Πηγή : Geopolitiko, πλήρες άρθρο εδώ
Ο Πτέραρχος Παναγιώτης Μπαλές, Αρχηγός Σχηματισμού των Φάντομ που δεν πέταξαν για Κύπρο, το 1974, αποδεικνύει την πλαστογράφηση της Ιστορίας. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΟΥ ΠΤΕΡΑΡΧΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΑΛΕ
ΠΡΟΣ: Την Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Παπάγου, 7 Απριλίου 2020
Κύριε Διευθυντά,
Ο ισχυρισμός του Καθηγητού Ιστορίας στο ΕΚΠΑ κ. Ευάνθη Χατζηβασιλείου, ότι δήθεν υπήρχε “αδυναμία δράσεως των ελληνικών α/φών ΡΗΑΝΤΟΜ, στην διάρκεια της εισβολής………’” (σσ: ουδέν βεβαίως ανακριβέστερον αυτού), που διετύπωσε σε άρθρο, δείτε το εδώ, το οποίο δημοσιεύθηκε κάτω από εντυπωσιακή φωτογραφία ΡΗΑΝΤΟΜ σε πτήση – προφανώς για την διέγερση της συνειρμικής μνήμης των Ελλήνων πολιτών – στην έγκριτη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 8ης Μαρτίου 2020, έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, αν όχι και την οργή τους, των οκτώ (8) τουλάχιστον πληρωμάτων ΡΗΑΝΤΟΜ – δηλ. δέκα έξι (16) ευυπόληπτων σήμερον πολιτών, και πλήθους άλλων, πρώην πιλότων και τεχνικών της Μοίρας ΡΗΑΝΤΟΜ. Είναι δε τα ίδια αυτά οκτώ πληρώματα, που η τότε Ηγεσία της ΠΑ (ήτοι Αρχηγός ΓΕΑ ο Πτέραρχος Αλέξανδρος Παπανικολάου και Αρχηγός ΑΤΑ ο Πτέραρχος Περικλής Οικονόμου), είχε αναθέσει, στις 22 Ιουλίου 1974, στην Φάση δηλ. του Αττίλα Ι, την ΑΠΟΣΤΟΛΗ εξουδετέρωσης των εχθρικών δυνάμεων του προγεφυρώματος, δηλ. ανάθεση πολεμικής επιχείρησης κατά του Αττίλα Ι.
Προς τούτο, δύο (2) 4άδες α/φώνΒομβαρδιστικών ΡΗΑΝΤΟΜ μεταστάθμευσαν στην Κρήτη, προετοιμάστηκαν τάχιστα, με τα κατάλληλαγια την επιχείρηση ειδικά Όπλα ROCKEYE και με τους χειριστές εντός των α/φών ανέμεναν, εις μάτην, την εντολή απογειώσεως από την Ηγεσία της ΠΑ, η οποία όμως ουδέποτε τους δόθηκε. Αποτέλεσμα τούτου, η προσβολή του προγεφυρώματος δεν εκτελέσθηκε, την δε απόλυτη ευθύνη γι’ αυτό φέρει η τότε Ηγεσία της ΠΑ.
Όμως, οι πρωταίτιοι αυτών των εξελίξεων, που δεν έδωσαν την εντολή για την απογείωση των οκτώ (8) Βομβαρδιστικών ΡΗΑΝΤΟΜ για το προγεφύρωμα του Αττίλα Ι, ουδέποτε μέχρι σήμερον κλήθηκαν σε απολογία ούτε κατηγορήθηκαν ή καθ’ οιονδήποτε τρόπο διώχθηκαν. Αντιθέτως, και ο τίτλος του Επιτίμου Α/ΓΕΑ τους απενεμήθη και υψηλόβαθμες κυβερνητικές θέσεις κατέλαβαν αμφότεροι και άλλων Τιμών έτυχαν επιδαψίλευσης. Αυτό, δεν μοιάζει να είναι περίεργο ότι συνέβη σε ένα ευνομούμενο κράτος;
Οι επιζώντες σήμερον από τα πληρώματα ΡΗΑΝΤΟΜ πιλότοι και τεχνικοί, και όλοι οι Έλληνες, επί χρόνια τώρα, αγωνιωδώς επιζητούμε να μάθουμε από τους ιστορικούς ερευνητές και από τον Καθηγητή κ. Ευάνθη Χατζηβασιλείου, την ιστορική αλήθεια, των σκοτεινών εκείνων πτυχών της εισβολής, στην Κύπρο, και όχι τις, ανακριβείς μάλιστα, τεχνικές λεπτομέρειες περί διεξαγωγής των αεροπορικών επιχειρήσεων, οι οποίες ούτε τους Έλληνες πολίτες ενδιαφέρουν, αλλά και στους έχοντες ειδικές γνώσεις περιττεύουν.
