και συγγραφέας, γνωστός για τα άρθρα του με θέμα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την ιστορική μνήμη και τα εθνικά θέματα. Το συγκεκριμένο κείμενο έχει δημοσιευτεί σε διάφορες πατριωτικές ή εθνικά προσανατολισμένες ιστοσελίδες, όπως π.χ. στο infognomonpolitics.gr, και αφορά την τουρκική πολιτική κατά των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με έμφαση στον φόρο Βαρλίκ (Varlık Vergisi) που επιβλήθηκε το 1942.
Πρόκειται για άρθρο γνώμης, όχι για ακαδημαϊκή ιστορική μελέτη. Έχει σαφή εθνική και καταγγελτική χροιά, με έντονα φορτισμένο λεξιλόγιο. Περιέχει και στοιχεία ιστορικής αλήθειας, ιδίως όσον αφορά την πολιτική του Ισμέτ Ινονού και το “βαρλίκι”, που έχει καταγραφεί και από Τούρκους ιστορικούς όπως ο Rıdvan Akar, αλλά ενσωματώνει και υποκειμενικές ερμηνείες και χαρακτηρισμούς.
Χριστούγεννα 1942: Η πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας, κατά των Ελλήνων! Η Ελλάδα γονατισμένη κάτω από την ναζιστική Κατοχή βιώνει τον χειρότερο λιμό από την εποχή της Αρχαιότητας, με χιλιάδες νεκρούς από πείνα στα περισσότερα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 1941 είχε υπογράψει «σύμφωνο φιλίας» με τη ναζιστική Γερμανία, και ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 1942) εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των ναζιστικών δυνάμεων με τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα (ιδίως χρώμιο).*
OI ΔΥΟ Α Ι Μ Ο Σ Τ Α Γ Ε Ι Σ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΣΑΝ ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ! ΔΕΞΙΑ Ο ΙΣΜΕΤ ΙΝΟΝΟΥ, “ΑΙΩΝΙΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ” ΚΑΙ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΤΗΣ ΚΑΘΕ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ…
Όσοι παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία της Τουρκίας από το κίνημα των Νεότουρκων (1908) μέχρι σήμερα, θεωρούν πως όλες ανεξαιρέτως οι διαχρονικές, αποφασιστικές ενέργειες της Τουρκίας διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα κοινά χαρακτηριστικά: Είναι ύ π ο υ λ ε ς (π ι σ ώ π λ α τ ε ς), μ ε θ ο δ ε υ μ έ ν ε ς, θ ρ α σ ύ τ α τ ε ς και γίνονται συνήθως εκ του ασφαλούς μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο το οποίο θεωρούν ότι παρέχει την «κατάλληλη ευκαιρία». Αν αποτύχουν, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνουν «στροφή 180 μοιρών».
Ο Ισμέτ Ινονού είχε ήδη μυριστεί την «κατάλληλη ευκαιρία» προκειμένου να εξοντώσει όσους Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους είχαν καταφέρει να επιβιώσουν στην Κωνσταντινούπολη και ζούσαν ακόμα στην Τουρκία, όπως ακριβώς ένας καρχαρίας μυρίζεται το ανθρώπινο αίμα από κάποιο ναυάγιο… Ολόκληρος ο πλανήτης ήταν απασχολημένος με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο, και η Τουρκία, κρυμμένη πίσω από την επιτήδεια ουδετερότητα και το «σύμφωνο φιλίας» με την ναζιστική Γερμανία που ήταν ήδη έτοιμο από τις αρχές του 1941, είχε λυμένα τα χέρια της. Άρα, υπήρχε η «κατάλληλη ευκαιρία».
Έτσι τον Μάϊο του 1941, λίγες μόλις βδομάδες μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, η οποία είχε ξεκινήσει από τις 6 Απριλίου 1941, η Τουρκία κήρυξε γενική επιστράτευση των μη μουσουλμάνων νέων ηλικίας από 20 έως 45 ετών. Όλος ο ανθός, η αφρόκρεμα της μη μουσουλμανικής νεολαίας της Κωνσταντινούπολης οδηγήθηκε στα βάθη της Ανατολής με στόχο τη φυσική της εξόντωση. Η οξύτατη διαφωνία του δίδυμου I.Ινονού-Σ.Σαράτσογλου (πρωθυπουργός) με τον στρατάρχη Φεβζί Τσακμάκ, ο οποίος φοβόταν τις πιθανές συνέπειες μιας νέας γενοκτονίας, δεν επέτρεψε την εν ψυχρώ εκτέλεση των επιστρατευμένων, έτσι η επιστράτευση περιορίστηκε στην εκτέλεση καταναγκαστικών έργων.
Ο πρόεδρος Ισμέτ Ινονού όμως δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος. Κάλεσε τον πρωθυπουργό Σουκρού Σαράτσογλου και του ανέθεσε το έργο της οικονομικής ή φυσικής εξόντωσης των μη μουσουλμανικών πληθυσμών με «όπλο» έναν έκτακτο φόρο περιουσίας, που θα ήταν τόσο εξωφρενικός ώστε πρώτα οι «υπόχρεοι» θα αδυνατούσαν να πληρώσουν και στην συνέχεια θα τους δινόταν η μεγαλόψυχη «ευκαιρία» να τον εξοφλήσουν με καταναγκαστική εργασία.
Υπολογίζεται ότι για την εξόφληση του φόρου που επιβλήθηκε σε κάθε Έλληνα, Αρμένη ή εβραίο αλλά δεν κατέστη δυνατό να πληρωθεί, απαιτείτο καταναγκαστική εργασία διακοσίων έως τριακοσίων ετών προκειμένου να εξοφληθεί! Ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν έχασε χρόνο. Σχεδίασε προσεκτικά τα βήματα που έπρεπε να γίνουν ένα προς ένα: Πρώτα έπρεπε να προετοιμαστεί το κατάλληλο κλίμα στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Ο τουρκικός Τύπος άρχισε σταδιακά να εξαπολύει μια εκστρατεία μίσους και φανατισμού εναντίον των μη μουσουλμάνων – Ελλήνων, Αρμενίων, Εβραίων. Όλα τα δεινά της Τουρκίας φορτώνονταν στις πλάτες των μειονοτήτων, και βέβαια στην οικονομική ευημερία που απολάμβαναν. Δεύτερον, ανασύρθηκε ένας νόμος που είχαν ετοιμάσει το 1914 οι Νεότουρκοι για την «ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας» με πλιάτσικο των χριστιανικών περιουσιών της Τουρκίας. Ξεσκονίστηκε, καθαρογράφτηκε, συμπληρώθηκε και παρουσιάστηκε από τον υφυπουργό οικονομικών Εσαάτ Τεκελί στον πρωθυπουργό Σαράτσογλου. Ο τελευταίος ζήτησε από τον σεσημασμένο για σφαγές άμαχων Ελλήνων Fuat Agrali, την δημιουργία ενός μικρού διευθυντηρίου που θα εφάρμοζε το νόμο.
Μέλη του ορίστηκαν οι Faik Ökte, (έφορος Κωνσταντινούπολης) και Mumtaz Tarham τους οποίους ο Fuat Agrali παρουσίασε στον Τούρκο πρωθυπουργό με τα εξής λόγια: «Αυτά τα δύο παλληκάρια (!…) θα εφαρμόσουν το νόμο μας στην Κωνσταντινούπολη και στην Σμύρνη». Το επόμενο βήμα ήταν η μυστική συνεδρίαση του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τούρκος πρωθυπουργός έδωσε εγγυήσεις πως ο νέος νόμος για τον έκτακτο φόρο περιουσίας, το ‘βαρλίκι’, στην πράξη θα εφαρμοστεί μόνο στις μειονότητες. Εξήγησε ότι έπρεπε, για τα μάτια, να υπάρχει και ένας φόρος για Τούρκους, αλλά θα ήταν μικρός και συμβολικός, έτσι για να τηρηθούν στοιχειωδώς τα προσχήματα.
Αμέσως μετά, η τουρκική Βουλή ψήφισε σε μια συνεδρίαση το νόμο 4305 με 17 άρθρα, στις 12 Νοεμβρίου 1942. Ο νόμος 4305 διαχώρισε με επίσημο, ρατσιστικό τρόπο τους φορολογούμενους σε τέσσερις κατηγορίες: Μουσουλμάνους, Γκιαούρηδες (Έλληνες, Αρμένιους, Εβραίους), όσους άλλαξαν την πίστη τους και έγιναν μουσουλμάνοι (Donme), και τέλος όλους τους ξένους υπηκόους. Καθορίστηκαν επιτροπές με έξι μέλη που όριζαν το ποσό του φόρου για κάθε φορολογούμενο ξεχωριστά (δύο εφοριακοί, δύο μέλη Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ήταν φανατισμένα μέλη του Λαϊκού Κόμματος, και δύο μουσουλμάνοι – μέλη του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Κωνσταντινούπολης).
Στο βιβλίο Η συμφορά του φόρου Βαρλίκι (Varlık Vergisi Faciası) ο έφορος Κωνσταντινούπολης Faik Ökte μας περιγράφει με ποιον τρόπο οριζόταν το ποσό του φόρου, αφού πρώτα εξεταζόταν ο φάκελος του θύματος και βεβαιώνονταν το θρήσκευμα και η εθνικότητα του: Πόσο θα πληρώσει αυτός; 500.000 λίρες πρότεινε ένα μέλος της επιτροπής. Όχι, όχι. 1.000.000 λίρες, αντιπρότεινε ένα άλλο. Πείτε ένα ενδιάμεσο ποσό να τελειώνουμε, επενέβαινε ένας τρίτος. Αν σε έναν χριστιανό φορολογούμενο επιβαλλόταν 5.000 λίρες φόρος για ένα μικρό κατάστημα, στον μουσουλμάνο του διπλανού ακριβώς καταστήματος επιβαλλόταν φόρος μόνο 5 λιρών….
