Γιατί η προσφώνηση της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη προς τον Κάρολο Παπούλια εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις;
Υπάρχουν ορισμένες πολιτικές ομιλίες που μένουν στην ιστορία όχι επειδή ανακοινώνουν κάποια σημαντική απόφαση, αλλά επειδή, με το πέρασμα του χρόνου, αποκτούν ένα εντελώς διαφορετικό νόημα. Μία από αυτές είναι η προσφώνηση της τότε Προέδρου της Βουλής, Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, προς τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, τον Φεβρουάριο του 2005.
Εκείνη την εποχή η Ελλάδα βρισκόταν σε μια περίοδο σχετικής οικονομικής ευφορίας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν μόλις ολοκληρωθεί, η χώρα συμμετείχε ενεργά στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και ελάχιστοι μπορούσαν να φανταστούν όσα θα ακολουθούσαν τα επόμενα χρόνια.
Κι όμως, ορισμένες διατυπώσεις της ομιλίας προκάλεσαν αμέσως αίσθηση. Αναφορές σε περιορισμό εθνικής κυριαρχίας και των Εθνικών Συνόρων, μεταβολές στα δικαιώματα του πολίτη και νέες μορφές διακυβέρνησης θεωρήθηκαν από πολλούς ασυνήθιστες για μια πανηγυρική τελετή. Ο δημόσιος διάλογος που ακολούθησε ήταν έντονος, ενώ δεν έλειψαν ούτε οι επικρίσεις ούτε οι προσπάθειες ερμηνείας των λεγομένων της.
Για τους περισσότερους Έλληνες του 2005, οι αναφορές αυτές έμοιαζαν σχεδόν αδιανόητες . Η ιδέα ότι η χώρα θα μπορούσε να βρεθεί σε καθεστώς αυστηρής οικονομικής επιτήρησης, ότι σημαντικές αποφάσεις θα λαμβάνονταν σε μεγάλο βαθμό εκτός των εθνικών θεσμών ή ότι θα υπήρχαν σοβαροί περιορισμοί που θα επηρέαζαν την καθημερινότητα των πολιτών, δεν αποτελούσε τότε μέρος της δημόσιας συζήτησης (ίδε παράθυρο Oberton).
Η ΟΜΙΛΙΑ
Κύριε Πρόεδρε, ἀναλαμβάνοντας τά ὑψηλά καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ἔπειτα ἀπό μία 10ετή, κατά γενική ἐκτίμηση, συνετή καί ἐποικοδομητική θητεία τοῦ προκατόχου σας κ. Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου, καλεῖσθε νά μετουσιώσετε σέ πράξη τά ὑψηλά ἰδεώδη καί τίς ἀρχές πού τό Σύνταγμα ἔθεσε ὦς βάση καί ἀποστολή τοῦ προεδρικοῦ ἀξιώματος: τήν ἑνότητα τοῦ ἔθνους καί τοῦ λαοῦ, τήν ἐπαγρύπνηση γιά τήν ὀρθή λειτουργία τοῦ πολιτεύματος καί τή διατήρηση συναινετικοῦ κλίματος μεταξύ τῶν πολιτικῶν δυνάμεων στά μεγάλα ἐθνικά καί κοινωνικά ζητήματα τοῦ τόπου. Αὐτή ἡ ἴδια ἡ ὑπόδειξη καί ἡ ἐκλογή σας ὑπῆρξε ἄλλωστε προϊόν συναίνεσης σύμφωνα καί μέ τό πνεῦμα τοῦ Συντάγματος, γεγονός πού σας ἐξοπλίζει μέ πρόσθετο κύρος γιά τήν ἐπιτέλεση τῶν καθηκόντων σας.
Ἀναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, τήν Προεδρία τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας γιά μία πενταετία ὅπου θά σημειωθοῦν σημαντικά γεγονότα καί ἐξελίξεις: Ἡ Εὐρωπαϊκή ἐνοποίηση θά προωθηθεῖ μέ τήν ψήφιση ἐνδεχομένως καί τῆς Συνταγματικῆς Συνθήκης, τά ἐθνικά σύνορα καί ἕνα μέρος τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας θά περιορισθοῦν χάριν τῆς εἰρήνης, τῆς εὐημερίας καί τῆς ἀσφάλειας στή διευρυμένη Εὐρώπη, τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ πολίτη θά ὑποστοῦν μεταβολές καθώς θά μποροῦν νά προστατεύονται, ἀλλά καί νά παραβιάζονται ἀπό ἀρχές καί ἐξουσίες πέραν τῶν γνωστῶν καί καθιερωμένων καί πάντως ἡ Δημοκρατία θά συναντήσει προκλήσεις καί θά δοκιμασθεῖ ἀπό ἐνδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης.