Πληροφορώ, λοιπόν, κ. Διευθυντά, το αναγνωστικό σας κοινό, μετά λόγου γνώσεως, ότι: πρώτον, εάν η επιχείρηση κατά του προγεφυρώματος είχε πραγματοποιηθεί στις 22/7/1974, για την οποία είχε διαταχθεί η μεταστάθμευση των οκτώ (8) Δ/Β ΡΗΑΝΤΟΜ στην Κρήτη οι επ’ αυτού εγκατεστημένες εχθρικές Δυνάμεις θα είχαν σίγουρα εξουδετερωθεί – και αποδεκατιστεί σε μεγάλο βαθμό – από τηνεπέμβαση των ΡΗΑΝΤΟΜ, με τα ειδικά όπλα ROCKEYE, και δεύτερον, ο Αττίλας ΙΙ που εκδηλώθηκε 25 ημέρες αργότερα, (από 14 έως 16/8/1974), πιθανότατα δεν θα επιχειρείτο καν – με αποδεκατισμένες δυνάμεις – ή θα ηττάτο στο πεδίο της μάχης, και η Κύπρος, η οποία τελεί υπό κατοχή 46 χρόνια τώρα, πιθανότατα θα ήταν σήμερα ΕΛΕΥΘΕΡΗ.
Θέλω, επίσης, εξ αρχής να βεβαιώσω, τον κ. Καθηγητή και κάθε ενδιαφερόμενο, ότι η κατατιθέμενη σήμερον μαρτυρία μου βασίζεται απολύτως σε πραγματικά στοιχεία των εξελίξεων της εισβολής, καθόσον :
Πρώτον, εβίωσα τα γεγονότα της εισβολής εκ των έσω, τόσον ως χειριστής της Μοίρας ΡΗΑΝΤΟΜ, όσον και ως άμεσα εμπλεκόμενος στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της και
Δεύτερον, διότι υπήρξα ο τότε Αρχηγός(1) της μιας 4άδος – εκ των δύο – α/φών Βομβαρδισμού (2) ΡΗΑΝΤΟΜ, που διετάχθη από την τότε Ηγεσία της ΠΑ, να μετασταθμεύσει στην Κρήτη και προετοιμασθεί τάχιστα, για να εξουδετερωθεί το προγεφύρωμα, τουΑττίλα Ι, στην Κύπρο.
(1) Της άλλης 4άδος Βομβαρδισμού ΡΗΑΝΤΟΜ ηγείτο ο πρόσφατα εκλιπών,εξαίρετος Αεροπόρος και γενναίος μαχητής Πτέραρχος (Ι) ε.α. Στέφανος Γ. Σκρέκας,
(2) Όλα τα α/φη ΡΗΑΝΤΟΜ είχαν εξοπλισθεί με διασπειρόμενα βομβίδια ROCKEYE, από τα πλέον αποτελεσματικά όπλα της εποχής, ικανά να καταστρέψουν τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού μάχης και ΤΑΝΚS.
Σημειώνω ακόμη ότι η εντολή της Ηγεσίας της ΠΑ στις 22 Ιουλίου 1974, για μεταστάθμευση και ετοιμότητα ανάληψης πολεμικών αποστολών από την Κρήτη, των δύο (2) 4άδων ΡΗΑΝΤΟΜ Βομβαρδισμού και του ζεύγους ΡΗΑΝΤΟΜ Αναχαιτίσεως, εξετελέσθη αμέσως από την Μοίρα ΡΗΑΝΤΟΜ, χωρίς δηλαδή να αναφερθεί κανένα απολύτως πρόβλημα. Το γεγονός αυτό αποτελεί απτή απόδειξη και βεβαιώνει κάθε αμφιβάλλοντα, ότι η επιχείρηση κατά του προγεφυρώματος, του Αττίλα Ι, μπορούσε να γίνει και μάλιστα με προοπτική απόλυτης επιτυχίας, μετά και την απόκτηση των ειδικών βομβών ROCKEYE, όπως ήδη αναφέραμε. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για όσους επικαλούνται, οψίμως βέβαια, ή αμφιβάλλουν εάν τα πληρώματα των ΡΗΑΝΤΟΜ ήταν ετοιμοπόλεμα. Αυτούς, τους πληροφορώ επίσης ότι όλοι οι χειριστές, δηλαδή όλα τα πληρώματα των ΡΗΑΝΤΟΜ, είχαμε καταστεί πλήρως ετοιμοπόλεμοι στις ΗΠΑ, με το πάντοτε αυστηρό και λίαν απαιτητικό πολεμικό πρόγραμμα της USAF.
