Οι βομβιστικές επιθέσεις της 7ης Ιουλίου 2005 στο Λονδίνο (γνωστές ως 7/7) ήταν μια σειρά από συντονισμένες τρομοκρατικές επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς στα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης.
Το πρωί της Πέμπτης 7 Ιουλίου 2005, περίπου στις 8:50–9:00, σημειώθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα τρεις εκρήξεις στο μετρό του Λονδίνου: Χρονολογικά :
07:00 περίπου : Οι τέσσερις δράστες μετέφεραν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς μέσα σε σακίδια. συναντώνται στην περιοχή του Luton, βόρεια του Λονδίνου, και ταξιδεύουν με τρένο προς την πρωτεύουσα. Οι κάμερες ασφαλείας τους καταγράφουν στον σταθμό του Luton.
08:30 περίπου Φτάνουν στο Λονδίνο και χωρίζονται. Κατευθύνονται προς διαφορετικές γραμμές του μετρό. Σχεδόν ταυτόχρονα ανατινάσουν τα εκρηκτικά που είχαν πάνω τους.
08:50 – Aldgate : Έκρηξη σε συρμό της Circle Line. Σκοτώνονται 7 επιβάτες.
08:50 – Edgware Road : Έκρηξη σε άλλο συρμό. Σκοτώνονται 6 επιβάτες.
08:50 – King’s Cross / Russell Square : Έκρηξη σε συρμό της Piccadilly Line. Ήταν η φονικότερη επίθεση. Σκοτώνονται 26 επιβάτες.
09:47 Ο τέταρτος δράστης, ο Hasib Hussain, πυροδοτεί τη βόμβα σε λεωφορείο αριθμός 30 στην Tavistock Square. Σκοτώνονται 13 άνθρωποι και το λεωφορείο καταστρέφεται σχεδόν ολοκληρωτικά.
Οι επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα : 52 νεκρούς πολίτες, 4 βομβιστές αυτοκτονίας, οι οποίοι σκοτώθηκαν από τις εκρήξεις, πάνω από 700 τραυματίες, αρκετοί εκ των οποίων σοβαρά. Οι νεκροί προέρχονταν από διάφορες εθνικότητες, αντανακλώντας τον πολυεθνικό χαρακτήρα του Λονδίνου. Ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που οδήγησε σε αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας στις μεταφορές, επηρέασε σημαντικά τη βρετανική αντιτρομοκρατική πολιτική. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι επιθέσεις έγιναν την ημέρα που το Λονδίνο είχε μόλις κερδίσει την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, γεγονός που ενίσχυσε το συμβολικό τους χαρακτήρα.
Οι τέσσερις δράστες ήταν οι:
Mohammad Sidique Khan (30 ετών). Γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο από οικογένεια πακιστανικής καταγωγής. Εργαζόταν ως βοηθός δασκάλου σε σχολείο στο Λιντς, όπου βοηθούσε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Ήταν παντρεμένος και είχε μικρό παιδί. Περιγραφόταν από γνωστούς του ως ήρεμος και κοινωνικός. Σύμφωνα με τις έρευνες, σταδιακά απομακρύνθηκε από την προηγούμενη κοινωνική του ζωή και επηρεάστηκε από εξτρεμιστική ιδεολογία. Είχε ταξιδέψει στο Πακιστάν και είχε επαφές με πρόσωπα που εξετάστηκαν από τις βρετανικές υπηρεσίες. Θεωρείται ότι είχε τον πιο ηγετικό ρόλο στην ομάδα.
Shehzad Tanweer (22 ετών) : Γεννήθηκε στο Λιντς από οικογένεια πακιστανικής καταγωγής. Ήταν φοιτητής και εργαζόταν περιστασιακά. Ήταν γνωστός στην τοπική μουσουλμανική κοινότητα. Οι έρευνες έδειξαν ότι είχε ταξιδέψει στο Πακιστάν και είχε επηρεαστεί από εξτρεμιστικούς κύκλους. Θεωρείται ότι συμμετείχε ενεργά στην προετοιμασία των εκρηκτικών μηχανισμών.
Hasib Hussain (18 ετών) : Ήταν ο νεότερος της ομάδας. Μεγάλωσε στο Λιντς. Φοίτησε σε σχολείο της περιοχής. Οι γνωστοί του τον περιέγραφαν παλαιότερα ως συνηθισμένο έφηβο. Την ημέρα της επίθεσης ήταν ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης στο λεωφορείο της Tavistock Square.
Germaine Lindsay (19 ετών) : Γεννήθηκε στην Τζαμάικα και μεγάλωσε στη Βρετανία. Είχε ασπαστεί το Ισλάμ σε νεαρή ηλικία. Ζούσε στο Μπάκινγκχαμσαϊρ. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδί.Δεν είχε το ίδιο υπόβαθρο με τους άλλους τρεις, γεγονός που δείχνει ότι η ριζοσπαστικοποίηση δεν περιοριζόταν σε μία μόνο εθνική ή κοινωνική ομάδα. Παρόλο που είχαν μεγαλώσει μορφωθεί και ζήσει σε Ευρωπαϊκή Χώρα, ποτέ δεν ενσωματώθηκαν στον Ευρωπαικό Πολιτισμό. Πατρίδα τους ήταν το ΙΣΛΑΜ και ακολούθεισαν τις διδαχές του Κορανίου – ΙΣΛΑΜ όπως :
Κοράνι 8:39
«Και πολεμήστε τους μέχρι να μην υπάρχει πλέον διωγμός και η θρησκεία να ανήκει εξ ολοκλήρου στον Θεό…»
Κοράνι 9:29
«Πολεμήστε εκείνους από τους ανθρώπους της Γραφής που δεν πιστεύουν στον Θεό… μέχρι να πληρώσουν τον φόρο υποταγής (τζίζια) και να αισθανθούν υποταγμένοι.»
Σούρα 5:72 (Al-Ma’idah)
«Άπιστοι είναι σίγουρα εκείνοι που λέγουν: “Ο Θεός είναι ο Χριστός, ο γιος της Μαρίας”… Όποιος αποδίδει εταίρους στον Θεό, ο Θεός θα του απαγορεύσει τον Παράδεισο και η κατοικία του θα είναι η Φωτιά.»
Σούρα 5:51 (Al-Ma’idah)
«Ω εσείς που πιστεύετε! Μην παίρνετε τους Ιουδαίους και τους Χριστιανούς ως συμμάχους/προστάτες (awliya). Είναι σύμμαχοι μεταξύ τους. Και όποιος από εσάς τους κάνει συμμάχους, τότε είναι ένας από αυτούς.»
Τα παραπάνω εδάφια, σύμφωνα με τους πετριοπαθείς μουσουλμάνους συνδέονται συχνά με την ύστερη περίοδο της Μεδίνας, όταν η μουσουλμανική κοινότητα βρισκόταν σε διαρκείς πολέμους με γειτονικές φυλές και αυτοκρατορίες. Το ακραίο φανατικό σημερινό ΙΣΛΑΜ όμως τα χρησιμοποιεί.
Για τους ακραίους ισλαμιστές και όχι μόνο, η φανατική ερμηνεία της θρησκευτικής τους ιδεολογίας υπερίσχυσε ακόμη και της ίδιας τους της ζωής, της οικογένειάς τους και της στοιχειώδους αξίας της ανθρώπινης ύπαρξης. Άνθρωποι που αναζήτησαν καταφύγιο σε μια ευρωπαϊκή κοινωνία, ελευθερίας και ασφάλειας, στράφηκαν τελικά εναντίον της, επιδιώκοντας να επιβάλουν σε αυτήν το πρότυπο μιας κοινωνίας από την οποία οι ίδιοι κάποτε θέλησαν να απομακρυνθούν. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι, ενώ ήρθαν για να ζήσουν σε μια ελεύθερη χώρα, θυσίασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να την αλλάξουν σύμφωνα με μια ακραία και ολοκληρωτική αντίληψη που αρνείται τις ίδιες τις αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται η Ευρώπη.