Ἡ χώρα μας ἐξάλλου θά ἔχει νά ἀντιμετωπίσει σοβαρά διλήμματα σέ πολλούς τομεῖς: Στά ἐθνικά θέματα δρομολογοῦνται ἐξελίξεις πού ἀπαιτοῦν σύμπνοια καί νηφαλιότητα, στόν οἰκονομικό καί τόν κοινωνικό τομέα πρέπει νά γίνουν τομές καί νά ληφθοῦν σοβαρές ἀποφάσεις γιά τή βελτίωση τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν, ἡ διαπαιδαγώγηση τῶν νέων θά ἀπαιτήσει ἀναπροσανατολισμούς στήν ἐκπαίδευση καί τήν κατάρτιση, ὁ ἑλληνικός πολιτισμός θά πρέπει νά ἀνακτήσει τήν ἱστορική του πρωτοπορία.
Ἐνόψει τῶν παραπάνω ἡ ρυθμιστική καί ἑνοποιητική ἀποστολή πού σας ἀναθέτει τό Σύνταγμα ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη σημασία. Εἶμαι βέβαια ὅτι θά ἀνταποκριθεῖτε ἄριστα στόν ὑψηλό αὐτό ρόλο, μέ ὄπλα τή μακρά πολιτική πείρα σας, τήν ἐπιστημονική σας κατάρτιση, τήν κοινωνική εὐαισθησία καί τόν ἤπιο καί μετριοπαθῆ χαρακτήρα σας. Θά ἔχετε ἄλλωστε ἀρωγό καί συμπαραστάτη τούς παράγοντες τοῦ πολιτεύματος καί ὅλες τίς πολιτικές δυνάμεις».
Τι ακολούθησε τα επόμενα 20 Χρόνια :
16 Μαρτίου 2009, ο David René James de Rothschild, τότε πρόεδρος του Rothschild Group, έδωσε διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με θέμα “«Τι μας δίδαξε η οικονομική κρίση» (αγγλικά: What the Economic Crisis Taught Us) Χορηγός της εκδήλωσης: Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης.”
Επισημένεται ότι με βάση τα διαθέσιμα δημόσια στοιχεία δεν προκύπτει ότι ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ήταν παρών στη διάλεξη του David René James de Rothschild. Το ενδιαφέρον είναι ότι η ομιλία έγινε περίπου 14 μήνες πριν από την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου της Ελλάδας (Μάιος 2010), γεγονός που εξηγεί γιατί η επίσκεψη αυτή έχει απασχολήσει αρκετές μεταγενέστερες συζητήσεις και υποθέσεις ή θεωρείες συνωμοσίας όπως :
Ότι, πιθανόν, ό Ρότσιλντ συζήτησε κάτι με τον Καραμανλή και δεν συμφώνησαν, μήπως πίεσε ό Ρότσιλντ τον Καραμανλή για υπαγωγή τής χώρας μας στό ΔΝΤ τον Μάρτιο τού 2009 κι ό Καραμανλής αρνήθηκε; Θά πείτε ότι ό Καραμανλής πήγε σε έκλογές αύτός τό άποφάσισε, δέν τό άποφάσισε άλλος. Όμως εσείς δηλαδή τι θα κάνατε αν σάς έλεγε ό Ρότσιλντ δεν υπάρχει άλλος δρόμος ή θα κάνεις αυτό ή θα χρεοκοπήσουμε τη χώρα σας. Ό Καραμανλής λοιπόν μπροστά στον εκβιασμό στράφηκε στο λαό και τού είπε, πάω σε εκλογές καί ζητάω τη στήριξή σας και ζητάω από σάς να δεχθείτε 2 χρόνια πάγωμα μισθών και συντάξεων και βάζοντας σαν πρώτη εθνική επιλογή την πάταξη τής φοροδιαφυγής θα αντέξουμε καί θα περάσουμε τις δυσκολίες.
Στις εκλογές είχε να αντιμετωπίσει τον Γεώργιο Παπανδρέου που παραπλανούσε το λαό με το σύνθημα “Λεφτά Υπάρχουν“. Ο Παπανδρέου κερδίζει τις εκλογές τον Οκτωβριο του 2009 και αμέσως αρχίζει η προετοιμασία για την Χρεωκοπία.
Η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) την επομένη των εκλογών 5/10/09 και λίγες ημέρες αργότερα στις 22/10/09, κατόπιν αιτήματος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, προέβη σε αλλαγή του κανονισμού του συστήματος διακανονισμού πωλήσεων των τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου από Τ3 σε Τ10 (Aριθμ. Πρωτοκ. 690 και 691) με υπογραφή του Υποδιοικητή. Με αυτόν τον τρόπο, με την έγκριση της ΤτΕ, άνοιγε την πόρτα στους «σορτάκηδες» που μπορούσαν να πουλάνε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που δεν είχαν !!! και αφού έριχναν την τιμή τους τότε τα αγόραζαν στην χαμηλότερη τιμή, για να τα παραδώσουν μέχρι και 10 ημέρες αργότερα, (από 3 που ίσχυε πριν την ημέρα των εκλογών). Μάλιστα το διάστημα εκκαθάρισης των εν λόγω γραμματίων (όπως αποκαλύπτουν γνώστες της αγοράς) συχνά υπερέβαινε και τις 10 ημέρες με την ανοχή των ελληνικών τραπεζών, οι οποίες δρούσαν ως μεσάζοντες (φυσικά μετά οι σορτάκηδες ζητουσαν την εξωφλησή τους στην Ονομαστική αξία τους). Τεράστια η ζημιά του Ελληνικού Δημοσίου. Όταν μαθεύτηκε, η ΤτΕ μετέβαλε το Τ10 σε Τ1 αλλά ήταν πλέον αργά. ΤΟ ΙΝΣΤΙΝΤΟΥΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ (ΙΝΚΑ) κατέθεσε σχετική καταγγελία προς τον Εισαγγελέα του Α.Π. Αριθ. Πρωτ. ΔΚΑ 3297/27.04.10 και τον
Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Αριθ. Πρωτ. 6157/27.04.10. Δεν γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της δικαστικής διερεύνησης.
Σημέιωση : Η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και οι Τραπεζες του Ευρωσυστήματος αγόρασαν ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά σε περιόδους που οι τιμές τους είχαν καταρρεύσει. Τα ομόλογα που κατείχε η ΕΚΤ εξαιρέθηκαν από το PSI του 2012 (που στοχοποίησε μόνο τους Έλληνες επενδυτές) και εξοφλήθηκαν στην ονομαστική τους αξία. Το Ευρωσύστημα αποκόμισε κέρδη από αυτές τις τοποθετήσεις. Αργότερα και υπό όρους μέρος των κερδών επεστράφει στην Ελλάδα. Δεν επιτράπηκε στην Ελλάδα το 2010 να χρησιμοποιήσει τα δάνεια του πρώτου Μνημονίου για μαζική επαναγορά ομολόγων. Η βασική αιτιολογία ήταν ότι τα δάνεια προορίζονταν για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους και όχι για επαναγορά χρέους εκείνη τη χρονική στιγμή.
Αποκλειστική συνέντευξη της Ζωής Γεωργαντά, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και πρώην μέλους του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ, που δημοσιεύθηκε στο KontraNews τον Ιούνιο του 2016. Στη συνέντευξη η κ. Γεωργαντά υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος του 2009 διογκώθηκαν με λανθασμένες ή αυθαίρετες λογιστικές επιλογές. Εντάχθηκαν στο δημόσιο έλλειμμα και χρέος φορείς και υποχρεώσεις που, κατά την άποψή της, δεν έπρεπε να είχαν ενταχθεί. Η διόγκωση αυτή συνέβαλε στην ένταξη της Ελλάδας στα Μνημόνια. Οι επιλογές αυτές έγιναν υπό την επιρροή ή τις κατευθύνσεις ευρωπαϊκών θεσμών, ισχυρισμός που επίσης διατυπώνει στη συνέντευξη.
Σύμφωνα με τον Δημοσιογράφο – Ερευνητή Websrer Tarplay, η Ελληνική Οικονομική κρίση είναι το πρώτο βήμα σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί νέα Παγκόσμια Νομισματική Κρίση.
Μας λέγει ο δημοσιογράφος (Απομαγνητοφώνση από Video You Tube, 22/4/2010). “Τώρα έρχεται η απτή απόδειξη αυτής της συνομωσίας, με τη μορφή ενός “δείπνου ιδεών”, που πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2010 σε αρχοντικό του Μανχάταν, που ανήκει σε μία τράπεζα επενδύσεων την Monness, Crespi, Hardt & Co,. Ανάμεσα σε αυτούς που ήταν παρόντες ήταν: SAC Capital Advisors, David Einhorn της Greenlight Capital, Donald Morgan της Brigade Capital, και Soros Fund Management. Η συμφωνία που προέκυψε εκείνη τη νύχτα ήταν ότι τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου ήταν η αδύναμη πλευρά του ευρώ, και εφόσον η ελληνική κρίση του χρέους εκραγεί, όλα τα αποτελέσματα θα ήταν κακά για το ευρώ. Τα συγκεντρωμένα αρπακτικά συμφώνησαν ότι η Ελλάδα θα αποτελούσε το πρώτο κομμάτι του ντόμινο στην Ευρώπη. Ο Donald Morgan είπε ότι η ‘ελληνική μεταδοτικότητα’ θα μπορούσε να μολύνει σύντομα όλα τα κυρίαρχα χρέη του κόσμου.”
Έτσι ο Παπαπανδρέου ανακαλύπτει ….. ότι δεν υπάρχουν λεφτά :
Ακολουθεί το διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου στο Καστελόριζο στις 23 Απριλίου του 2010 με το οποίο ανακοίνωνε την είσοδο της χώρας στα μνημόνια και ουσιαστικά στην οδυνηρότερη κοινωνικά περίοδο της μεταπολίτευσης, ήταν το σημείο καμπής όπου τίποτα από τις μέχρι εκείνη τη στιγμή βεβαιότητες δεν ήταν δεδομένο. Ο Παπανδρέου επέλεξε το ακριτικό Καστελόριζο που είναι ένα σύμβολο για τους Έλληνες, σύμβολο των σημερινών συνόρων της Πατρίδος, ανάχωμα στις βλεψεις της Τουρκίας για την “Γαλάζια Πατρίδα” της, για να ανακοινώσει ουσιαστικά τον περιορισμό της Εθνικής Κυριαρχίας.
Χθες, ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις, τις εγκληματικές επιλογές και την καταιγίδα των προβλημάτων που μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Όλοι μας κληρονομήσαμε – η σημερινή Κυβέρνηση και Ελληνικός λαός – ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί. Μια χώρα χωρίς κύρος και αξιοπιστία, που είχε χάσει το σεβασμό ακόμα και των φίλων και των εταίρων της. Μια οικονομία εκτεθειμένη στο έλεος της αμφισβήτησης και των ορέξεων της κερδοσκοπίας.…..
Στην χώρα φθάνουν οι νέες μορφές διακυβέρνησης που περιορίζουν την εθνικής κυριαρχία, με αλαζωνικό και προσβλητικό ύφος και λαναθασμένες επιλογές :
Επιβάλλουν ένα σκληρό μνημόνιο, σκληρότερο από ότι πραγματικά χρειαζόταν. Η αποτελεσματικότητα του πρώτου ελληνικού προγράμματος προσαρμογής (Μνημόνιο 2010) έχει αμφισβητηθεί όχι μόνο από ακαδημαϊκούς και πολιτικούς, αλλά και από τους ίδιους τους θεσμούς που συμμετείχαν στον σχεδιασμό του. Η κριτική αφορά κυρίως την ένταση και τον ρυθμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και τις προβλέψεις που αποδείχθηκαν υπεραισιόδοξες. Η πιο γνωστή παραδοχή προήλθε από το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Στην έκθεση “Ex Post Evaluation of Exceptional Access under the 2010 Stand-By Arrangement” (Ιούνιος 2013), το ΔΝΤ αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:
- οι προβλέψεις για την ύφεση ήταν υπερβολικά αισιόδοξες,
- η οικονομία συρρικνώθηκε πολύ περισσότερο από ό,τι είχε εκτιμηθεί,
- οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές είχαν υποεκτιμηθεί, με αποτέλεσμα οι περικοπές δαπανών και οι αυξήσεις φόρων να έχουν μεγαλύτερη αρνητική επίδραση στο ΑΕΠ από την αναμενόμενη,
- η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (PSI) θα μπορούσε να είχε εξεταστεί νωρίτερα.