Σπεύδω και πάλι στο σημείο αυτό να πληροφορήσω τον κ. Καθηγητή και το αναγνωστικό σας κοινό, ότι η επιχείρηση αυτή, κατά του προγεφυρώματος, δεν υλοποιήθηκε στις 22 Ιουλίου 1974, όπως είχε προετοιμασθεί, εξ υπαιτιότητος και μόνο της τότε Ηγεσίας της ΠΑ – ή των τυχόν κρυπτομένων πίσω από αυτούς, που όμως, αν υπήρχαν, δεν τους έχουν κατονομάσει – η οποία Ηγεσία ουδέποτε έδωσε την εντολή απογειώσεως, ως αναμενόταν, στις δύο (2) 4άδες Βομβαρδιστικών PHANTOM, οι οποίες ήταν πανέτοιμες στον διάδρομο απογειώσεως του Ηρακλείου, της Κρήτης.
Στο άρθρο του, ο κ. Καθηγητής, υποδυόμενος τον επαΐοντα περί την ‘‘διεξαγωγή των αεροπορικών επιχειρήσεων’’ και κρίνοντας αυτήν υπό το πρίσμα των δεδομένων του Αττίλα ΙΙ, αλλά και αρκετών ευδιάκριτα υποκειμενικών κριτηρίων σκοπιμότητος, καταλήγει στον έωλο ισχυρισμό (3) ότι υπήρχε, δήθεν, ‘‘αδυναμία δράσεως των ελληνικών α/φών ΡΗΑΝΤΟΜ κατά την εισβολή στην Κύπρο.’’
Όμως, τούτο σίγουρα δεν ισχύει και αυτή ηγενίκευση, του κ. Καθηγητού, οδηγεί σε εσφαλμένα, πολιτικά τουλάχιστον, συμπεράσματα τους πολίτες, αλλά και τους ΜΗ επαΐοντες. Καταθέτω δε προς τούτοις, μετά λόγου γνώσεως, ότι οι ανάγκες των αεροπορικών επιχειρήσεων (4) στον Αττίλα ΙΙ, όπως αυτός έδρασε με όλες του τις Δυνάμεις του προγεφυρώματος, θα ήταν βεβαίως δύσκολες, για εμάς, και ουχί αρκούντως αποτελεσματικές, έναντι εκείνων που αντικειμενικά θα χρειάζονταν, για την εξουδετέρωση των Δυνάμεων του προγεφυρώματος, στον Αττίλα Ι.
(3) Εμπεριστατωμένη επιστολή/ένσταση για τον ισχυρισμό του κ. Καθηγητού, απηύθυνε ο εξαίρετος επιχειρησιακός, Συνάδελφος Πτέραρχος (Ι) ε.α. Γεώργιος Σκαρλάτος, εμπειρότατο μέλος της 4άδος Β
Λίγα λόγια για τον Παναγιώτη Μπαλέ
Ο Παναγιώτης Μπαλές γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ανδρίτσαινα Ολυμπίας. πέτυχε στη Σχολή Ικάρων, μεταξύ των πρώτων, ήταν Αρχηγός Σχολής. Η εξέλιξή του υποδειγματική σ’ όλους τους τομείς, αλλά και η καταξίωση συνεχώς διευρυνόταν μες στο γενικότερο χώρο της Πολεμικής μας Αεροπορίας, που κι εκείνη εξακολουθούσε την παράλληλη αναγέννησή της και μάλιστα με γρήγορους ρυθμούς, όπως κι ο Παναγιώτης Μπαλές το καταδεικνύει στην πρόσκλησή του. Απ’ όλα του τα προσόντα δυο ξεχώρισαν, τα οποία κι επισημάνθηκαν από τους διοικητές και τους άλλους παράγοντες, όχι μονάχα των Πολεμικών Μοιρών όπου νυχθημερόν πετούσε, αλλά κι απ’ ολόκληρη την Ηγεσία της Πολεμικής Αεροπορίας. Η διοικητική του αποδοχή και η πτητική του ικανότητα, για την οποία, αν και νεαρός ακόμα αξιωματικός,
Αεροπόρος του ΝΑΤΟ, μετά από ειδική πτήση μαζί του, δήλωσε πως στην καριέρα των 40 χρόνων του, δεν είχε συναντήσει παρόμοιο αεροπόρο. Εκπαιδεύτηκε στο εξωτερικό σε νέας γενιάς αεριωθούμενα και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως εκπαιδευτής των υπολοίπων, όπου βοήθησε σε γρήγορη αξιοποίηση αεροπλάνων και χειριστών τους και ειδικότερα στην εποχή των γεγονότων στην Κύπρο.
