Κατηγορίες
2025 All Uncategorized

ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΑ – ΕΞΟΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Ο αόριστος όρος «αγορές» αναφέρεται σε “αυτούς” οι οποίοι σπέρνουν παραστατικά αγαθών και παραστατικά παραστατικών και περιμένουν αυτά να …φυτρώσουν, να αναπτυχτούν και να αποφέρουν καρπούς

Η οικονομολογία και οι πολιτικές αναλύσεις συνιστούν ψευδοεπιστήμη η οποία είναι η μάσκα της πραγματικής
επιστήμης, της επιστήμης η οποία λέγεται «Εξουσιολογία» και έχει ως αντικείμενο τήν μετατροπή των ανθρώπων σε άβουλα
όντα προς όφελος μίας ομάδας ευφυών εγκληματιών. Γιατί…..

Η κρίση είναι αμιγώς λογιστικό κατασκεύασμα. Κρίση πραγματική θα υπήρχε εάν κάτι συνέβαινε και μείωνε τήν παγκόσμια παραγωγή αγαθών. Η πραγματική αιτία της κρίσης είναι ότι: τα κράτη έχουν απεμπολήσει το ΥΨΙΣΤΟ προνόμιο τους (αφού ασκούν εθνική κυριαρχία) να εκδίδουν τα ίδια, το χρήμα τους ΑΤΟΚΑ και αντί αυτού το δανείζονται ΕΝΤΟΚΑ από ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες.

Ο αόριστος όρος «αγορές» αναφέρεται σε “αυτούς” οι οποίοι σπέρνουν παραστατικά αγαθών και παραστατικά παραστατικών και περιμένουν αυτά να …φυτρώσουν, να αναπτυχτούν και να αποφέρουν καρπούς…

Η δημιουργία του “ex nihilo – από το τίποτα” χρήματος και η άυλη ανατοκιζόμενη πίστωση με κλασματικά αποθεματικά (χωρίς πλήρη αντίκρισμα) και όταν δεν μπορείς πληρώσεις, παίρνουν ως αντάλλαγμα τις πηγές της πραγματικής οικονομίας. (αεροδρόμια, λιμάνια, σύστηματα ύδρευσης, ηλεκτρισμού), κραδένοντας την σημαία των ιδιωτικοποιήσεων προκειμένου να αρπάξουν άκοπα τον μόχθο τών άλλων που είναι οι μόνοι που παράγουν.

Κυκλοφορεί εκατοντάδες φορές περισσότερο χρήμα και λογιστικά παράγωγα χρήματος από αντίστοιχα αγαθά παγκοσμίως. Επομένως δεν έχει αντίκρισμα. Είναι “φούσκα” και κάθε φούσκα αργά ή γρήγορα θα σπάσει. Όταν σπάσει αυτοί θα βρεθούν μέσω των ιδιοτικοποιήσεων με πραγματικά περουσικά στοιχεία οι μεγάλη μάζα των άλλων με χαρτιά.

Το ζούμε τώρα όλοι μας στην Ελλάδα στην Ευρώπη και σε όλο τον πλανήτη.

Αφίσα του 1950
Πηγή εικόνας Financial Report

Πως θα ξεσπάσει η επώμενη χρηματοπιστωτική κρίση

Η βασική δουλειά μιας τράπεζας είναι να παίρνει βραχυπρόθεσμα κεφάλαια (τις καταθέσεις μας) και να τα μετατρέπει σε μακροπρόθεσμα δάνεια (π.χ. ένα στεγαστικό δάνειο 30 ετών). Το σκιώδες σύστημα κάνει ακριβώς το ίδιο, αλλά με διαφορετικά εργαλεία:

  1. Η Συγκέντρωση Χρήματος: Αντί για καταθέσεις πολιτών, συγκεντρώνει τεράστια κεφάλαια από θεσμικούς επενδυτές (συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες, πλούσιους ιδιώτες) που ψάχνουν υψηλές αποδόσεις.
  2. Η Διοχέτευση στην Αγορά: Αυτά τα κεφάλαια δανείζονται απευθείας σε επιχειρήσεις (private credit / ιδιωτικό χρέος) ή χρησιμοποιούνται για την εξαγορά εταιρειών.
  3. Το Κέρδος: Επειδή δεν έχουν το κόστος της αυστηρής συμμόρφωσης με τους τραπεζικούς κανόνες, μπορούν να προσφέρουν υψηλότερα επιτόκια στους επενδυτές τους και πιο ευέλικτα (αν και συχνά πιο ακριβά ή ρισκαδόρικα) δάνεια στους πελάτες τους.

Η ανησυχία των αναλυτών και των κεντρικών τραπεζιτών δεν είναι θεωρητική· το σκιώδες σύστημα διαχειρίζεται πλέον σχεδόν το μισό των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων. Οι βασικοί λόγοι ανησυχίας συνοψίζονται σε τρία σημεία:

1. Η παντελής έλλειψη διαφάνειας («Μαύρο Κουτί») : Στις παραδοσιακές τράπεζες, οι ρυθμιστικές αρχές μπορούν να κάνουν “stress tests” για να δουν αν αντέχουν μια κρίση. Στο σκιώδες σύστημα, κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια πόσο χρέος έχει συσσωρευτεί, ποιος έχει δανείσει ποιον και ποια είναι η πραγματική αξία των περιουσιακών στοιχείων. Αν κάτι πάει στραβά, οι αρχές θα το μάθουν αφού εκραγεί.

2. Η ψευδαίσθηση της ρευστότητας : Πολλά από αυτά τα funds υπόσχονται στους επενδυτές τους ότι μπορούν να αποσύρουν τα χρήματά τους σχετικά εύκολα. Όμως, τα χρήματα αυτά είναι “κλειδωμένα” σε μακροπρόθεσμα, δύσκολα πωλήσιμα assets (όπως real estate ή δάνεια σε προβληματικές εταιρείες). Αν πολλοί επενδυτές ζητήσουν τα χρήματά τους πίσω ταυτόχρονα (ένα σκιώδες “bank run”), το fund θα καταρρεύσει αμέσως.

3. Η κρυφή σύνδεση με το κανονικό σύστημα. Το shadow banking δεν είναι απομονωμένο. Οι παραδοσιακές τράπεζες δανείζουν τεράστια ποσά σε αυτά τα “σκιώδη” funds ή επενδύουν σε αυτά. Αυτό σημαίνει ότι αν σκάσει μια φούσκα στο ιδιωτικό χρέος ή στα private equity, η ζημιά θα μεταφερθεί αλυσιδωτά στις συστημικές τράπεζες και, κατ’ επέκταση, στις καταθέσεις και την τσέπη των απλών πολιτών.

Με απλά λόγια: Μετά την κρίση του 2008, κλείσαμε τις μπροστινές πόρτες των τραπεζών για να μην ξαναμπεί ο κίνδυνος. Όμως, το ρίσκο βρήκε την πίσω πόρτα, μεταφέρθηκε στις σκιώδεις αγορές, και σήμερα έχει μεγαλώσει τόσο πολύ που απειλεί να γκρεμίσει ολόκληρο το σπίτι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *