ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ
ΣΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΗΣ ΕΦ.ΣΥΝ.
Ακόμη μία μυστική και παράνομη επαναπροώθηση από το Λιμενικό: Τι συνέβη στις 2 Αυγούστου στη νησίδα Γυαλί
(Απόσπασμα, ολόκληρο εδώ)
Το Aegean Boat Report αποκάλυψε άλλη μία παράνομη επιχείρηση του ελληνικού Λιμενικού εις βάρος 36 προσφύγων, οι οποίοι από τη νήσο Γυαλί στα Δωδεκάνησα βρέθηκαν από το τουρκικό λιμενικό σε δύο σχεδίες που έπλεαν ακυβέρνητες. Πέντε άνδρες με πολιτικά τούς υποχρέωσαν να επιβιβαστούν σε περιπολικό του Λ.Σ., αφού τους διέταξαν να παραδώσουν τα κινητά τους. Σύμφωνα με τα στατιστικά του ABR, από 20 έως 26 Ιουλίου αναχαιτίστηκαν από τα ελληνικά ύδατα 18 βάρκες με 416 πρόσφυγες.
Άλλη μία μυστική και παράνομη επιχείρηση επαναπροώθησης προσφύγων στο Αιγαίο από το ελληνικό Λιμενικό δημοσιοποιεί η οργάνωση Aegean Boat Report, που καταγράφει συστηματικά και τεκμηριωμένα εδώ και χρόνια περιστατικά επαναπροώθησης και διακινδύνευσης προσφύγων στη θάλασσα, αλλά και στα χερσαία σύνορα. Σύμφωνα με την οργάνωση, στις 2 Αυγούστου το απόγευμα ομάδα 36 προσφύγων (18 άνδρες, 10 γυναίκες και 8 παιδιά) πάτησαν το πόδι τους στη νησίδα Γυαλί στα Δωδεκάνησα, ανάμεσα στην Κω και στη Νίσυρο. Στις 5 το απόγευμα η ομάδα επικοινώνησε με την οργάνωση, ζητώντας βοήθεια και στέλνοντας φωτογραφίες, βίντεο και στίγμα από τα κινητά τους τηλέφωνα, πιστοποιώντας την παρουσία τους εκεί.
……. Σύμφωνα με τα εβδομαδιαία στατιστικά που δημοσιεύει η Aegean Boat Report, την εβδομάδα από 20 έως 26 Ιουλίου ξεκίνησαν προς την Ελλάδα 22 βάρκες με 527 πρόσφυγες. Οι 18 βάρκες είτε αναχαιτίστηκαν είτε επαναπροωθήθηκαν και μόνο 111 πρόσφυγες κατάφεραν να φτάσουν σε ελληνικό έδαφος. Από την αρχή του έτους, 332 βάρκες με 7.705 πρόσφυγες έπεσαν στα χέρια του τουρκικού Λιμενικού, ενώ στην Ελλάδα καταγράφηκε η άφιξη 4.162 προσφύγων που έφτασαν με 164 βάρκες. «Οι αριθμοί θα ήταν σημαντικά μεγαλύτεροι αν δεν έκανε επαναπροωθήσεις το ελληνικό Λιμενικό», αναφέρει η οργάνωση……..
Τι δεν είδε και δεν μας είπε ” Ο ΦΑΚΟΣ ΤΗΣ ΕΦ.ΣΥΝ.”
Η egean Boat Report (ABR), είναι νορβηγική ΜΚΟ/οργάνωση που δραστηριοποιείται από το 2017 και ιδρύθηκε από τον Νορβηγό Tommy Olsen. Δηλώνει ότι παρακολουθεί τις μεταναστευτικές αφίξεις στο Αιγαίο, συλλέγει πληροφορίες για σκάφη σε κίνδυνο και καταγγέλλει επαναπροωθήσεις.
Υπάρχει όμως πολύ σημαντική πρόσφατη εξέλιξη: τον Φεβρουάριο του 2026 οι ελληνικές αρχές εξέδωσαν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για τον Olsen, με κατηγορίες που συνδέονται με διευκόλυνση παράνομης εισόδου και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Ο Olsen και η ABR αρνούνται τις κατηγορίες.
Και τον Μάιο του 2026, Νορβηγικό εφετείο απέρριψε το αίτημα έκδοσής του στην Ελλάδα, κρίνοντας ότι οι πράξεις που του αποδίδονται δεν συνιστούσαν εγκλήματα κατά το νορβηγικό δίκαιο και ότι υπήρχε ζήτημα προστασίας της ελευθερίας έκφρασης. Η Νορβηγική εισαγγελική αρχή δεν άσκησε έφεση.
Επίσης, η ίδια η ABR δηλώνει ότι είναι νορβηγική ΜΚΟ, χρηματοδοτούμενη από ιδιώτες δωρητές, επιχορηγήσεις και εράνους. Υπήρξε μάλιστα το 2022 ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη δράση και τη χρηματοδότησή της, στην οποία διατυπώθηκαν ισχυρισμοί περί τουρκικής χρηματοδότησης· αυτό όμως ήταν αντικείμενο ερώτησης/καταγγελίας και όχι από μόνο του απόδειξη ότι η ABR χρηματοδοτείται από την Τουρκία.
Από την έρευνα που έκανα στο αρχείο της «Εφημερίδας των Συντακτών», φαίνεται ότι την εφημερίδα δεν την απασχολεί το γεγονός ότι ο μεγάλος αριθμός μεταναστών/προσφύγων στην Ελλάδα ή στην ΕΕ αποτελεί πρόβλημα για τη χώρα ή την κοινωνική συνοχή. Αντίθετα, τα άρθρα που εντόπισα κινούνται κυρίως στην αντίθετη κατεύθυνση:
- Η εφημερίδα γράφει για «αυξημένες ροές προσφύγων και μεταναστών», αλλά το πλαίσιο που χρησιμοποιεί είναι η ανάγκη ένταξης και η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.
- Σε άρθρο για την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική παρουσιάζει θετικά μέτρα για είσοδο, εγκατάσταση, απασχόληση και κοινωνική ένταξη μεταναστών, ασκώντας κριτική κυρίως στην πολιτική των «κλειστών συνόρων» και της «Ευρώπης-φρούριο».
- Σε πρόσφατο άρθρο για την ελληνική ιθαγένεια, το ζήτημα παρουσιάζεται από την πλευρά των δικαιωμάτων των μεταναστών και της ανάγκης να ενταχθούν ισότιμα στην ελληνική κοινωνία.
- Ακόμη και όταν χρησιμοποιεί τον όρο «κοινωνική συνοχή», συνήθως τον συνδέει με την αντιμετώπιση του αποκλεισμού, του ρατσισμού ή τις πολιτικές ένταξης.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
Πότε μετανάστες ενσωματώθηκαν πλήρως στις ευρωπαικές κοινωνίες ακολουθόντας τον τρόπο ζωής των χωρών που τους φιλοξενούν;
Μιλά ο δημοσιογράφος της ΕΦ.ΣΥΝ για μυστικές και παράνομες επιχείρησεις επαναπροώθησης και δεν γράφει ούτς λέξη για τις μυστικές και παράνομες εισόδους λάθρο-μεταναστών, κυρίως νεαρών ανδρών (σε τρατεύσιμη ηλικία) σε μία χώρα με τεράστια υπογεννητικότητα.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αντίφαση. Πώς είναι δυνατόν μια εφημερίδα που δηλώνει αριστερή, που καταγγέλλει το μεγάλο κεφάλαιο, το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ, τις υπερεθνικές ελίτ και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να τάσσεται με τέτοια συνέπεια υπέρ μιας πολιτικής μαζικής και ουσιαστικά ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, την οποία οι ίδιοι αυτοί υπερεθνικοί θεσμοί προωθούν; Πώς γίνεται η ίδια πολιτική που άλλοτε θα καταγγελλόταν ως εργαλείο των ισχυρών να μετατρέπεται σήμερα σε δήθεν «προοδευτική» και «ανθρωπιστική» επιλογή;
Μήπως έχει χαθεί κάπου στην πορεία η ίδια η βασική αρχή της αριστερής κριτικής: ότι τίποτε δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτό άκριτα επειδή παρουσιάζεται ως «προοδευτικό»; Η λεγόμενη «πολιτική ορθότητα» δεν είναι άραγε άξια της ίδιας καχυποψίας που η Αριστερά επιδεικνύει απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας; Και μήπως, πίσω από τη διαρκή επίκληση της ανεκτικότητας, της πολυπολιτισμικότητας και της «ανοιχτής κοινωνίας», κρύβεται μια διαδικασία βαθύτερης αποδόμησης των παραδοσιακών κοινωνικών δεσμών, της εθνικής συνοχής και τελικά της ίδιας της πολιτικής αυτονομίας των ευρωπαϊκών κοινωνιών; Ενδεικτικό Δημοσίευμα
Το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να δείχνουμε ανθρωπιά στους πρόσφυγες και στους πραγματικά κατατρεγμένους. Αυτό είναι αυτονόητο. Το ερώτημα είναι ποιος αποφασίζει πόσους, με ποια κριτήρια, με ποιον σχεδιασμό και προς όφελος ποιου θα μετακινηθούν εκατομμύρια άνθρωποι από τη μία κοινωνία στην άλλη.
Και κυρίως: γιατί εκείνοι που υποτίθεται ότι αμφισβητούν την εξουσία των ισχυρών εμφανίζονται τόσο συχνά να υπερασπίζονται χωρίς δεύτερη σκέψη τις ίδιες πολιτικές που χαράσσονται στα κέντρα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας εξουσίας;
Αν τα παραπάνω δεν είναι λόγος για προβληματισμό και κριτική έρευνα, τότε τι ακριβώς απέμεινε από την περίφημη «κριτική σκέψη»;
Χρήστος Αντωνίου
Πηγή φωτογραφίας : εδώ