Ένα φώς στον ορίζοντα για έξοδο απο την κρίση, φαίνεται με την Κυβέρνηση Σαμαρά που εφάρμωσε πιστά το Μνημόνιο, όμως με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας η χώρα οδηγείται σε εκλογές. Αυτή την φορά αντί του “λεφτά υπάρχουν” έρχεται ο Τσίπρας. «με έναν νόμο και ένα άρθρο» είναι ένα εμβληματικό πολιτικό σύνθημα που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας την περίοδο 2014-2015, περιγράφοντας την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να καταργήσει τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους μονομερώς, χωρίς να χρειάζεται πολύπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες διαπραγμάτευσης. ‘Ηταν μια ερασιτεχνική προσέγγιση, επιπέδου “πενταμελούς σχολικού συμβουλίου”.
Τα Μνημόνια,που ο Τσίπρας ήθελε να καταργήσει, ήταν προφανώς σχέδιο της “Ασώματης Εξουσίας” . Παρουσιάζουμε το εξώφυλλο του γαλλικού περιοδικού Le Point (Τεύχος 2235), το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Ιουλίου 2015, κατά την κορύφωση της ελληνικής κρίσης χρέους και του δημοψηφίσματος, με άρθρο, με τίτλο “Τσίπρας, Ινγκλέσιας, Μελανσόν, Λεπέν, Οι τσαρλατάνοι της Ευρώπης, Μια ιστορική μάχη“.
Τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2018, το ίδιο περιοδικό κυκλοφόρησε με ένα εντελώς διαφορετικό εξώφυλλο-αφιέρωμα για την Ελλάδα («Ελλάδα, η Αναγέννηση»), όπου ο συντάκτης Franz-Olivier Giesbert έγραψε ένα άρθρο-μετάνοια με τίτλο “Mea Culpa κύριε Τσίπρα“, αναγνωρίζοντας ότι τελικά ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ήταν «τσαρλατάνος» αλλά κατάφερε να μεταρρυθμίσει τη χώρα του. Η “Ασώματη Εξουσία” ικανοποιημένη από την οπισθοχώρηση του Τσίπρα τον εκθειάζει πλέον.
Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποδυναμωμένη, σέρνεται στην υπογραφή τρίτου Μνημονίου που προβλέπει εκποιήσεις της Δημόσιας Περιουσίας και …. στην υπογραφή της “Συμφωνίας των Πρεσπών” που στην πραγματικότητα αναγνωρίζει στους Ψευτομακεδόνες την Μακεδονική Γλώσσα και Ιθαγένεια. ‘Ηταν ακόμη μια υποχώρηση στα Εθνικά Θέματα.
Μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί, από όσα είπε η Ψαρουδα – Μπενάκη το 2005, ο περιορισμός εθνικής κυριαρχίας, μεταβολές στα δικαιώματα του πολίτη και οι νέες μορφές διακυβέρνησης. Απομένουν “ο περιορισμός των εθνικών σύνορων“. Θα πείτε πως αυτό δεν θα το δεχτεί κανείς Έλληνας, όμως οι Έλληνες έχουν δεχθεί πολλά που αρχικά τα απέκλειαν. Δείτε το “Παράθυρο Overton” .
Τα γεγονότα παρουσιάστηκαν. Τα στοιχεία κατατέθηκαν. Το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για μια αλληλουχία τυχαίων εξελίξεων ή για μια μεθοδευμένη διαδικασία που οδήγησε στην εκποίηση και την οικονομική υποβάθμιση της Ελλάδας; Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν της δικής σας κρίσης και αξιολόγησης των γεγονότων..
Ελευθερίου Χρήστος