Το ποσό του φόρου που επιβαλλόταν δεν επιδέχονταν καμμία έφεση. H προθεσμία πληρωμής ορίστηκε σε 15 ημέρες. Τυχόν καθυστέρηση πληρωμής για τη μεν πρώτη εβδομάδα σήμαινε πρόστιμο 1%, για τη δεύτερη 2% κ.ο.κ. Μετά την παρέλευση ενός μηνός ακολουθούσε κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας, σύλληψη και εκτόπιση σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας με ημερήσια «αμοιβή» 2 λιρών η οποία «συμψηφιζόταν» με την οφειλή του εκτοπισθέντος. Οι φορολογικοί κατάλογοι δημοσιεύτηκαν από τις τουρκικές Αρχές τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1942. Ο πανικός απλώθηκε στην έντρομη μειονότητα που γέμισε όλες τις εφημερίδες με αγγελίες πώλησης ακινήτων Ελλήνων, Αρμενίων και εβραίων.
Σύμφωνα με όσα καταγράφει στο βιβλίο του ο έφορος της Κωνσταντινούπολης Faik Ökte, στο τέλος του 1942 αγοραστή έψαχναν απεγνωσμένα μέσα από εφημερίδες 8 εργοστάσια, 7 στοές σε κεντρικά σημεία, 80 πολυκατοικίες, 230 σπίτια, 97 μαγαζιά και 190 οικόπεδα! Όπως ήταν φυσικό, οι τιμές κατρακύλησαν αμέσως με αποτέλεσμα να ξεπουλιούνται ολόκληρες περιουσίες για ένα κομμάτι ψωμί. Όσοι δεν κατάφεραν να εξοφλήσουν τον φόρο που τους επέβαλαν οι τουρκικές Αρχές άρχισαν, να βλέπουν, μετά την 7η Ιανουαρίου 1943, τα ονόματα τους στις εφημερίδες.
Η περιουσία τους κατάσχονταν και οι «υπόχρεοι» οδηγούνταν σε καταναγκαστικά έργα στο Άσκαλε, που θεωρείται η Σιβηρία της Ανατολής, ώστε να επισπευστεί η φυσική τους εξόντωση από τις καιρικές συνθήκες και την καταναγκαστική εργασία που ξεκινούσε από τις 5 το πρωί και τέλειωνε στις 7 το απόγευμα. Τον Σεπτέμβριο του 1943 η γνωστή αμερικανική εφημερίδα ‘New York Times’ δημοσίευσε ένα άρθρο για την πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας, και η Τουρκική Εθνοσυνέλευση, χωρίς καθυστέρηση, αποφάσισε την άμεση διαγραφή των φόρων που δεν είχαν εισπραχθεί ακόμα. Τρεις μήνες αργότερα (Δεκέμβριος 1943) αποφασίστηκε η διάλυση των ταγμάτων εργασίας και η επιστροφή των «οφειλετών» στα σπίτια τους.
Όσοι άντεξαν τις κακουχίες και κατάφεραν να επιστρέψουν, ήσαν κυριολεκτικά αγνώριστοι. Από τους 1.229 πλούσιους μειονοτικούς που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τον υπερβολικό φόρο και βρέθηκαν στα τάγματα εργασίας, ένας στους τρεις δεν κατάφερε να γυρίσει πίσω.
Πλήθος μαρτυρίες καταγράφουν συγκλονιστικές λεπτομέρειες μιας ακόμα μαύρης σελίδας στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας. Ο νόμος 4305 καταργήθηκε οριστικά στις 15 Μαρτίου 1944, όταν ο Ρωσικός στρατός έφθασε νικητής στα σύνορα της Ρουμανίας και η Τουρκία προσπάθησε να εξαφανίσει τα ίχνη του αποτρόπαιου εγκλήματος που διέπραξε. Συμπέρασμα Η μελέτη και η πλήρης γνώση των ιστορικών γεγονότων που σημάδεψαν και σημαδεύουν την σύγχρονη πορεία Ελλάδας και Τουρκίας, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί κήρυγμα μίσους προς την απέναντι όχθη του Αιγαίου.
Αντίθετα, ένα χέρι φιλίας μόνιμα απλωμένο, με ειλικρίνεια και αμοιβαίο σεβασμό, δίνει ελπίδα στις επόμενες γενιές να πετύχουν κάποτε αυτό που οι παλαιότερες δεν κατάφεραν. Η μελέτη όμως και η πλήρης ιστορική γνώση αποτελεί εθνική υποχρέωση γιατί η λήθη του κακού είναι η άδεια για την επανάληψή του. Και η Τουρκία στις ημέρες μας, με εξωπραγματικές νεοοθωμανικές φαντασιώσεις, αποτελεί έναν μεγάλο κίνδυνο για την σταθερότητα, την ασφάλεια και την ειρήνη σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια.
Σε ό,τι πάντως μας αφορά, δεν υπάρχει πιο καταλυτικό, πιο ισχυρό όπλο των Ελλήνων εναντίον των προβληματικών μας γειτόνων, από την πλήρη γνώση της ιστορίας μας!
*Μόλις η ήττα των Γερμανών κατέστη βέβαιη, η Τουρκία έσπευσε «να κηρύξει τον πόλεμο στην Γερμανία» (23 Φεβρουαρίου 1945).