Η επίδραση στη Βρετανία
Ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποια οδήγησε σε αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας στις μεταφορές, επηρέασε σημαντικά τη βρετανική αντιτρομοκρατική πολιτική. Η Μ. Βρετανία ζήτησε την συνδρομή των Ευρωπαίκών χωρών στην διερεύνηση των τρομοκρατικών επιθέσεων της 7 Ιουλίου 2005:
Στις 14–20 Ιουλίου 2005, 28 Πακιστανοί που ζούσαν στην Αθήνα, τα Οινόφυτα και τα Ιωάννινα καταγγέλλουν ότι απήχθησαναπό άτομα που παρουσιάζονταν ως στελέχη ελληνικών και βρετανικών υπηρεσιών ασφαλείας.σε άγνωστους χώρους, όπου ανακρίθηκαν για πιθανές διασυνδέσεις με τους βομβιστές του Λονδίνου. Οι καταγγέλλοντες ανέφεραν ότι ανακρίθηκαν στα αγγλικά, κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι υπέστησαν κακομεταχείριση και ότι τους ζητήθηκε να μη μιλήσουν δημόσια.
ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η τότε κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατίας αρνήθηκε ότι ελληνικές υπηρεσίες συμμετείχαν σε παράνομες απαγωγές. Παράλληλα αναγνώρισε ότι, μετά τις επιθέσεις του Λονδίνου, πραγματοποιήθηκαν νόμιμες έρευνες και παρακολουθήσεις στο πλαίσιο της αντιτρομοκρατικής συνεργασίας.
Οι λεγόμενες «προοδευτικές δυνάμεις» στην Ελλάδα, ευθυγραμμισμένες με ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πολιτικό ρεύμα που καθοδηγείτα από τις “ΕΛΙΤ”, που αντιμετωπίζει τη μαζική μετανάστευση ως αναπόφευκτη ή επιθυμητή εξέλιξη, επέλεξαν να εστιάσουν κυρίως στις καταγγελίες για την υπόθεση των 28 Πακιστανών στην Ελλάδα, ενώ έδωσαν ελάχιστη προσοχή στο μέγεθος της τραγωδίας των επιθέσεων της 7ης Ιουλίου 2005 στο Λονδίνο, στους 52 αθώους πολίτες που έχασαν τη ζωή τους και στους περισσότερους από 700 τραυματίες.
Ο Τζαβέντ Ασλάμ, ως πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας, ανέλαβε την εκπροσώπηση των καταγγελλόντων. Η υπόθεση έλαβε μεγάλη δημοσιότητα στην Ελλάδα και διεθνώς και ο ίδιος υποστήριξε ότι οι καταγγελίες ήταν αληθείς. Η υπόθεση προκάλεσε μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα, χωρίς όμως να υπάρξει τελεσίδικη δικαστική απόφαση που να επιβεβαιώνει ότι οι καταγγελλόμενες απαγωγές έγιναν από κρατικές υπηρεσίες. Δεν προέκυψε ότι οι 28 Πακιστανοί συμμετείχαν στις επιθέσεις του Λονδίνου. Δεν κατηγορήθηκαν από τις ελληνικές αρχές ως μέλη του δικτύου των βομβιστών.
Η επιλεκτική αυτή ευαισθησία (πολιτική τύφλωση) δημιούργησε σε πολλούς την αίσθηση ότι τα θύματα της τρομοκρατίας πέρασαν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην υπεράσπιση πολιτικών θέσεων και ιδεολογικών προτεραιοτήτων.
Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι: πώς μπορεί μια δημοκρατική κοινωνία να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον θρησκευτικό εξτρεμισμό, όταν κάθε συζήτηση για τις ιδεολογικές του ρίζες αντιμετωπίζεται ως απαγορευμένη, ως μη πολιτικά ορθή, ή όταν η ασφάλεια των πολιτών συγκρούεται διαρκώς με πολιτικές και νεοταξικές σκοπιμότητες;
Τζαβέντ Ασλάμ
Ο Τζαβέντ Ασλάμ αποτελεί εδώ και χρόνια γνωστή παρουσία στον δημόσιο διάλογο γύρω από τη μετανάστευση. Ζει στην Ελλάδα περίπου τρεις δεκαετίες, έχει δηλώσει ότι διαθέτει σπουδές στις πολιτικές επιστήμες και διαμένει στην Αθήνα με τη σύζυγο και την ενήλικη κόρη του. Από το 2005 έχει εκλεγεί πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας «Η Ενότητα», υποστηρίζοντας ότι εκπροσωπεί δεκάδες χιλιάδες Πακιστανούς που ζουν στη χώρα. Κατά καιρούς μάλιστα έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές εκπομπές, σχολιάζοντας πολιτικές αποφάσεις και κοινωνικά ζητήματα. Το 2019 είχε βρεθεί στο πλευρό του τότε υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρη Βίτσα, σε δημόσια εκδήλωση όπου είχε τεθεί ζήτημα ιθαγένειας για Πακιστανούς που διαμένουν στην Ελλάδα. Σε άλλη περίσταση είχε προκαλέσει αντιδράσεις με δηλώσεις του περί επιθέσεων σε μετανάστες, επισημαίνοντας ότι «και οι μετανάστες μπορούν να απαντήσουν» σε απειλές που, όπως έλεγε, δέχονται.
