Απόσπασμα από ανάρτηση του Παναγίωτη Τραϊανού 2020/07/20. Δείτε όλη την ανάρτηση εδώ
Η Αγία Σοφία θα «τιμωρήσει»…
…τον Ερντογάν και τους Τούρκους που τον «ακολουθούν».
Προσβάλουν τον Αλλάχ και εξευτελίζουν τον τουρκικό λαό.
Όταν μετά από έξι αιώνες συνεχούς παρουσίας σε έναν χώρο κάποιος επιδεικνύει τίτλους ιδιοκτησίας, επικαλούμενος το πολεμικό δίκαιο και το δικαίωμα του κατακτητή, σημαίνει πως είναι αποτυχημένος …Σημαίνει πως δεν εκμεταλλεύτηκε τον χρόνο, ώστε αυτό το πρώτο εφήμερο δικαίωμα να το κάνει μια αιώνια φυσική πραγματικότητα. Όταν μάλιστα σε αυτό το «δικαίωμα» της ζούγκλας επιχειρεί να «εμπλέξει» και τον Θεό του, είναι το λιγότερο βλάσφημος …Με «κλεμμένα» δεν τιμάς τον Θεό σου …Το αντίθετο μάλιστα, εφόσον Τον «εκθέτεις» σε όλους τους άλλους, εμφανίζοντάς Τον ως «κλεπταποδόχο». Ακόμα δηλαδή κι αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα ιδιοκτησιακό «δικαίωμα» πίσω από την αρπαγή και τη λεηλασία —για λόγους «οικονομίας» τής ανθρώπινης ιστορικής εξέλιξης— εννοείται πως δεν μπορεί το «δικαίωμα» αυτό να συμπαρασύρει και τον Θεό, ώστε να Τον κάνει συμμέτοχο και άρα συνένοχο σε τέτοιου είδους «ταπεινές» ανθρώπινες πρακτικές.
Απλή λογική χρειάζεται, για να καταλάβει κάποιος την πρωτοφανή βαρβαρότητα που εκφράζει σήμερα ο Ερντογάν και η πολιτική του συμμορία. Το ιδιοκτησιακό δικαίωμα, το οποίο προκύπτει από μια κατάκτηση, έχει νόημα κι αξία για λίγες ημέρες ή λίγα χρόνια μετά από μια αλλαγή κατοχής, εξαιτίας μιας στρατιωτικής σύγκρουσης. Το δικαίωμα της κατάκτησης το επικαλείται κάποιος, όταν ακόμα «καπνίζουν» τα ερείπια που κατέκτησε. Όταν μετά από έξι αιώνες —και μάλιστα τους τελευταίους, οι οποίοι ήταν οι αιώνες μιας τρομερής τεχνολογικής εξέλιξης— δεν έχεις καταφέρει να «καταπιείς» τα έργα των προηγούμενων και να τους διαγράψεις από τη «μνήμη» τού χώρου στον οποίο κατοικείς, σημαίνει ότι σε όλο αυτό το διάστημα δεν έχεις κάνει τίποτε σημαντικό —ή τουλάχιστον τόσο σημαντικό —, που να «σκεπάσεις» τους προηγούμενους ιδιοκτήτες.
Έχεις κάνει κατάληψη σε έναν ξένο χώρο, τον οποίον έχεις μετατρέψει σε «φωλιά» σου και λειτουργείς μόνον με τα ένστικτα …σαν ζώο. Υπερασπίζεσαι ως ιδιοκτησία σου ό,τι βρίσκεται γύρω σου, είτε κατανοείς τι είναι αυτό είτε όχι. Είσαι σαν κάτι κοράκια, τα οποία συγκεντρώνουν στις φωλιές τους πολύτιμα και γυαλιστερά αντικείμενα και δεν γνωρίζουν ούτε τη χρήση τους κι ούτε μπορούν να φτιάξουν τα ίδια κάτι ανάλογο. Τα συγκεντρώνουν, τα προστατεύουν και τα καμαρώνουν ως λεία …και τίποτε άλλο. Δυστυχώς για τον τουρκικό λαό ο Ερντογάν κάπως έτσι κατανοεί την παρουσία του στη Μικρή Ασία …Σαν τα κοράκια, που προστατεύουν πολύτιμες «λείες».
Με τη βλακώδη στάση του καθηλώνει τον λαό στο επίπεδο του καταληψία και αυτό το «διαλαλεί» σε ολόκληρη την Οικουμένη, νομίζοντας ότι αυτό είναι επίδειξη ισχύος. Τον καθηλώνει στο επίπεδο του «εισβολέα», ο οποίος απλά κατέχει —με τη ζωική του ισχύ— μια πνευματική δημιουργία, η οποία ανήκει σε άλλους, και αποδόθηκε σε Άλλον.
Περί αυτού πρόκειται. Είναι εξευτελισμός για τον τουρκικό λαό να επικαλείται το δίκιο του κατακτητή μετά από τόσους αιώνες. Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο ανάλογο παράδειγμα. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει άλλος λαός, ο οποίος επί τόσους αιώνες να δηλώνει ξένος και εισβολέας στην υποτιθέμενη πατρίδα του …Να γιορτάζει με «τυμπανοκρουσίες» την «έναρξη» μιας κατάστασης, η οποία δεν «τελείωσε» ποτέ. Οι Έλληνες «κατάπιαν» τους Πελασγούς. Οι Ρωμαίοι έκαναν το ίδιο με τους Ετρούσκους. Το ίδιο έγινε και στη νεότερη ιστορία. Οι Αγγλοσάξονες με τα έργα τους και την ιστορία τους «έσβησαν» στην κυριολεξία κάθε κελτική «ανάμνηση» από την Αγγλία. Οι Πολωνοί σε λιγότερο από έναν αιώνα «έσβησαν» μια πρωσική «ανάμνηση» αρκετών αιώνων. Μόνον οι Τούρκοι εξακολουθούν να «επικαλούνται» το πολεμικό δίκαιο, το οποίο τους νομιμοποιεί ως ξένους κατακτητές στη Μικρά Ασία.
Έξι αιώνες μετά δεν μπορείς να θέλεις να κάνεις το ίδιο με τον Πορθητή …Έξι αιώνες μετά δεν μπορείς να «εξευμενίσεις» τον Θεό σου με «κλεψιμαίικα» …Έξι αιώνες μετά θα έπρεπε με τα έργα σου και τις πράξεις σου να Τον έχεις δικαιώσει με την επιλογή Του να σε στηρίξει …Θα έπρεπε να έχεις δημιουργήσει τόσα πολλά «διαμάντια» —ειδικά κατασκευασμένα για τον Θεό σου—, που να μην έχεις λόγο να ψάχνεις στα «κλοπιμαία» …Επιπλέον θα έπρεπε να έχεις την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και βέβαια τη δύναμη ψυχής και να σεβαστείς και τους προηγούμενους ανθρώπους, οι οποίοι μεγαλούργησαν στον ίδιο χώρο …Θα έπρεπε να έχεις τη γενναιοδωρία να αποδώσεις το «δανεικό» —και φαινομενικά τουλάχιστον χωρίς πρακτική αξία για κανέναν στον χώρο— «διαμάντι» στο κοινό «ταμείο» τού πανανθρώπινου πολιτισμού.
Συνεχίστε την ανάγνωση στην πηγή της