Διοικητής σ’ αυτά τα νέα αεροσκάφη κι αργότερα αεροπορικός ακόλουθος στην Ουάσινγκτον. Με την επιστροφή του, Διοικητής στο αεροδρόμιο της Λάρισας, κλαδάρχης στο γενικό Επιτελείο Αεροπορίας και τέλος ως Αντιπτέραρχος στην ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών), όπου κι εκεί άφησε ένα παρόμοιο ίχνος θετικής θητείας του, σ’ αμεροληψία, δικαιοσύνη κι αντικειμενικότητα.
Το Πλήρες άρθρο
Από ένα μαχητή καταδρομέα τον Θ.Σ
Ο τεμαχισμός της Κύπρου ήταν ζήτημα Διοίκησης Επικεφαλής Ενόπλων Δυνάμεων: «Άνθρωποι ανίκανοι. Συρφετός Πολιτικών επιλογών διοικούσαν τότε το Στράτευμα». Μόλις πεθάνει εκ βαθέος γήρατος και ο τελευταίος εξ αυτών, τότε θα ανοίξει και ο περίφημος «φάκελος της Κύπρου».
Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας και το Round about (Κολοκασίδη) μπροστά στη Σχολή Γρηγορίου αλλά και άλλα κομβικά σημεία, δεν κατελήφθησαν από Τούρκους, χάριν της Α΄ΜΚ. Και μόνο ότι γνώριζαν οι Τούρκοι ότι υπήρχε στο χώρο η Α΄ΜΚ λειτούργησε σαν αποτρεπτικός παράγοντας για περαιτέρω επιχειρήσεις.
Οι Τούρκοι, για τους ανιστόρητους, είχαν σχεδιάσει πρωινή καταδρομή από αέρος, όπως ακριβώς στην περιοχή Κιόνελι, με αεροαποβατική και αεροκίνητη επιχείρηση με μεταγωγικά αεροσκάφη διαφόρων τύπων και με ελικόπτερα γενικής χρήσεως Χιούι. Δηλαδή με ελικοφόρα ιπτάμενα μέσα, κινούμενα με μικρές ταχύτητες και σε χαμηλά ύψη. Έτσι εξηγείται η παρουσία του Τουρκικού λόχου τυφεκιοφόρων στο αεροδρόμιο. Τους πρόλαβαν όμως οι «Κρητικοί».
Η Πατρίς και η Υπηρεσία ελάχιστα νοιάστηκαν για τα δεινοπαθήματα των στρατιωτών αυτών στην Κύπρο.
Ποιοι έπαθαν. Τι έπαθαν. Ποιοι υπέστησαν ψυχικά τραύματα. Τι τύπου διώξεις αξιωματικών ακολούθησαν.
Τα ατομικά βιβλία Μητρώων των Αξιωματικών σας στη σελίδα «Πολεμικαί περίοδοι» και «Προτάσεις Ηθικών αμοιβών» είναι λευκά. Πουθενά δεν φαίνεται ότι άκουσαν ή έριξαν τουφεκιά ή μύρισαν το μπαρούτι.
Η θέση της Υπηρεσίας το 1984, 10 χρόνια μετά, ήταν: «γνωρίζετε ότι:
α. Η Κύπρος δεν ανήκει στην Ελληνική Επικράτεια και επομένως δεν χαρακτηρίζεται παραμεθόρια περιοχή.
β. Η τελευταία πολεμική περίοδος για την Ελλάδα ήταν εκείνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου».
Η Ανάλγητη Πατρίς αντί να «κλίνει γόνυ ευγνωμονούσα και γεραίρουσα», έριξε τον λίθο του αναθέματος και τούτο είναι ανήθικο και προσβάλλει την Ιστορία και τον Πολιτισμό της. Και στις Θερμοπύλες νικηθήκαμε και στο Ρούπελ νικηθήκαμε και στο Μάλεμε νικηθήκαμε. Η ηττημένοι ήρωες, νεκροί και ζωντανοί, μνημονεύονται από την Ιστορία και απολαμβάνουν τις ηθικές αμοιβές ανάλογα με την προσφορά τους.
Οι Κομμάντος 74 με την αυτοθυσία τους έδωσαν πνεύμονα στη Λευκωσία να αναπνέει ακόμα. Άνθρωποι μικρόψυχοι –Πολιτικές επιλογές- μετά από 51 χρόνια τους στερούν ακόμα το ιερό δικαίωμα να τιμούν τους νεκρούς τους με την χρυσή σελίδα στην Ελληνική Ιστορία, που δικαιωματικά τους ανήκει.