Το 2021 είχε τοποθετηθεί θετικά για τη λειτουργία του τεμένους στον Βοτανικό, εκφράζοντας ωστόσο την επιθυμία να διαθέτει και μιναρέ, ως στοιχείο ορατότητας της μουσουλμανικής κοινότητας. Σε μεταγενέστερη συνέντευξη είχε υποστηρίξει ότι στην Ελλάδα ζουν περίπου 500.000 μουσουλμάνοι και είχε διατυπώσει την άποψη ότι θα έπρεπε να αναλογεί ένα τέμενος ανά 300 έως 400 πιστούς, αριθμός που θα σήμαινε την ανέγερση άνω των 1.000 τζαμιών πανελλαδικά. Κατά καιρούς μάλιστα έχουν δημοσιοποιηθεί αναφορές ότι σε συζητήσεις του φέρεται να έχει επικαλεστεί τη Σαρία ως θρησκευτικό κανόνα, ακόμη και σε σχέση με ζητήματα όπως οι γάμοι μεταξύ συγγενών, χωρίς ωστόσο να έχει καταθέσει επίσημη πρόταση για θεσμική εφαρμογή της στην Ελλάδα.
Το Πακιστάν εξέδωσε εις βάρος του εντάλματα σύλληψης μέσω Interpol για αδικήματα όπως παράνομη διακίνηση μεταναστών και εμπορία ανθρώπων. Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι ήταν πολιτικά υποκινούμενες και συνδέονταν με τη δράση του στην υπόθεση των 28 Πακιστανών. Διεθνείς οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, εξέφρασαν επίσης ανησυχίες ότι ενδεχόμενη έκδοσή του θα μπορούσε να οδηγήσει σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τον Φεβρουάριο του 2026 το Υπουργείο Μετανάστευσης ξεκίνησε διαδικασία ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ασύλου) που είχε χορηγηθεί στον Ασλάμ. Εάν η ανάκληση παρέμενε σε ισχύ και δεν υπήρχε άλλο νόμιμο καθεστώς παραμονής, θα μπορούσε να ανοίξει ο δρόμος για την απομάκρυνσή του από τη χώρα.
Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι το άσυλο δεν είναι μόνιμο και ότι, όταν εκλείπουν οι λόγοι για τους οποίους χορηγήθηκε, η Υπηρεσία Ασύλου οφείλει να το ανακαλεί μετά από επανεξέταση της υπόθεσης.
Από την άλλη πλευρά, ο ίδιος, οι δικηγόροι του και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα Ελληνικά Πολιτικά Κόμματα, και τυφλοί Δημοκράτες, υποστήριξαν ότι η ανάκληση ήταν αδικαιολόγητη και συνδεόταν με τη δημόσια δράση του, ενώ προειδοποίησαν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν κίνδυνοι σε περίπτωση επιστροφής του στο Πακιστάν.
Τον Ιούλιο του 2026 η αρμόδια Επιτροπή Προσφυγών δέχθηκε την προσφυγή του και ακύρωσε την ανάκληση του ασύλου, με αποτέλεσμα να ανακτήσει το καθεστώς διεθνούς προστασίας.
Ωστόσο, ο Υπουργός Μετανάστευσης ανακοίνωσε ότι το Δημόσιο θα ασκήσει αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης της Επιτροπής, επομένως η υπόθεση δεν είχε κλείσει οριστικά.
Τελικά θα κερδίσουν οι δυνάμεις της “Πολιτικής Ορθότητας” προκειμένου να διαλύσουν την Ελλάδα. Δείτε τους συνοδοιπόρους και μη, μέσα από δηλώσεις τους:
ΤΟ ΠΑΣΟΚ : Ζήτησε, για τους 28 Πακιστανούς, την άμεση διαλεύκανση των καταγγελιών και την ενημέρωση της Βουλής, επισημαίνοντας τους κινδύνους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, Για την απέλαση του Τζαβέτ Ασλάμ ζήτησε την αυστηρή εφαρμογή του Συντάγματος, των διεθνών συνθηκών για το άσυλο και του κράτους δικαίου.
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ (ΣΥΝ / μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ). Ο Συνασπισμός αντέδρασε έντονα, στηρίζοντας από την πρώτη στιγμή τις καταγγελίες των θυμάτων (των Πακιστανών). Δήλωσε ότι «το αντιτρομοκρατικό δόγμα σκοτώνει στο Λονδίνο και βασανίζει στην Αθήνα», καταγγέλλοντας τις παράνομες κρατήσεις και ανακρίσεις. Ζήτησε την άμεση διερεύνηση της υπόθεσης από τη Δικαιοσύνη, την απόδοση ποινικών ευθυνών στους εμπλεκόμενους πράκτορες/αστυνομικούς και την παραίτηση των πολιτικών υπευθύνων. Αντιτάχθηκε σθεναρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια απέλασης ή ανάκλησης του ασύλου Τζαβέτ Ασλάμ. Χαρακτήρισε τις ενέργειες εναντίον του ως «πολιτικά παραγγέλματα» και εκδικητική δίωξη λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης και του ρόλου του στην αποκάλυψη της υπόθεσης των απαγωγών των Πακιστανών το 2005. Υποστήριξε ότι τυχόν απέλασή του στο Πακιστάν θα έθετε τη ζωή του σε άμεσο κίνδυνο, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
ΤΟ ΚΚΕ : Μίλησε για «απαράδεκτη ενέργεια» και παραβίαση θεμελιωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων. Συνέδεσε το γεγονός με το «αντιτρομοκρατικό δόγμα» της ΕΕ και των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι νομιμοποιεί την ασειδοσία των μυστικών υπηρεσιών, τη χαφιεδοποίηση και την καταπάτηση των ελευθεριών των μεταναστών. Κατηγόρησε τόσο τη ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ για τη συνυπογραφή και εφαρμογή των ευρωπαϊκών πλαισίων ασφαλείας. Κατήγγειλε τις προσπάθειες σύλληψης και απέλασης ως μέσο εκφοβισμού των μεταναστών εργαζομένων. Για την απέλαση Τζαβέτ Ασλάμ τόνισε ότι η στοχοποίηση του προέδρου μιας αλλοδαπής κοινότητας αποτελεί προσπάθεια φίμωσης της διεκδίκησης των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων των μεταναστών.
Ο ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ζήτησε με ψήφισμα την ανάκληση της απέλασης του Τζαβέτ Ασλάμ. «Η ανάκληση του ασύλου του Τζαβέτ Ασλάμ από τον Υπουργό Μετανάστευσης Θανάση Πλεύρη είναι μία ακραία ρατσιστική ενέργεια φίμωσης της πακιστανικής κοινότητας Ελλάδος “Η Ενότητα”. Είναι αδιανόητο να ασκείται σε βάρος ενός εκπροσώπου κοινότητας μεταναστών, που διαμένει στη χώρα 30 χρόνια, διότι υπερασπίζεται δικαιώματα και ελευθερίες απέναντι στον ρατσισμό και τον φασισμό, την αδικία τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό των μεταναστών στους εργασιακούς χώρους και τις γειτονιές. Είναι προκλητικό λίγες μέρες μετά την τελεσίδικη καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής να απειλείται με απέλαση ένας βασικός μάρτυρας στη δίκη της Χρυσής Αυγής των δολοφόνων των Σαχζάτ Λουκμάν και Παύλου Φύσσα . Απαιτούμε την παύση της εκδικητικής ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας του Τζαβέτ Ασλάμ”. Πηγή : Πρώτο Θέμα
Απαίτηση για κλείσιμο στρατοπέδων, καλωσόρισμα στους πρόσφυγες, όχι σε ευρώπη φρούριο….
Τα δικά μου σχόλια περιττεύουν, καλώς να τους δεχτείτε.
Χρήστος Αντωνίου
